அமெரிக்காவிற் தொடரும் ஆயுத பலிகள்

அமெரிக்காவிற் தொடரும் ஆயுத பலிகள்-

இராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிரமணியம்.03.10.17.

ஓரு நாட்டின் நாகரீகம் அந்நாட்டின் மக்கள் எவ்வாறு சுதந்திரமாக வாழ்கிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்திருக்கிறது. அந்தச் சுதந்திரம் ஒரு மனிதன் தனது சொந்த வீட்டில் மட்டுமல்லாது,பொது இடங்களில், பிரார்த்தனைக் கூடங்களில்,கல்வி நிலையங்களில்,கலாச்சார ஒன்று கூடலிடங்களில், பாதுகாப்பு ஸ்தாபனங்களில் பயமின்ற்p எப்படி பாதுகாப்பாக நடமாடுகிறார்கள்; என்தைப் பொறுத்திருக்கிறது.

கடந்த (01.10.17) சனிக்கிழமை இரவு.அமெரிக்காவின் கேளிக்கை மாகாணம் என்று சொல்லப்படும் லாஸ் வேகஸ் என்ற இடத்தில் திறந்த வெளியில் நடந்துகொண்டிருந்த நாட்டுப் பாடல்கள் சார்ந்த இசைவிழாவுக்குச் சென்றிருந்த கிட்டத்தட்ட இருபத்திரண்டாயிரம் அமெரிக்கப் பொது மக்களில் ஐம்பத்தி ஒன்பது பேர் சட்டென்று அவர்களைக் குறிவைத்துப் பாய்ந்து வந்த குண்டு மழையால் உயிர்களைப் பறி கொடுத்திருக்கிறார்கள்.ஐந்நூறுக்கும் மேற்பட்டோர் காயமடைந்திருக்கிறார்கள். ஸ்ரிவன் படோக் என்ற 64 வயது மனிதன் பலரகத் துப்பாக்கிகளாற் பொதுமக்களைத் துளைத்துக் கொட்டியிருக்கிறான்.அவன் இந்தப் பயங்கரக் கொலைகளை ஏன் செய்தான் என்பதற்கான காரணங்களைப் பாதுகாப்புப் படையினர் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அமெரிக்காவில் பொது மக்கள் ஸ்ரிவன் படோக் போன்றவர்களின் ஆயுதங்களுக்குப் அடிக்கடி பலியாகுவது எதிர்பாராத விடயமல்ல.ஆனால் இந்தப் பலிகளின் எண்ணிக்கை பழைய பலிகளின் எண்ணிக்கைளைத் தாண்டி விட்டிருக்கின்றது.
ஆயுத பாவனை அமெரிக்க கலாச்சாரத்துடன் ஒன்றிணைந்தது.அவர்களின் தனிமனித பாதுகாப்பு உரிமைபற்றிய இரண்டாவது சாசனத்தில் இதுதெளிவாகக் குறிப்பிடப் பட்டிருக்கிறது. இதனால் அமெரிக்காவில் ஐம்பத்திஐந்து கோடிமக்கள் முன்னூகோடிக்கும் மேலான பல தரப்பட்ட துப்பாக்கிகளை வைத்திருப்பதாகச் செய்திகள் சொல்கின்றன.

அரசியல் யாப்பில் தங்களுக்கு இருக்கும் பாதுகாப்பைத் துணைகொண்ட ஆயத விரும்பிகள் பலவாறான ஆயதங்களை வைத்திருக்கிறார்கள். எவ்.பி.ஐ. போன்ற பாதுகாப்பு உயர்தளங்களின் பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தபட்ட பின்னரே ஒரு அமெரிக்கப் பிரiஐ ஆயத கொள்வனவு செய்யவேண்டுமென்றிருக்கிறது. பலகோடி அமெரிக்கர்; அப்படியான பல கெடுபிடிகளையும் தாண்டிப் பல தரப்பட்ட நவீன ஆயுததாரிகளாக வலம் வருகிறார்கள். இதனால் பொதுமக்களின் பாதுகாப்புப் பல தடவைகளில் கேள்விக் குறியாகவிருக்கின்றது.

ஜனாதிபதி ஜோர்ஜ் புஷ் பதவியிலிருந்த 2007ம் ஆண்டில் வேர்ஜினியா என்ற இடத்திலுள்ள கல்லூரியொன்றில் முப்பத்தியிரண்டு மாணவர்கள் தங்கள் சகமாணவரின் ஆயுதத்துக்குப் பலியானார்கள்.
திரு.பராக் ஓபாமா ஜனாதிபதியாயிருந்த 2015ம் ஆண்டு தெற்கு கரலைன் என்ற இடத்திலுள்ள கறுப்பு மக்களின் தேவாலயம் ஒன்றில் ஆயதத்துடன் நுழைந்த ஒருத்தனால் பல கறுப்பு மக்கள் சில நிமிடங்களில் கொலை செய்யப்பட்டனர்.

2016ம் ஆண்டு ஓர்லாண்டோ இரவு களியாட்டக்கூடத்தில் 49 பொதுமக்கள் தங்கள் உயிரைப் பறி கொடுத்தனர்.

ஆயுதத்தைத் தங்கள் பாதுகாப்பக்காக வைத்திருக்கும் ஒருசிலர், அவர்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் தோல்விகள், அரச நிர்வாகத்தில் எதிர்கொண்ட தோல்விகள், இனவெறித் தூண்டுதல்கள், சமமானமற்றதான மனநிலை மாற்றங்களால் ஏற்படும் சட்டென்ற தடுமாற்ற ஆத்திரத்தால் மற்றவர்களைப் பழிவாங்கித் தங்கள் கோபத்தை வெளிப்படுத்துவதன் எதிரொலியாகத்தான் கடந்த காலங்களில் நடந்த ஆயத பலிகள் சாட்சி பகிர்கின்றன.

பல ஜனாதிபதிகள் அவர்களின் பதவிக்கால கட்டத்தில் ஆயதக் கட்டுப்பாடு பற்றிய சட்டதிட்டங்களை மாற்றியமைக்கப் பல யோசனைகளை முன்வைத்தாலும் ஆயதத்தை வைத்திருக்க விரும்பும் மிகவும் பலம் படைத்த ஸ்தாபனங்களைத் தாண்டி ஓபாமா போன்ற ஜனாதிபதிகளே ஆயதக் கட்டுப்பாடு பற்றி ஒன்றும் செய்யமுடியாத கையாலாகத் தன்மையே காணப் பட்டது.

தற்போதைய ஜனாதிபதி டொனால்ட் ட்ரம்ப் அவர்கள் ஆயதம் வைத்திருப்பதைத் தங்களின் மிகவும் மேன்மையான சுதந்திரம் என்ற பிரசாரம் செய்யம் என்.ஆர் ஏ (நாஷனல் ட்ரைவுள் அசோசியோசன்) என்ற குழுவினரால் மிகவும் விரும்பப் படுபவர்.அவரின் தேர்தல் செலவுகளக்காக அவர்கள் முப்பது போடி டாலர்ஸ்களைக் கொடுத்ததாகச் செய்திகள் சொல்கின்றன.

பணத்தைத் தாண்டி அரசியலில் எதுவும் செய்யமுடியாது என்பதற்கு ஆயத வெறி பிடித்தவர்களினால் அநியாயமாக அழியும் அப்பாவி அமெரிக்க மக்கள் ஒரு உதாரணம்.
ஊழல்கள் வளரும் நாடுகளில் மட்டுமல்ல வளர்ந்த நாடுகளிலும் களையமுடியாத கறை
படிந்திருப்பதை யார் அகற்றுவார்கள்?

 

 

Advertisements
Posted in Tamil Articles | Leave a comment

‘சரியான தலைமையற்ற பரிதாபமான இலங்கைத் தமிழ் மக்கள்’

 

 

‘சரியான தலைமையற்ற பரிதாபமான இலங்கைத் தமிழ் மக்கள்’

இராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிரமணியம்- ஆனி 2012
(இந்தக் கட்டுரை ஐந்து வருடங்களுக்;கு முன் எழுதியது,ஆனாலும் தமிழரின் நிலை இன்னும் ஒரு திருப்தியான திருப்பத்தைக் காணாமலிருப்பதால் இதை இங்கு பதிவிடு;கிறேன்)

தலைவர்கள் என்பவர்கள், தங்களைத் தலைவராக்கிய மக்களுக்கு நல்ல வழிமுறைகளைக் காட்டுபவனாகவும்,மக்களுக்காக அமைக்கப் பட்ட நல்ல சட்டதிட்டங்களை அமுல்ப் படுத்துபவனாவும் கருதப்படுகிறார்கள்;. ஆனால், கடந்தசில காலங்களாகத்; தமிழ்க்கூட்டணித்தலைவர்கள் சொல்லும் சில கருத்துக்கள்,மனித நேயத்தில் அக்கறை கொண்ட எங்கள் போன்ற பலரைத் யோசிக்க வைத்தது. அவர்களின் கருத்துரைகள், தங்களைத் தெரிவு செய்த தமிழ் மக்களை இன்னோருதரம் அழிவுப் பாதைக்கு இட்டுச்செல்ல அவர்கள் காய் நகர்த்துகிறார்கள் என்பது அப்படட்டமாகப் புரிகிறது.

 

இலங்கை சுதந்திரமடைந்த காலத்திலிருந்து இதுவரையும் இலங்கையின் பல தமிழ்த்தலைர்கள்; தூரநோக்கிய அரசியற்பார்வையற்ற ‘சூனியஞானிகள்’ என்பது, இலங்கைத்தமிழரின் பரிதாபநிலையை அலசி ஆராயும் பலரின் கருத்துமாகும். இதற்கு உதாரணமாக, இந்திய வம்சாவழித்தமிழ் மக்களின் குடியுரிமையப் பறிக்கத் துணைபோன தமிழ்த்தலைவர்கள் தொடக்கம், சந்திரிகா குமாரதுங்க கொண்டுவந்த இலங்கைத் தமழருக்கு இலங்கை அரசியலில் மிகவும் சமத்துவமான பிரேரணையைத் தூக்கியெறிந்ததிலிருந்து, 2005ம்ஆண்டு தோர்தலில் தமிழ்மக்களை ஜனநாயக உரிமையான வாக்குரிமையைப்பாவிக்காமல் செய்யப்பண்ணியதிலிருந்து,2009ல் பலிகள் பொதுமக்களைப் போர்ப்பலிக்கடாக்களாக பாவித்ததைக் கண்டிக்காமலிந்தது வரைக்கும் பல உதாரணங்களைச்சொல்லலாம்.

இன்று அவர்கள், இதுவரைகாலமும் நடந்து கொண்டதுபோல்,தங்களின் ‘இருத்தலை’ உறுதிசெய்வதற்கு பல நாடகங்களையும் அறிக்கைகளையும் விட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இரண்டு அல்லது மூன்று வருடங்களுக்கு முன்.இந்தியாவிலிருந்து வெளிவரும் ஆங்கிலப் பத்திரிகையான ‘ த இந்து’ வுக்குக்கொடுத்த செய்தியின்படி, இலங்கைத் தமிழ்த் தலைவர் ஒருத்தர், இலங்கையில் தமிழருக்கு மட்டுமல்ல,முஸ்லிம்மக்களுக்கும் ஒரு தனிநாடு என்ற வித்தில் இலங்கை மூன்றாகப்பிரிபடவேண்டும் என்ற கருத்தைத்தெர்வித்திருக்கிறார். இப்படியான பேச்சுக்கள் ஐக்கிய இலங்கைக்குள் ஒவ்வொரு இலங்கை மக்களும் இனமத பாகு பாடன்றி சமத்துவமாக நடத்தப் படவேண்டும் நல்லெண்ண முயற்சிகளைத் தூக்கியெறியும் விடயமாகக் கருதப்படும். அத்துடன் இப்படிப் பொறுப்பற்ற பேச்சுக்கள் சிங்கள் இனப் பேரினவாதத்தைதூண்டி அவர்களிடம் தடியைக்கொடுத்து சிறுபான்மை மக்களுக்கு அடிபோடச்சொன்ன கதையாகத்தான் முடியும்.

அதற்கு முதல் ஒரு சில நாட்களுக்குமுன், இலங்கை ஐக்கியதேசியக்கடசியுடன் சேர்ந்து நடத்திய மே தின ஊர்வலத்தில் இலங்கைத்தேசியக்கொடியை உயர்த்தி, இலங்கை மக்களின் ஒறு;றுமைக்குத்; தன் ஏகோபித்த சம்மத்ததைத் தெரிவித்த தலைவர் அடுத்த சில நாட்களில் மட்டக்களப்பில் நடந்த மகாநாட்டில், மூவின அடிப்படைப் பிரிவினையைப்பேசியது, இலங்கை மக்கள் அத்தனைபேரம் ஒற்றுமையாகவும் நிம்மதியாகவும் வாழவேண்டும என்று யோசிக்கத் தெரிந்தவர்களை மிகவும்ஆத்திரப்படவைக்கிறது.

இலங்கையில் வாழும் பெரும்பான்மையான இனமான சிங்கள மக்கள் சிறுபான்மை மக்கள் வாழும் இடங்களில் குடிபெயர்வதும், வியாபாரம் செய்து வாழ்வதும் ஒருகுறிப்பட்ட அளவுக்குமேலில்லை. ஆனால், சிறுபான்மை மக்களான தமிழர்களும் முஸலிம்களும் கணிசமானவித்தில் பெரும்பான்மையான மக்களின் பிரதேசமென்று குறிப்பிடு;ம் பகுதிகளில் வாழ்கிறார்கள். அதற்குச் சாட்சியாக, 19மு; நூற்றாண்டு காலம் தொடக்கம் சிங்களப்பகுதிகளுக்குச் சுருட்டு வியாபாரம் செய்யப் போன தீவுப் பகுதியைச்சேர்ந்த தமிழ் வியாபாரிகள் கட்டிய கோயில்கள் இன்னும் அங்கு சாட்சியங்களாகப் பரிணமிக்கின்றன. இன்று கொழும்பில் வாழும் மக்களில் 53 விகிதமானவர்கள் தமிழ்பேசும் மக்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது. அத்துடன், மலையகப்பகுதிகளில் பல இடங்களில் இந்திய வம்சாவழித்தமிழ் மக்கள் பெரும்பான்மையாகவாழ்கிறார்கள். இனரீதியாக இலங்கையை மூன்றாகப் பிரித்தால், வடக்கு கிழக்கு தவிர்ந்த மற்றைய பல்லிடங்களில் வாழும் தமிழ் பேசும் மக்களின கதியென்ன?

தமிழ்த்தலைவர்களுக்கு, உணர்ச்சிவசமான பேச்சுக்களைப்பேசி மக்களை உசார்ப்படுத்துவது அவர்களின் அரசியல் விளையாட்டுக்களில் ஒன்றாகவிருக்கிறது. அதைத்தொடரும் அழிவுகள்பற்றி அவர்களுக்கு அக்கறை கிடையாது என்பதை இதுவரை நடந்த எத்தனையோ விடயங்களும், இன அழிவும் உதாரணங்களாகவிருக்கின்றன.

உலகில் பல பகுதிகளிலும் சிறுபான்மை மக்கள் தங்கள் உரிமைகளுக்காகப் போராடி வென்றிருக்கிறார்கள். இன்று அகில உலகுமே ஆச்சரியப்படும் வகையில் தங்கள் அரசியற்போராட்டத் திட்டக் காய்களை நகர்த்தியவர்கள் அமெரிக்காவில் வாழும் கறுப்பு இனமக்களாகும்.

ஆபிரிக்காவின் பல பகுதிகளிலிமிருந்து, பிரித்தானிய, ஒல்லாந்து, ஸ்பானிய,முதலாளிகளால் மிருகங்கள்மாதிரிக் கட்டியிழுத்துக்கொண்டு 18ம் நூற்றாண்டில் அமெரிக்காவுக்கு அடிமைகளாகக்கொண்டு செல்லப்பட்ட அடிமைகளுக்கு விடுதலை கொடுக்கப் பல சட்டங்கள் 1885ம் ஆண்டு தொடக்கம் வந்தன. ஆனாலும் அமெரிக்காவின் தென்பகுதி முதலாளிகள் அதற்குச் செவிசாய்க்கவில்லை. ஆபிரகாம்லிங்கன் ஜனாதிபதியாகவந்ததும் அமெரிக்க உள்நாட்டுப்போர் வெடித்தது. அடிமைகளுக்கு விடுதலை கொடுக்கப்போராடிய அமெரிக்காவின் வடபகுதித் தலைமை வெற்றி பெற்றது.

ஆனாலும் 1950ம் ஆண்டுவரை அமெரிக்காவில் இனவெறி தலைவிரித்தாடியது.கறுப்பு மக்கள் படும் கொடுமைக்கெதிராகப் போராடப் பல கறுப்பு இனத் தலைவர்கள் தோன்றினார்கள். அவர்கள் பல வழிகளைக் கையாண்டார்கள். அவர்களில் ஒரு தலைவராக வளர்ந்த மால்க்கம் லிட்டில் (1925-1965) என்றவர், தனது பெயர் தனது அடிமை வரலாறை;றைக் கொண்டது என்பதால் மால்க்கம் எக்ஸ் என்று தனக்குப்பெயர்வைத்துக்கொண்டார். கறுப்பு மக்கள் வெள்ளையரின் சமயமான கிறிஸ்துவத்திலிருந்து பிரிந்து முஸலிம்களாக மாறவேண்டும் என்று முஸ்லீமாக மாறினார். அவரின் கொள்கைகள் வன்முறையுடன் தொடர்புள்ளதாகக்குற்றம் சாட்டப்பட்டார் 1965ல் அவரின் குழவைச்சேர்ந்த ஒருத்தரால் கொலை செய்யப்பட்டாh.

அமெரிக்காவின் இனவாத்தை எதிர்த்த முதற்பெண்மணியான திருமதி றோசா பார்க் (1913-2005); என்ற கறுப்பு இனப் பெண்ணின் இனஎதிர்ப்பு நடவடிக்கையால், அமெரிக்கா முழுதும் கறுப்பு மக்களுக்கெதிரான போலிஸ் நடவடிக்கை கொடுமையாக நடைமுறைப்படுத்துப்பட்டது. இதைக் கறுப்பு மக்கள் மட்டுமல்லாது சமத்துவத்தில் நம்பிக்கை கொண்ட வெள்ளையின மக்களும் எதிர்த்தார்கள். வன்முறையால் ஒன்றையும் சாதிக்க முடியாது என்பதையுணர்ந்த கறுப்பு இன மக்களின் தலைவர்களான மார்ட்டின ;லூதர் கிங், ஜெசி ஜக்ஸன் போன்றோர், இன மத வேறுபாடற்ற ஒரு புதிய சமத்துவ சிந்தனை பிறக்க அடித்தளமானார்கள். அவர்களின் சமத்துவததை நோக்கிய பிரசாரம் அமெரிக்க இனவாதிகளையுலுக்கியது. மார்ட்டின் லூதர் கிங் 1968ல் கொலை செய்யப் பட்டார். ஆனால் கறப்பு இனத்துக்காகப் போராடவந்த பல தலைவர்கள் அமெரிக்காவின் பெரிய அரசியற் கட்சிகளில் ஒன்றான டெமொகிராட்டிக் பார்டியில் சேர்ந்தார்கள்.

அதைத்தொடர்ந்து கறுப்பு இனமக்கள் அமெரிக்க தேசியக் கட்சிகளில் தங்களையிணைத்துக் கொண்டார்கள். அமெரிக்க கறுப்பு இன மக்களின் தலைவராக மட்டுமல்லாமல், அமெரிக்காவின் சமத்துவக்கொள்கைகளின் தலைவர்களிலொருத்தரான ஜெஸி ஜக்ஸன் 1984, 88ம் ஆண்டுகளில், அமெரிக்க ஜனாதிபதித்தேர்தலில் வேட்பானாராகக்குதித்தார். அப்போது அவர் வெற்றி பெறாவிட்டாலும் இன்று, உலகமே வியக்கும் வண்ணம், உலகின் மாபெரும் அரசியல் இராணுவ சக்தியான அமெரிக்கா,அவர்களால் ஒருகாலத்தில் அடிமைகளாக இழுத்துக்கொண்டு சென்று, மிருகங்களாக நடத்தப்பட்ட ஆபிரிக்க நாட்டுப் பரம் பரையில் வந்த ஒரு கறுப்பு இனத்தவரைத் தங்கள் ஜனாதிபதியாகத் தெரிவு செய்து உலகின் பிரமாண்டமான ஜனநாயக பூமியாகத் தன்னைக் காட்டிக்கொள்கிறது. 1960ல் ஆண்டுகளில் கறுப்பு இன மக்களுக்காக மார்ட்டின் லூதர் கிங்குடன் போராடிய திரு ஜெஸி ஜக்ஸன் உலகத்திலேயே மிகவும் மதிக்கப்படும் கறுப்பு இனத் தலைவராகப் பணிபுரிகிறார்.

புலம் பெயர்ந்த தமிழர்கள் தாங்கள் புலம் பெயர்ந்த நாடுகளிலுள்ள அரசியற் கட்சிகளிற் சேர்ந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் இலங்கையிற தமிழ்த்; தேசியக் கட்சித் தலைவர்கள் இலங்கையின் தேசியக் கட்சிகளில் தமிழர்கள் சேர்வதை ஒரு தாழ்வான விடயமாக நினைக்கிறார்கள். அப்படிச் சேரும் தமிழர்களைத் ‘துரோகிகள்’ என்று வைகிறார்கள். சிங்கள மக்கள் தமிழரை விடத் தாழ்ந்தவர்கள் எனபது இவர்கள் பலரின் அபிப்பிராயம் என்பது பலருக்கும் தெரியும். இலங்கைத் தமிழ்த் தலைவர்களுக்கு உலக சரித்திரங்களும் மாற்றங்களும் தெரியாமல் இருப்பதும், அரசியற்தூர நோக்கற்றுச் செயற்படுவதும் மிகவும் வெட்கப்படவேண்டிய விடயமாகும். தமிழ்த்தேசியம் தேய்ந்துகொண்டுபோகும்போது உணர்ச்சிப்பேச்சுக்களால்
உசுப்பேத்தி மக்களைப் பல இன்னல்களுக்குள் தள்ளுவதை இன்னும் இன்னும் தமிழ்ப் புத்தி ஜீவிகள் கண்டிக்காமலிபு;பது ஆச்சரியமான விடயமாகும்.

பாராளுமன்றவாதியாகத் தெரிவுசெய்யப் படுபவர்,தன்னைத் தெரிவு செய்த மக்களுக்குப் பல விதத்திலும் உதவி செய்ய எதிர்பார்க்கப்படுகிறார். அவர்களின் கல்வி, பொருளாதாரம், பண்பாடு சமுக விருத்திப்பணிகள், என்பனவற்றை முன்னேற்றுவதில் அவருக்குத் தார்மீகக் கடமையுண்டு. ஓரு தொகுதியின் பாராளுமன்றவாதி என்பவர், தன்னைத் தெரிவுசெய்த தொகுதிக்கும் அந்தத் தொகுதி மக்களுக்கும் பாரிய நல்ல மாற்றங்களைக் கொண்டுவருவது அவரிடம் யதார்த்தமாக எதிர்பார்க்கப்படும் கடமைகளாகும். ஆபிரகாம் லிங்கனின் தொடக்கம் அப்துல் கலாம் வரை அந்தப்பணியைத்தான் மக்களுக்குச் செய்கிருக்கிறார்கள்.

இலங்கையிலுள்ள மக்கள்,தங்களைத் தெரிவுசெய்தவர்கள், தாங்கள் சிரமமின்றிப் பிரயாணம் செய்யத் தேவையான பாதைகளைப் போட்டுக்கொடுப்பதிலிருந்து, உடல் உள் நலக்குறைவுக்கு வைத்தியம்செய்யும் வைத்தியசாலைகளையும், சுற்றூடல் சூழ்நிலையைப்புhதுகாக்கும் நடவடிக்கைகளையும், தொழிற்சாலைகள் போட்டுத் தொழில் வசதிகள் செய்து கொடுப்பது போன்ற பொதுக்கடமைகள் ஒரு பாராளுமன்றவாதியிடமிருந்து எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

ஆனால், சுதந்திரம் பெற்ற நாளிலிருந்து தமிழ்த் தலைவர்கள் கடைப்பிடிக்கும் முரண்பாட்டு அரசியலால் தமிழ் இனமும் தமிழக் கலாச்சாரமும் சொல்லவொண்ணாத் துயர்களைக் காண்கின்றன. தமிழ்ப்பகுதிகளில் பல கிராமங்களில் இன்னும் மின்சாரவசதிகூடக் கிடைக்காமலிருக்கிறது. பாடசாலைகளில் போதுமான ஆசிரியர்கள் கிடையாது. போரினாற்பாதிக்கப்பட்ட விதவைகளுக்கான உதவிகள் சரியாக வளங்கப்படுவதில்லை. புனர்வாழ்வுத் திட்டங்களை அமுல்ப் படுத்துவதில் எத்தனையோ மோசடிகள் நடப்பதாகச் சொல்லப் படுகின்றது. போரின்மூலம் அனாதைகளான ஆயிரக்கணக்கான குழந்தைகளின் முன்னேற்றம் கல்வி என்பன பற்றி ஒரு கட்டுப்பாடான செயற்திட்டம் கிடையாது.

கிழக்கில் பெரு வெள்ளம் பரவிய காலத்தில் கிழக்குக்குப்போயிருந்தபோது மட்டக்களப்பு நகரைச் சுற்றி மட்டும் பத்துக்கும் மேற்பட்ட அனாதை இல்லங்கள் இருப்பதாச் சொல்லப் பட்டது. அவர்களிற் பெரும்பாரோர் தமிழருக்காகப் போராடிய போராளிகளின் குழந்தைகள். இவர்களுக்கான உதவி அவ்வப்போது புலம் பெயர்ந்த நல்ல தமிழர்கள் மூலம் கிடைக்கிறது; ஆனால் இலங்கையிலிருந்து வெளிநாட்டுக்கு வரும் தமிழ்த் தலைவர்களோ புலம் பெயர் நாடுகளுக்கு வரும்போது அவர்களுடன் விருந்து சாப்பிட நூற்றுக்கணக்கான டொலர்ஸ்;களை அறவிடுகிறார்கள்!.இவர்களுக்கு இலங்கையிலுள்ள ஏழைத்தமிழர்கள் பற்றிய கவலை பெரிதாகவிருப்பதாகத் தெரியவிலலை.

இன்று, தமிழ்ப்பகுதிகளில் அரசியல் ஒரு வியாபாரமாகி விட்டதோ என்ற ஐயம் எழுகிறது. மக்களுக்காக மக்களே தெரிவு செய்த பாராளுமன்றவாதிகள் தங்களை முன்னிறுத்தி அரசியல் செய்வது அப்பட்டமாகத் தெரிகிறது. ஊழல்களும், சுற்றுமாத்தும் எண்ணிக்கையற்றவை என்று சாதாரண மக்கள் கவலைப்படுகிறார்கள். இதைக் கேள்வி கேட்கும் புத்திஜீகளும், சமுக உணர்வாளர்களும் ‘தமிழ்த்தேசியத்துக்கு எதிரானவர்களாக’ப் பிரசாரப்படுத்தப்படுகிறார்கள். வளரும் இளம் தலைமுறையியனர்,போருக்குப் பின் மாறிவரும் சூழ்நிலையில் தங்களின் வாழ்க்கையை ஸ்திரப்படுத்திக்கொள்ள பல தரப்பட்ட போராட்டங்களுக்கும் முகம் கொடுப்பதால், அரசியல் ஊழல்களுக்கு எதிரான பெரிய போராட்டங்களை முன்னேடுக்கும் சந்தர்ப்பங்களும் உண்மையான சமுதாய விளிப்புணர்வும் இன்னும் சரியாக உருவெடுக்கவில்லை.

1950-70ம் ஆண்டுவரை. வடக்கில் பரவிய முற்போக்குச் சமத்துவச் சிந்தனைகளைச் சிதறடிக்கத் தமிழ்த் தேசியம் உருவாகியது. அந்தக் காலகட்டத்தில், வடக்கில் உருவாகிய முற்போக்கு சக்திகளால் தெற்கிலுள்ள அரசியற் சக்திகளுடன்சேர்ந்து பல முன்னேற்றத் திட்டங்கள் கொண்டுவரப்பட்டன. வடக்கு விவசாயி வாழ்க்கையில் முதற்தரமாகத் தனது விவசாய உற்பத்தியைத் தெற்குக்கு ஏற்றுமதி செய்து உழைத்தான்.

அக்கால கட்டத்தில், பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பாவில் பரவிய மறுமலர்ச்கிக் கருத்துக்கள் மாதிரி யாழ்ப்பாணப் புத்திஜீவிகள் சமத்துவமான ஒரு பதிய உலகைப் படைக்கப் பலவழிகளிலும் போராடினார்கள். ஓடுக்கப் பட்ட மக்களால் கோயில் பிரவேசப் போராட்டம் முன்னெடுக்கப் பட்டது. தமிழ்த்தேசியம் அதைச் சிங்களப் போலிசாருடன் சேர்ந்து முறியடித்தது.

விளிம்பு நிலை மக்களின் வாழ்வை மையப்படுத்தி எழுதிய டானியல் போன்ற பல எழுத்தாளர்களின் படைப்பு இந்திய கற்பனாவாத இலக்கியப் படைப்புக்களைப் பின் தள்ளியது;. டாக்டர் கைலாசபதி போன்ற முன்னோடிச் சிந்தனையாளர்கள் பலரை வடக்கு தோற்றுவித்தது. அவர், தமிழ் இலக்கிய வானில் ஒரு பதிய இலக்கிய சிந்தனைக்கு விதை போட்டார்.

இவற்றையெல்லாப் பொறுக்காத தமிழ்த்தேசியம் 70ம் ஆண்டின் ஆரம்பத்தில் தங்கள் பிரிவினைவாதத்தைக் கட்டவிழ்த்த மக்களின் சிந்தனையைத் திசை திருப்பினார்கள். யாழ்ப்பாணத்தில் முற்போக்குவாதிகளின் சிந்தனைகளுடன் முண்டியடிக்க முதல், சிங்கள அரசு கொண்டுவந்த சிங்களம் மட்டும் என்ற சட்டத்தால் பாதிக்கப்படாத-அதாவது, அரசகரும உத்தியோத்தை நம்பிப்பிழைத்து, அதற்கு மொழி ரீதியாகப் பிரச்சினை வந்தால் எந்தத் தாக்கமும் அடையாத விவசாயிகளைக்கொண்ட கிழக்குக்குத் தங்கள் விஷக்காவடியைத் தூக்கிக்கொண்டுவந்தார்கள் தமிழ்த் தேசியவாதிகள்.

அரசு கொண்டுவந்த கல்வி பரவற்படுத்தல் முறையால் மலையக மக்களும் கல்வியில் பின்தங்கிய நிலையிலிருந்த கிழக்கு மக்களும் நன்மையடைவதைப் பொறுக்காத தமிழ்த் தேசியம் தமிழ் மொழி வெறியூட்டி மக்களின் சிந்தனையைத் திசை திருப்பியது. வடக்கில் தேர்தலில் நின்று வெல்ல முடியாத தலைவர்கள் கிழக்குக்குப் பாய்ந்து வந்தார்கள். காலக்கிரமத்தில், கிழக்கின் செந்தமிழ்ச் செல்வனான இராஜதுரை போன்றோரின் செல்வாக்கு அவர்களைப் பொறாமைப் படுத்தியது. தமிழ்ப்பாசிசம் என்ற சக்தி தங்களுக்குப் பிடிக்காதவர்களைத் தரோகியாக்கும் படலத்தைத் தொடங்கி இராஜதுரையை ஓரம் கட்டியது.

தமிழ்த் தேசியத்தின் பிராந்திய வெறி சமத்துவத்தை மதிக்கும் அத்தனை மக்களாலும் காறித்துப்பப் படவேண்டியது. இங்கிலாந்து லேபர் பார்ட்டியில் தலைவர்களாக இருந்த நீ+ல் கினக், இங்கிலாந்தின் ஒருபகுதியான வேல்ஸ் நாட்டைச்சேர்ந்தவர், கோர்டன் பிறவுன் ஸ்கொட்லாந்தைச்சேர்ந்தவர். அவர்கள் ஆங்கிலேயர் பரம்பரையிலிருந்து வரவில்லை. பிரித்தானிய லேபர் பார்ட்டியில் இன்று பல புலம் பெயர் தமிழர்கள் அங்கத்தவர்களாக இருக்கிறார்கள். அவர்கள் ஆதரிக்கும் இலங்கைத் தமிழ்த்தேசியத்தின் பிராந்திய வெறிபற்றி அவர்கள் அக்கறைப் படுவது கிடையாது என்பது தௌ;ளத் தெளிவான விடயம். வடக்கில் வாழ்ந்த முஸ்லிம் மக்கள் துரத்தப் பட்டபோது, லண்டனில் வாழும் தமிழ்த்தேசியவாதிகள் அதை ஆதரித்ததும் எங்களுக்குத் தெரியும்.

சந்தர்ப்ப வாதிகளான தமிழ்த் தேசியம். இன்று தமிழ் மக்களை பிராந்திய வெறியால் பிளவுபடுத்தியும்,சமயத்தின் அடிப்படையில் அடக்கி நடத்தவும், குரலற்ற சிறு தொழிலாளர்களின்; பொருளாதாரத்தையும் சுரண்டும் ஒரு சக்தியின் காவலனாகத் செயற்படுகிறது.

வடக்கில் இன்று, தமிழ்த்தேசியத்தின் செல்வாக்குக் குறைந்து கொண்டுபோகிறது என்று சொல்லமுடியாது. புலம் பெயர்ந்த தமிழ் இனவாதிகள் எப்போதும் தங்கள் பணியான இனவெறித்தூண்டலைச் செய்து வடபகுதித்தமிழ் மக்கள் மட்டுமல்லாது ஒட்டுமொத்தத் தமிழினத்தையும் தூண்டிக்கொண்டிருப்பார்கள்.

இன்று, முப்பது வருடகாலத் துயருக்குப் பின், தமிழர்களின் பூமியென வர்ணிக்கப்படும் வடக்கில் நடக்கும், சமுதாய அரசியல் என்ற பல மாற்றங்களால் அதிர்ப்தியடையும் முற்போக்கு சக்திகளும், இதுவரை தொடர்ந்த, அறிவு சாராத ஆனால் உணர்ச்சியுட்டப்பட்ட போராட்ட சரித்திரத்தை மாற்றியமைத்துத் தமிழர்களுக்கு ஒரு நல்ல எதிர்காலத்தைக்காட்ட விளையும் இளம் தலைமுறையும் தமிழ்த் தலைமைக்குச் சவாலாக வளர்கின்றன. அதனாற் தமிழ்த் தலைவர்கள் வடக்கு தவிர்ந்;த இடங்களில் மேடை தேடுகிறார்கள்.

தமிழ்த் தலைவர்கள்,தங்களுக்கு வடக்கில் வாழ வழியற்றபோது கிழக்குக்குப் படையெடுத்து, ‘தமிழ் உணர்வு’ உசுப்பேத்திக் கிழக்கு மக்களைப் பாவிப்பதில் வெற்றி கண்டவர்கள். இதுவரை நடந்த போராட்டத்தில் மிகப் பெரிய பாதிப்புக்களைக் கண்டவர்கள் கிழக்கு வாழ் ஏழைத்தமிழர்கள். போராட்டத்தினால் பெரிய தொகையான விதவைகளைககொண்ட இடம் கிழக்குப் பகுதியாகும். தமிழ் மக்களை எப்படித் தூண்டி விடடுடப்பாவிப்பார்கள் பின்னர் தூக்கியெறிவார்கள் என்பதற்குப் பல ஆதாரங்களுள்ளன.

வடக்கின் தமிழ்த் தலைவர்களிற் சிலரின் ஆணவம் பன்முகமானது. தங்களுக்குப்பிடிக்காத தமிழர்களை மட்டுமல்லாது வடக்குக்குச் செல்லும் அரசியற் தலைவர்களை எப்படி மதிக்கிறார்கள் என்பதற்குப் பல உதாரணங்களைக் காட்டலாம். 1977ம் தேர்தல்ப் பிரசாரத்துக்குச் சென்ற ஜே. ஆர். ஜெயவார்த்தனாவுக்குச் செருப்பை எறிந்து ‘வரவேற்றார்கள்’. அதன்பலனாக, ஜே.ஆர், ‘ ஆணவம் பிடித்த தமிழரை அடக்காமல் விடமாட்டேன்’ என்று சபதம் செய்ததும் அதன்பின்னர் 77ம் ஆண்டுக் கலவரம் தூண்டிவிடப்பட்டதும் சரித்திரததில்; திருப்பிப் படிக்கவேண்டியவிடயங்கள்.

அதிலும், மலையகத் தமிழ்த் தலைவர்களையும் கிழக்குப் பகுதித் தமிழ்த் தலைவர்களையும் எப்படி நடத்துவார்கள் என்பதற்கு அவர்களின் ‘துரோகிகள்’ பட்டியலைப் பார்த்தால் தெரியவரும்.

; தமிழ்த்தேசியத் தந்தை செல்வநாயகத்தின் நூற்றாண்டு விழாவுக்குச் வடக்கு சென்ற, ஒரு காலத்தில் ‘தமிழ்த் தேசியத்தின் அருச்சுனன்’ என்று கிழக்கு மக்களாற் போற்றப்பட்ட ,இராஜதுரை அவர்களுக்குச் சிவாஜிலிங்கம்பேசிய தரம் கெட்ட தமிழ்த் தேசிய வாய்மொழிகளிலிருந்து, தமிழ்த் தேசியத் தலைமைக்கும கண்ணியம், பண்பு, கவுரவம் என்ற வார்த்தைகளுக்கும் ஒரு சம்பந்தமும் கிடையாது என்பது புரியவரும். இதையும் புரியாமல் இன்னும் தமிழ்த்தேசிய விஷவாயுவை உட்கொள்ளப் பல கிழக்கு முட்டாள்த் தலைவர்கள் முன்னிற்பார்கள்.

தமிழத் தலைவர்களுக்கு ஒரு ஆழமானதோ அல்லது ஆளுமையானதோவான எந்தக் கொள்கையோ பார்வையோ கிடையாது என்பது இதிலிருந்து தெரிகிறது. இன்னும் பரிதாபமான விடயவென்னவெற்றால், இவர்களைப் பல மேட்டுக்குடித் தமிழர்களும் சில புலம் பெயர்ந்த தமிழர்களும் ‘அபரிமிதமான சக்தி கொண்ட தலைவர்கள்’ என்று கொண்டாடுவதுதான்.

பெரிய சக்திகளை வெல்ல, எந்தவிதமான பலமுமற்ற வெற்று வாய்மொழிகளால் மட்டும் முடியாது. தமிழ்ப் பகுதிகளில் பெரிய உலக சக்திகளைக்கவரும் எந்த பொருளாதார வளமும் கிடையாது. வெற்றுப் பேச்சுக்களை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு ஒரு பெரிய அரசியலைக்கொண்டு நகர்த்தமுடியாது. இன்று, தமிழர்களுக்கென இருப்பது வெறும் வாய்சசவடால் மட்டுமே. பல காரணிகளால தமிழ் மக்கள் நாட்டை விட்டு வெளியேறிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
சுpங்களப்பேரினவாதம் மட்டுமல்ல பொருளாதார தேவையும் இந்த புலம்பெயர் நடவடிக்கைகளுக்குக் காரணிகளாகின்றன. உலகமே ஒரு சிறிய கிராமமாகிக் கொண்டுவருகிறது.

பல காரணிகளால் உலகின் பல பாகங்களிலுமிருந்து மக்கள் வெவ்வேறு தேசங்களுக்கு இடம் பெயர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இலங்கைத் தமிழர் மட்டுமல்லாது சிங்கள முஸ்லிம் மக்களும் இதில் அடங்குவர். இதனால், இலங்கைத் தமிழர்கள் தொகை ஒட்டுமொத்த சனத்தொமையிலும் நான்காம் இடத்திலிருக்கிறது. அரசியலை மாற்றியமைக்கும் சனத்தொகையோ அல்லது யூத மக்களிடமுள்ள அறிவு ஞானமோ அல்லது பொருளாதார சக்தியோ தமிழ்ப்பகுதிகளிற் கிடையாது.

தமிழத் தலைர்களின் அரசியல் விற்பனைப் பொருள் மக்களையழிக்கும் விஷமான உணர்ச்சிப்பேச்சுக்களாகும்.

தங்களின் நன்மைக்காகத் தலைவர்கள் மட்டுமல்லாது பல பெரிய அன்னிய சக்திகளும் மக்களைப் பிரிக்கும் தந்திரங்களைக் கைக்கொண்டு பிரச்சினைகளையுண்டாக்கி அதிற் தங்களுக்குத் தேவையான ஆதாயததைத்தேடிக்கொள்ளும் என்பதற்கு இன்று மத்திய தரைக்கடல் நாடுகளில் நடக்கும் பல போர்கள் சாட்சியங்களாகும்.

பிபிசி நிகழ்ச்சி ஒன்றில் மத்திய தரைக்கடல் நாடுகள் பற்றிய அரசியல் கலந்துரையாடல் ஒன்றிற் கலந்து கொண்ட ஒரு முஸ்;லிம் அறிஞர் சொல்லும்போது, ‘1975-1991 வரைக்கும் லெபானான் நாட்டில் உள்நாட்டுப்போர் நடந்தது. ஓவ்வொரு சிறிய இனமும், ஒவ்வொரு சிறிய குழுக்களும் ஒன்றையொன்று அழிக்கப்போராடின. அதிலிருந்து தப்பியோடிய ஒருசிலரின் குழந்தைகள் இன்று பலநாடுகளிலுமிருந்து திரும்பி வந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் லெபனானில் இன்னொரு போர் ஒரு நாளும் வரக்கூடாது என்பதற்காகத் தங்களால் முடிந்தவரையும் பாடுபடுகிறார்கள’ என்று சொன்னார்.

இதேமாதிரி ஒருசில தமிழர்கள் சில நல்ல காரியங்களைச்செய்தால் அவதிப்படும் எங்கள் இனத்துக்குப் புண்ணியம் செய்யும் தர்மவான்களாவார்கள்.இதை முன்னெடுக்கத் தமிழ்த் தலைமை முன்வரவேண்டும். தமிழ்த்தலைமை, தங்களின் தன்னலத்தை முன்வைக்காது, தங்களைத் தெரிவு செய்த மக்கள் நலத்தில் அக்கறை காட்டவேண்டும்.

எங்களிற் பலருக்குத் தெரியும், தமிழ்த் தலைவர்கள் எப்போதும் முரண்பாடுகளை முன்னெடுப்பவர்கள், தர்மம், நியாயம்,ஒழுங்கு.என்பதைப் பற்றி அக்கறைப் படுவதில்லை. தங்கள் இருத்தலை முன்னெடுத்துத் தங்கள் ஆதாயத்தைத்தான் பார்ப்பார்கள். தமிழ்த் தலைமை அதைத்தான் இதுவரை செய்து கொண்டிருக்கிறது. தமிழர்களின் நன்மை அவர்களின் குறிக்கோளல்ல, பாராளுமனத்திற்குப் போவது,அந்தச் சலுகைகளை அனுபவிப்பது, புலம் பெயர் நாடுகளுக்குச் செல்வது, சந்தோசங்களை அனுபவிப்பது என்பதுபோன்றவைதான் அவர்களின் முக்கிய நோக்காக இருக்கிறாதா என்பதைத் தமிழ் மக்கள் புரிந்து பொள்ளவேண்டும்.

வாழ்வியலின் முக்கிய வரைமுறை, சுற்றாடல் சூழ்நிலை மாறும்போது, உயிரினங்கள்.தாவரங்கள் என்பன தங்களால் முடிந்தவரைத் தங்களை மாற்றிக்கொள்கின்றன. பலமுடையவன் பிழைக்கத் தெரிந்தவன் என்பது நியதி; மனித பலம் வெற்றுப்பேச்சை அடிப்படையாககக் கொள்ளவில்லை. பன் முக மாற்றங்களை அடையாளம் கண்டு அவற்றிற்கு முகம் கொடுக்கத் தெரிந்ததுதான் மனிதப் பகுத்தறிவு.

இந்தியத் தேசியத்தில் பல்லின மக்களும் இணைந்திருக்கிறார்கள். ஓரு சீக்கியன் பிரதமராகவும் ஒரு முஸ்லிமோ அல்லது ஒரு தலித் மகனோ ஒரு பெரிய பதவிiயை அடைய பன்முக அரசியிலிணைவு உதவுகிறது.

உலகத்துக்குத் தங்களைத் தமிழர்களின் தலைவர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்பவர்கள் மடடுமல்ல அரசுடன் சேர்ந்திருக்கும் தமிழ்த் தலைவர்களும் மக்களை முன்னிலைப்படுத்தாமல்த் தங்களை முன்படுத்திக்காரியங்ளைத் தொடர்வதாக மக்கள் குறைப்பட்டுக்கொள்கிறார்கள். கடந்த முப்பது வருடங்கள் தமிழ் மக்கள்; பட்ட துயர் நீங்கி எதிர்காலத்தை வளமுடையதாகப்; படைக்கத் தமிழர்களுக்குத் தன்னலமற்ற தமிழ்த் தலைவர்கள் தேவை.

நுண்மையான சிந்தனை, விடயங்களை ஆராயும் தூரப்போக்கு என்பன ஒரு சாதாரண மனிதனினிலிருந்து அரசியலவாதிவரையும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய விடயம். இலங்கையில் இதை உணர்ந்து கொண்ட பல முஸ்லிம் தலைவர்கள் தேசிய அரசியலிற் தங்களை இணைத்துக்கொண்டு தங்கள் மக்களுக்கு எவ்வளவோ நன்மை செய்திருக்கிறார்கள். அவர்களில் ஒருத்தர், ஓருகாலத்தில், இலங்கை ஜனாதிபதியாக வரலாம் (இப்போதைய சட்டம் ஒருகாலத்தில் மாற்றப்படும்). இவை, இப்படியான அரசியல் செயற்பாடுகளின் முன்னோடிகள் அமெரிக்க கறுப்பு மக்களாகும.; இன்றைய நவநாகரிக காலத்தில் தமிழர்கள் தங்கள் எதிர்காலத்திற்கு யார் தலைவர்களாக இருக்க வேண்டுமென்பதையணர்ந்து கூடிய கெதியில் செயற்படாவிட்டால் அந்தச் செயல் எங்கள் எதிர்காலத்துக்கச் செய்யும் மிகவும் கொடுமையான துரோகமாகும்.

 

 

 

 

Posted in Tamil Articles | Leave a comment

‘வெட்கம்’

‘பாலியல் வன்முறை வழக்கும் சட்டத்தரணிகளும்’
இராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிரமயணியம்-3.6.17

”பெண்மை தெய்வீகமானது. ஓரு உயிரின் ஆக்கத்திற்கும் பாதுகாப்பிற்கும் ஒரு தாய் இன்றியமையாதவள். பூமியைத் தாய் என்று வணங்குகிறோம். ஏனென்றால்,இவ்வுலகத்தைத் தாங்கி நிற்பவள் அவள்.
உலகம் மாசு பட்டால் அப்பூமியில் எதுவும் வளராது. ஒரு பெண் மாசு பட்டால் அவள் வாழும் சமுதாயம் மாசுபடும். அந்தக் கொடுமையைச் செய்தவர்களை, அந்த விடயத்தை நீதிப்படுத்துபவர்களைக் கடவுள் ஒருநாளும் மன்னிக்க மாட்டார்’

‘ஓரு பெண், இரவிற் தனிமையாகப் போகுமளவுக்குச் சுதந்திரமில்லாவிட்டால் அந்த நாhட்டில் யாhருக்கும் சுதந்திரமில்லையென்றார் மகாத்மா காந்தி. ‘

‘கொடியவர்கள் இழைக்கும் தீங்குகளிலும் பார்க்க, அவற்றை நல்ல மனிதர்கள் அதிர்ச்சியூட்:டும் அளவுக்கு; மௌனமாய்ச் சகித்துக் கொண்டிருப்து பற்றியே நாம் இந்தத்தலைமுறையில்வருத்தமுற வேண்டும்’ என்றார் மார்ட்டின் லூதர்கிங்;.

மேற் குறிப்பிடப் பட்டவை, கடந்த பல வருடங்களுக்குமன், 3.10.05ம் ஆண்டு, யாழ் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த ஒரு விரிவுரையாளர் அவர் வீட்டில் வேலைக்காரியாக ,7வயதில் அவர் வீட்டுக்கு வந்த நாளிலிருந்து அவளின் பதின்மூன்று வயது வரைக்கும் 40 தடவைகளுக்குமேல் அவரால் பாலியல்க் கொடுமை செய்யப் பட்ட யோகேஸ்வரிக்காக நடந்த வழக்கைப் பற்றிய கட்டுரையில் நான் எழுதியவைகளாகும்.

அன்றும் அவளைப் பாலியல் கொடுமை செய்த பிரமுகரைக் காப்பாற்ற, பணத்திற்காக எதையும் செய்யும் பல பிரபல தமிழ் சட்டத்தரணிகள் முன்வந்தார்கள்.
யோஸ்வரியின் சார்பில் திரு. றேமடியஸ் என்ற கிறிஸ்தவர் வாதாடினார்.

ஒரு சில நாட்களுக்கு முன் மூதுர் பகுதியிலுள்ள மல்லிகைத்தீவுப் பகுதியைச் சேர்ந்த மூன்று இளம் தமிழ்ப் பெண்கள் முஸ்லிம் சமயத்தைச் சேர்ந்தவர்களால் பாலியல் கொடும் செயல்களுக்கு ஆளாகியது பற்றிய வழக்கு 31.5.17ல் மூதுர் நீதபதி முன் எடுக்கப்பட்டபோது, அந்தத் தமிழ்ப் பெண்களுக்காக வாதாட ஒரு சட்டத்தரணியும் சட்ட மன்றத்தில் இருக்கவில்லை, போலிஸ் தரப்பில் விசாரணைபற்றிய விடயங்களைச் சொல்ல, கொடுமைகளுக்கு ஆளாக்கப்பட்ட பெண்கள் சார்பில் போலிசார் மட்டும் வந்திருந்தார்கள் என்ற விடயத்தை முகநூலில் கண்டதும், எங்கள் சமுதாயம் எவ்வளவு கேவலமாக மாறிட்டது என்று நினைத்து வெட்கப்படடேன்.

இதைக்கண்டதும், நான் இருக்கும் நாட்டில், றொச்டேல் என்ற நகரில்;,2008ம் ஆண்டு முதல் 2010 வரை ஆங்கில இனத்தைச் சேர்ந்த இளம் பெண்களுக்கு (பதின் மூன்று வயது தொடக்கம்) இஸ்லாமிய ஆண்களால்( இளைஞர்கள் தொடக்கம் 59 வயது வரையிலானவர்கள்) நடத்திய பாலியல் கொடுமைகளுக்கு நீதி தேடிப் போராடிக் குற்றவாளிகளைக் கம்பி எண்ணவைத்திருக்கும் இஸ்லாமிய சட்டத்தரணி திரு நஷீர் அவ்ஸெல் அவர்களை மலர்மாலை சூட்டிப் பாராட்டவேண்டும் போலிருந்தது.

றோச்டேல் நகரில் இளம் பெண்களுக்கெதிரான பாலியல்க் கொடுமைகள் செய்தவர் எனக் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களைக் காப்பாற்ற இந்து சமயம் கிறிஸ்தவ சமயமென்றோ பார்க்காமல் பல பிரபல வழக்கறிஞர்கள் வாதாடினார்கள். கொடுமைகளுக்காளான,பணவசதியற்ற வறுமைமக்குடம்பத்தைச் சேர்ந்த ஆங்கில இளம்பெண்களுக்காக அரச தரப்பில் இஸ்லாமிய சட்டத்தரணி திரு அவ்செல் அவர்கள் வாதாடினார். இங்கு சாதி மதம். இனம் என்ற பிரிவுகளக்கப்பால் திரு அவ்செல் அவர்கள் பாதிக்கப் பட்ட பெண்களுக்காக அயராது பாடுபட்டு வாதாடினார்.

அவரின் கூற்றுப்படி,’இங்கு நாங்கள் பார்க்கவேண்டியவிடயம்,பெண்களுக்கெதிராக நடந்த கொடுமை என்பது மட்டுமே. அதில் ஆண்.பெண் சாதி சமய வித்தியாசம் எதுவும் கிடையாது. பெண்கள் ஏதோ ஒரு விதத்தில் பலவீனமானவர்கள் என்ற ரீதியில் அவர்களுக்கு எதிராக பாலியல் வன்முறைகள்; செய்வது என்பது எந்த சமுதாயத்திலும் இருக்கக்கூடாது’ என்றார்,

‘பெண்கள் ஏதோ விதத்தில் பெலவீமானவர்கள்;–‘ என்பதின் அர்த்தம், வலிமை படைத்த ஆண்களால் வலிமையற்ற பெண்கள் அதாவது. வயதில் பணத்தில், சுற்றாடல் சூழ்நிலையால் வித்தியாசமான வாழ்க்கை வாழ்பவர்களை கொடுமைப்படுத்தப்படுவது எந்த சமுதாயத்தாலும் ஏற்றுக் கொள்ளப்படக்கூடாது என்பது அவர் கருத்தாகும்.

மல்லிகைத்தீவு ஏழைப் பெண்களுக்காக வாதாட எந்தச் சட்டத்தரணியும் வரவில்லை என்ற தகவல் வெளிவந்த பின் அந்த ஏழைகளுக்காக நீதி கேட்டு வாதாட முன்வந்திருக்கும் சட்டத்தரணி திரு . ஸ்ரானிஸ்லஸ் செலஸ்டின் அவர்களக்கு மிகவும் நன்றியைச் சொல்லிக் கொள்கிறேன்.

( ஏழைப் பெண் யோகேஸ்வரிக்கு வாதாடிய சட்டத்தரணி றெமடியஸ் மாதிரி இந்த மூன்று ஏழைப்பெண்களுக்கும் வாதாட முன்வந்திருக்கும் இவரும் ஒரு கருணைமனம் கொண்டவராக இருக்கலாம்).

பெண்களுக்கு எதிராக நடக்கும் கொடுமைகளுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுக்க மனித நேயமுள்ளவர்கள் அத்தனைபேரும் ஒன்றிணயவேண்டும். அநீதிக்கு எதிராகக் குரல் கொடுக்காமலிப்பவர்கள் அந்த அநீதியைச் செய்தவர்களைவிடக் கேவலமானவர்கள்.

(இணைக்கப்பட்டிருக்கும் படம் ஆங்கில இளம் பெண்களுக்கு நீதி கேட்டுப் போராடி வெற்றி பெற்ற றொச்டேல்,மான்செஸ்டர் சட்டத்தரணி திரு.நஷீர் அவ்செல் அவர்களாகும்)

Posted in Tamil Articles | Leave a comment

‘மோகத்தைத் தாண்டி’

இராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிரமணியம்-லண்டன் 24.9.17

‘ஏன் இந்த வேதனை? இங்கிராம் உயிரோடிருந்தால் இப்போது மூன்று குழந்தைகள் என்றாலும் பிறந்திருக்குமே? ஏன் அவன் என்னிடமிருந்து பிரிந்தான்? எனது காதல் புனிதமற்றதா? ஏன் எனது காதலைக் கடவுள் ஆசிர்வதிக்கவில்லை? தாங்கமுடியாத வேதனையுடனான அலிசனின் சிந்தனை வெளியில் வீசிக்கொண்டிருந்த பயங்கரக் காற்றின் அதிர்வால்; ஜன்னல்கள் சாடையாக அடிபட்டுக்கொண்டிருந்ததுபோது தடைப் பட்டது.
இங்கிலாந்தின் காலநிலை கடந்த சில தினங்களாகப் பல பிரச்சினைகளைத் தந்துகொண்டிருக்கின்றது. சூழ்நிலை வெப்பமடைவதால் சாதாரணமான பருவமாற்றங்கள் அசாதாரணமாகிவிட்டன.
இயற்கையின் பருவமாற்றங்களில் மட்டும்தானா அசாதாரண நிகழ்வுகள். பக்கத்திலிருக்கும் கணவரைப் பார்த்து அவள் மெல்லிய பெருமூச்சுவிடுகிறாள்.அவர் கவனம் டெலிவிஷனிலிருக்கிறது.

‘கடந்த சில நாட்களாக அறிவித்துக் கொண்டிருக்கும் கால நிலையின் நிமித்தமாக,நாளை மதியத்திலிருந்து இங்கிலாந்தில் பெருங்காற்ற வீசும் நிலையிருக்கிறது. முடியுமானால் உங்கள் வெளியூர்ப் பிரயாணங்களைத் தவிர்த்துக் கொள்ளவும்’ பி.பிசி. கால நிலை அறிவிப்பாளர்,; மிகவும் கவனமாகச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்.

இரவு சாப்பாட்டை முடித்துக் கொண்ட அலிசனும் அவள் கணவர் ஒலிவரும்,டி.வி நிகழ்ச்சியைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.
‘ உனது ஆபிசில்,அவசரமாக ஏதும் செய்து முடிக்கவேண்டும் என்ற நிர்ப்பந்தம் இல்லாவிட்டால்,நாளைக்கு நீ வேலைக்குப் போகாமல் விடலாம்.’ ஒலிவர் அன்புடன் சொன்னார்;.
அவள் உடனடியாக அவருக்குப் பதில் சொல்லவில்லை.

காலநிலையால் அவள் பாதிக்கக்கூடாது என்று நினைப்பவர்,ஓரு மணித்தியலாத்திற்குமுன் நடந்த அவர்களின் உரைடயலால் அவள் மனது எவ்வளவு பாதிக்கப் பட்டிருக்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள மாட்டார் என்பது அலிசனுக்கு நன்றாகத் தெரியும்.
அவருக்கு அவளைப் பற்றி,அவளின் ஆசை அபிலாசைகள்பற்றி என்ன தெரியும்? அவள் தனது மனதுக்குள் அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டுக்கொண்டாள்.

அலிசனின் மறுமொழியை எதிர்பார்க்காமல் அவர் மேல் மாடிக்குப் போகிறார். அவர் சொல்லும் எதற்கும் அவள் மறுப்புச் சொல்வதில்லை என்று அவருக்குத் தெரியும்.
அவர்கள் அன்றிரவு காதல் புரிந்தபோது,அவள் அவரிடம் கேட்கவேண்டிய கேள்விகள் மறந்து விட்டன. கணவனுக்கு ஒரு நல்ல மனைவியாக இருக்கிறாள்.சில வேளைகளில் சில கேள்விகளைக் கேட்கக்கூடாது என்று அவள் சமாதானப்பட்டுக் கொள்ளவேண்டுமா?

வெளியில் பெரும் காற்று வீசிக் கொண்டிருக்கிறது.

கடந்த சில நாட்களாகக் கூடிக்கொண்டு வந்த காற்றின் வேகம் இப்போது,எண்பது மைல் வேகத்தில் வீசிக் கொண்டிருப்பதாகச் செய்திகள் சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றன.

வெளியில் மட்டும்தானா சூறாவளி?
கடந்த சில காலமாக அலிசனின் மனத்திலும்தான் பெருங்காற்று வீசிக் கொண்டிருக்கிறது. கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தொடங்கிய அவள் மனக்குழப்பம் ஒன்றிரண்டு நாட்களுக்கு முன் கொஞ்சம் தெளிவைத் தந்ததால் அதைத் தொடர்ந்து அவள் மனதில் இப்போது,வேறு பல குழப்பங்கள்,சஞ்சலங்கள்.

அவள் மனதில் ஏற்படும் தடுமாற்றங்களால் அவன் சிந்தனைகள் அதிர்வதுபோல், வெளிக் காற்றில் ஜன்னற் சட்டங்கள் அதிர்கின்றன.

‘நாளைக்கு வேலைக்குப் போகாதே’ என்று அவளுக்கு நேரடியாகச் சொல்லாமல், ‘அவசரவேலை ஒன்றுமில்லை என்றால் வேலைக்குப் போகவேண்டாம்’ என்று அவர் சொல்லிவிட்டார்.நேரடியாக எதையும் சொல்லாமல் நாகரீகமான வார்த்தைகளுக்குள் தனது ஆதிக்கத்தை அவளுக்கு உணர்த்துகிறாரா அவர் என்று அவள் கொஞ்சகாலமாக அவரைப்பற்றிய மறுபக்கத்தைத் தேடுகிறாள்..

‘கால நிலை மோசமாகிக் கொண்டிருப்பதால்,’லண்டனுக்கு வெளியிலிருந்து வருபவர்கள்,; நாளைக்கு லீவ எடுத்துக் கொள்ளலாம்’ என்று அவளின் டிப்பார்ட்மென்ட் தலைமை அதிகாரி; நேற்றே சொல்லிவிட்டாh.;
அவள் தேவையில்லாமல் ஒரு நாளும் லீவு எடுத்தது கிடையாது. அலிசனுக்கு வேலைக்குப் போவது மிகவும் பிடித்த விடயம். அவள் அங்கு பலருடன் பேசிப் பழகிக் கொள்வதற்காகவே அவள் முக்கியமாக வேலைக்குப் போகிறாள்.அத்துடன் இந்த வார இறுதிக்குள் முடித்துக்கொள்ளவேண்டிய றிப்போர்ட் ஒன்றிருக்கிறது. அவள் முடியுமானால் நாளைக்கு வேலைக்குப் போவது என்று முடிவுகட்டிவிட்டாள்.

அலிசன் வேலைக்குப் போய் உழைக்க வேண்டுமென்ற எந்த நிர்ப்பந்தமும் அவளுக்கில்லை. அவளின் கணவர், ஒலிவருக்கு நல்ல வேலையிருக்கிறது என்பதை விட அவர்களுக்கு இன்னும் மேலதிகமான சொத்துக்காளால் வருமானமும் இருக்கின்றன.
லண்டனை விட்டு தூரத்திலிருக்கும், கிராமத்தில் பிறந்து வளர்ந்தவள். பல்கலைக் கழகம் போகும் வரைக்கும் வெளியுலகம் தெரியாதவள்.

தாய் தகப்பனுக்கு ஒரே மகள். தாய்,தகப்பனுடன் மட்டுமல்லாமல் அவர்களுடன் சேர்ந்திருந்து வாழ்ந்த அவளுடைய அன்பான பாட்டியின் அன்பிலும் திளைத்து வளர்ந்தவள்.
இளவயதிலிருந்து அவளின் அன்புடன் தன்னையிணைத்துக்கொண்ட அவளது அன்பன் இங்கிராம் என்பனுக்கு அப்பாலுள்ள எந்த உலகத்தையும் பற்றி அக்கறைப்படத்தேவையில்லை என்று அவளது பதினெட்டாவது வயது வரைக்கும்; நினைத்துக் கொண்டவள். அலிசனின் காதலன் இங்கிராம் அகால மரணமடைந்தபின் அவள் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய இனிய ‘கனவுகளை’ தூரத்தில் வைத்துக் கொண்டாள்.

அலிசனுக்கு இப்போது வயது முப்பத்தியிரண்டு. ஒலிவருக்கும் அவளுக்கும் திருமணம் நடந்து கிட்டத்தட்ட ஏழுவருடங்களாகின்றன.அவர்களுக்கு இன்னும் குழந்தை கிடைக்கவில்லை. திருமணமாகி முதலிரண்டு வருடங்களும், அவர்களக்குப் பிள்ளை வரவில்லை என்பதைப் பற்றி அவள் பெரிதாக அலட்டிக் கொள்ளவில்லை.

ஆனால் இப்போதெல்லாம் ஆபிசில் வேலை செய்யும்,அவளின் வயதொத்த பெண்கள் இரண்டாவது,மூன்றாவது குழந்தைகளைப் பெற்றெடுத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் பிரசவத்துக்காக லீவ எடுத்துக்கொள்ளும்போது அவள் தனது ‘தனிமை’யான வாழ்க்கையை நினைத்துப் பெருமூச்சு விடுகிறாள்.பெருமூச்சுவிடுவதற்குக் காரணம் அவளுக்குப் பிள்ளையில்லை என்பதுமட்டும்காரணமல்ல என்பது அவளுக்குத் தெரியும்.

அடுத்த நாள் விடிந்தபோது., காலநிலையில் எந்த மாற்றமுமில்லை. அகோரமான விதத்தில காற்று அடாவடித்தனம் செய்துகொண்டிருந்தது.அலிசன்; வேலைக்குப் புறப்பட்டபோது,’காலநிலை மோசமானால், இரவுக்கு உனது சினேகிதியரின் வீட்டில் தங்குவது நல்லது’ என்று சொன்னார் அவள் கணவன் ஒலிவர்.அவர் குரலில் கரிசனம்.

அவள் அதிகம் பேசிக் கொள்ளாதவள்.அவரின் அறிவுரைகளைக் கேள்வி கேட்காமல் பெரும்பாலும் ஏற்றுக் கொள்பவள்.அவள் அவர் சொன்னதை ஏற்றுக் கொண்டதைக் காட்டிக் கொள்வதற்கு அடையாளமாகச் சாடையாகத் தலையாட்டிக்கொண்டாள்.

இருவரும் காரில் ஏறிக்கொண்டபோது. அவர்கள் அதிகம் பேசிக் கொள்ளவில்லை. அவரிடம் தற்போது பேசுவதற்கு எதுவுமில்ல என்று அலிசன் நினைத்துக் கொள்கிறாள்.

ஓவ்வொரு நாளும் அவர் அவளை ட்ரெயில்வே ஸ்டேசனில் இறக்கிவிட்டு அவர் தனது வேலையிடத்திற்குச் செல்வார். அவள் வேலைக்குச் செல்லும்,ஸ்N;டசன் அவர்களின்; வீட்டின் அருகாமையிற்தானிருக்கிறது. காரில் வராமல்,அவள் ஸ்டேசனுக்கு நடந்து வரலாம்.ஆனாலும் அவர், அலிசன் முடியுமட்டும் தனது ‘பாதுகாப்பில்’ இருக்கவேண்டும் என்பதுபோல் நடந்து கொள்பவர். அவர்கள் இருவருக்கும் எட்டு வயது வித்தியாசம். அவளை ஒரு ‘குழந்தை’போல்ப் பார்த்துக்கொள்வதில் அவர் திருப்தியடைபவர்.

அவள் பிறந்து நினைவு தெரிந்த நாளிலிருந்து, ஒலிவர் அப்படித்தான் அவளைப் பார்த்துக் கொள்வார்.அவரின் தம்பியான இங்கிராமுக்கும் அவளுக்கும் மூன்று வயது வித்தியாசம். அவளின் இளமையின்,ஆரம்ப நினைவுகள், இங்கிராமுடன் ஓடிப்பிடித்து விளையாடுவதும்,அவர்கள் இருவரையும் ஒலிவர் கவனமாகப் பார்த்துக் கொள்வதிலுமிருக்கும்.

அவர்களுக்குக் கல்யாணமான புதிதில் அவளிடம் அவருக்கிருந்த கரிசனத்தைக் கண்டு அவளின் பெற்றோரும் பாட்டியும்.அத்துடன்; அவரின் தாயாரும் சந்தோசப் பட்டார்கள் ஒலிவரைத் திருமணம்செய்த அலிசனின் அதிர்ஷ்டத்தை வாழ்த்தினர். அலிசனின் காதலனாகவிருந்து அகாலமரணமான இங்கிராம்; ஹரிசன் மாதிரியே அவனின் தமயனான ஒலிவர் ஹரிசன்; அவளை மிகவும் கவனமாகப் பார்த்துக் கொள்வார் என்று அவர்கள் வாழ்த்தினார்கள்;.

ஐ லவ் யு டார்லிங்’ அவர் வழக்கம்போல் முகம் மலரச் சொல்கிறார். அலிசன் அவரைப் பார்க்காமல்@ ‘மீ டு’ என்று சொல்லி விட்டுச் செல்கிறாள்

அவளின் நினைவு தெரிந்த நாட்களிலிருந்து,அவளின் வாழ் நாள் முழுதும் அலிசனின் அன்பனாக அவள் மனதில் நிறைந்திருந்த இங்கிராம் ஒரு விபத்திலிறந்தபின் அலிசன் பதினெட்டாவது வயதிலியே ஒரு பெண் துறவி மாதிரியாகிவிட்டாள். அவளின் காதலுக்கு அப்பால் எதையும் தேடாத இளமைக்காலமது. தென்றலும். நிலவும் தங்களின் இணையாத காதலை வாழ்த்துவதாக நினைத்த பவித்திரமான நாட்களவை. புல்கலைக்கழகத்தின் சுதந்திரமான நாட்களிலும் தன்னை இங்கிராமின் ஞாபகத்தில் ஒதுக்கிக்கொண்டு வாழ்ந்தவள்.

இங்கிராம் என்ற வாட்டசாட்டமான, அன்பான பண்புகளுடைய,அவளில் உயிரையே வைத்திருந்த இங்கிராம் ஒருசில வினாடிகளில்,; சட்டென்று அவளிடமிருந்து பிரிந்து விட்டான்.ஒரு சந்தியில் அவன் சென்ற தனது காரைத் திரும்பும்போது, அடுத்த பக்கத்திலிருந்து பாய்ந்து வந்த பிரமாண்டான வாகனமொன்று அவனைப் பலியெடுத்தது.

ஓரு சில வினாடிகளில் அவளின் வாழ்வும் பாழாகிவிட்டது. எதிர்காலக் கனவுகள் கானல் நீராகிவிட்டன. அவன் இனி ஒரு நாளும் அவளை அணைத்துக் கொள்ளப்போவதில்லை. இங்கிலாந்தின் தென் கடலோரத்திருந்து காதல் மொழிகளைக் கிசுகிசுக்கப்போவதில்லை.
காடுகளிலும் வரம்புகளிலும் வசந்தகாலத்தின் அழகை ரசிக்கப் போவதில்லை. இருவரும் எத்தனை பிள்ளைகள் பெற்றுக் கொள்ளப்போகிறார்கள், அவர்களின் குழந்தைகளை எப்படியெல்லாம் வளர்க்கப் போகிறார்கள் என்று இருவரும் ஒன்றிணைந்து கற்பனை செய்யப் போவதில்லை. பிரித்தானியப் பரம்பரை இசைகளைக்கேட்டு ரசித்து நிலவின் குழந்தைகiளாக நடனம் ஆடப்போவதில்லை.

அவள் துடித்து விட்டாள். இங்கிராமின் காதல் நினைவுகளுடன்,அவளது கிராமத்த வாழக்கையின் சின்ன உலகத்தில் அவள் சிறைபிடிக்கப்பட்டு விட்டாள்.

அழுகையைத் தவிர அவளுக்கு ஒன்றும் தெரியவில்லை.வாழ்க்கை வெறுமையானது. பல்கலைக்கழகத்தில்,அவளின் வயதிலுள்ள இளம் பெண்கள் தங்கள் காதலர்களுடன் கைகோர்த்துக் கொண்டு காதலில் கனிவதைக் கண்டால் அவள் கதறியழத் துடித்தாள்.

எனக்கு ஏன் இந்தக் கொடுமை வந்தது? அவளால் பதில் தேடமுடியவில்லை. வாழக்கையின் மாற்றங்களுக்கு முகம் கொடுக்கத் தெரியவில்லை. பதினெட்டுவயதும் பெண்மையின் பரிதாப நிலையைப் புரிந்தவர்களின் தேற்றல்கள் அவளின் துயரைத் தீர்க்க முடியவில்லை.

அந்தத் துயரும்,அவளின் பல்கலைப் படிப்பும் அதைத் தொடர்ந்து லண்டனில் வேலை செய்யும் வாய்ப்பும் அவளைக் கொஞ்சம் மாற்றியிருந்தது. அவளின் அன்பன் இங்கிராம் இறந்தபின் கடவுள் தன்னை வஞ்சித்துவிட்டதாகத் தனக்குள் விம்மியழுத துயரைத் தாண்டி,லண்டனில் அவளுடன் வேலை செய்யும் சூழ்நிலை, அவளுடன் அன்புடன் பழகும் சினேகிதிகள் என்போர் அவளின் ‘துறவி’ நிலையிலிருந்து யதார்த்த நிலையை உணரப் பண்ணினார்கள்.

‘வாழ்க்கையில் இழப்புக்கள் தவிர்க்கமுடியாதவை,அதற்குப் பயந்து வாழ்க்கைத் துறக்க நினைத்தால், இன்று இந்த உலகம் பாலைவனமாகிவிடும்’ என்றாள் தேவிகா மாதவன்.அவள் இலங்கைத் தமிழ்ப் பெண். கடந்த காலத்தில் அங்கு நடந்த அரசியல் கொடுமைகளால் அவளின் குடும்பத்தில் பலரையிழந்தவள். பல துயர்களுக்கு முகம் கொடுத்தவள்.

அலிசனின்; அடுத்த சினேகிதி, எலிசபெத் ஹீலி. பட்டப்படிப்பு முடித்தபின் பலகாலம், ஒரு மருந்து உற்பத்தி செய்யும் ஸ்தாபனத்தில் ஆராய்ச்சியாளராக வேலை செய்தவள். பெரும்பாலான மருந்து உற்பத்திகள், மக்களை மருந்துக்கு அடிமையாக்கும் பணியைத் தாராளமாகச் செய்கிறது என்பதை உணர்ந்தவள். எங்களால் முடியுமட்டும் எதிர்காலத்தைப் பாதுகாக்கவேண்டும் என்ற தத்துவத்தைக் கடைப்பிடிப்பவள்.

எலிசபெத் இருகுழந்தைகளுக்குத் தாய். இப்போது மூன்றாவது குழந்தையைத் தரித்திருக்கிறாள்.அவளின் கணவர் உத்தியோக நிமித்தம் அடிக்கடி உலகின் பலபகுதிகளுக்கும் செல்பவர். எலிசபெத் மிகவும் பொறுப்பாகத் தன் குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பவள். தனது இருசினேகிதிகளும் அன்புத் தாய்களாக இருப்பதைக் கண்ட அலிசனுக்குத் தனக்கு எப்போது ஒரு குழந்தை வரும் என்ற ஏக்கம் தலைதூக்கத் தொடங்கியது.

கடந்த சில மாதங்களுக்கு முன் அலிசன், தங்களுக்குக் குழந்தை இன்னும் வரவில்லை என்பது ஏன் என்று பரிசோதிக்க டாக்டரைப் பார்க்கவேண்டும் என்று சொன்னபோது,அவர், அவளைப் பார்க்காமல் எங்கேயோ பார்த்துக்கொண்டு,’ எது எப்போது நடக்குமொ அது தன்பாட்டுக்கு நடக்கும். கொஞ்சம் பொறுத்திருப்பதால் என்ன குறைந்து விடப்போகிறது?’ ஏனோ தானோ என்ற விதத்தில் சொன்னார். அவர் சொன்ன தோரணை அவளுக்குப் பிடிக்கவில்லை. தங்களுக்குப் பிள்ளை வராவிட்டால் இந்த உலகத்திற்கு என்ன நட்டம் வந்து விடுமா என்ற தொனியிலல்லவா அவர் பேசுகிறார், தங்களுக்கு ஒரு குழந்தை தேவையில்லை என்று சொல்கிறாரா?

அலிசன்; அதைக்கேட்டுத் திடுக்கிட்டாள். அவர் அப்படி நினைப்பதற்கு அவருக்கு உரிமையுண்டு. ஆனால் அவரின் மனைவி, தனக்கு ஒரு குழுந்தை பிறக்கவேண்டும் என்று நினைக்கவும் கேட்கவும், உரிமையுள்ளவள்.

அந்த சம்பாஷணை நடந்து பலகாலத்தின்பின் அலிசன் ,குழந்தை சம்பந்தமான,விடயங்களை எடுத்தபோதெல்லாம் அவர் அவளின் ஏக்கத்தைப் புரிந்துகொள்வதில்லை என்பதாக அவள் உணர்ந்தாள்..

பெரும்பாலானோரின் திருமணம் என்பது இரு உயிர்களைச் சடங்குகளாற் பிணைத்து. உடல்களால் ஒன்றாக்கி இரு உள்ளங்களின் ஏக்கங்களை இருதுருவங்களில் அலையவிடு;வதா?
அவளால் அவளின் வாழ்க்கையின் சிக்கல்களின் மூலவேர் எங்கிருக்கிறது என்று புரியவில்லை. ஓரு சாதாரண பெண்ணின் சாதாரண எதிர்பார்ப்புக்களை எத்தனை சோதனைகள் தடுக்கினறன?
;
மருத்துவத் துறையில் அறிவுள்ள அலிசனின் சினேகிதி,எலிசபெத்துக்கு அதுபற்றிச் சொன்னபோது,’ஏன் நீ உன்னைப் பரிசோதித்துக் கொள்ளக்கூடாது?’ என்று அலிசனை எலிசபெத் கேள்வி; கேட்டதுமட்டுமல்லாமல்,லண்டனிலுள்ள ஒரு நல்ல மருத்துவரிடம் கூட்டிக்கொண்டு போய்ப் பரிசோதனையும் செய்யப் பட்டது.அலிசன் அந்த விடயத்தை அவள் கணவரிடம் சொல்லவில்லை. அவர் அதற்கும் ஏதும் மறுப்புச் சொல்வார் என்று பயந்தாள்.

தாயாகுவதற்கான எந்தப் பிரச்சினையும் அலிசனின் உடலில்லை என்று மருத்துவப் பரிசோதனையில் கண்டுபிடிக்கப் பட்டது.அந்த சந்தோசத்தில் தங்களுக்குப் பிள்ளை வேண்டும் என்ற விடயத்தை அவள் ஆரம்பித்தபோது, ஒலிவர் தனது வழக்கமான பதில்களைச் சொல்லித் தட்டிக் கழித்தபின் அவள் ஏங்கிப் போய்விட்டாள்.

ட்;ரெயினில் ஏறியதும்,அவள் கண்கள் அவளையறியாமல்.ஜன்னற் பக்கம் பதிந்தது.இன்னும் இரண்டு ஸ்டேசன்கள் தாண்டியதும் ‘அவன்’ வந்தேறுவானா’ என்று அவள் மனம் ஏங்கியது.

கடந்த இருவாரங்களாக அவனை அவள் அந்த ட்ரெயினல் காணவில்லை.வேலை நிமிர்த்தமாக அவன் வெளியூர் சென்றிருக்கலாம்.அடிக்கடி வெளியில் போகவேண்டியது எனது வேலை என்று அவளுக்குச் சொல்லியிருக்கிறான். ஆனால் ஒரு நாளும் அடுத்த சில நாட்களுக்கோ அல்லது வாரங்களுக்கோ வரமாட்டேன் என்று அவன் சொன்னது கிடையாது. அவளுக்கு அவன் விளக்கம் கொடுப்பதற்கு அவசியமும் இருப்பதாக அவளுக்குத் தெரியவில்லை.

.ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ட்ரெயினின் ஜன்னல்களைப் பலமான காற்று தட்டிப் பார்த்துச் சேட்டை செய்து கொண்டிருந்தது. அவள் தனது மனக்குமுறலை அடக்கத் தெரியாமல் தனது கண்களை இறுக மூடிக் கொண்டாள்.அவன் அவளிருக்கும் ஜன்னற் பக்கத்தைப் பார்த்துக்கொண்டு விரைந்து வருவதைப் பார்க்க அவள் மனம் மறுத்தது.

வெளியில்,காற்று, மிகப் பயங்கரமாக வீசிக் கொணடிருந்தது.அவள் மனதில் அதைவிடப் பயங்கரமான காற்று ஊழித்தாண்டவமாடிக் கொண்டிருந்தது. தானும் அந்த ஊழிக்காற்றின் தாண்டவத்தில் இறந்து தொலைந்துபோகவேண்டும் என்ற அவள் மனம் யோசித்தபோது தனது வாழ்க்கையை நினைத்துத் தன்னில் மிகவும் பரிதாபப்படவேண்டும்போலிருந்தது.அந்த நினைவு வந்ததும் அவள் மனம் சிலிர்த்தாள். இறந்து விட்ட அவள் அன்பன் இங்கிராமுடன் போய்ச்சேரவேண்டும் என்றால் அதை அவள் எப்போதோ செய்திருப்பாள். ஆனால் அவள் உறுதியானவள். இளம் வயதில் தன் இழப்பை மறக்க அவள் பட்டபாடு அவளுக்குத்தான் தெரியும் அப்படியானவள் இப்போது ஏன் இப்படி நினைக்கிறாள்?

அந்த வினாடியில் அவள் கணவன் ஒலிவர்மீது அவளுக்குக் கோபம் வந்தது. ஏன் கோபம் என்ற ஆராய அவளுக்கு அவசியமில்லை. தன்னை ஒலிவர் அவரின் உடமையாகப் பாவித்துப் பராமரிப்பதற்கப்பால் அவளின் சுயமையின் ஆசைகளை அவர் நிராகரிக்காரா என்ற நினைவு நெருடியதும் அவளுக்குத் தன்னையறியாமல் விம்மல் வெடிக்கும்போலிருக்கிறது.

வாழவேண்டிய வயதில் வாழ்க்கை வரண்டு விட்டதாகக் குமுறுகிறாள். வாழ்க்கை தன்னை விடாமற் சோதிப்பதாகப் பொருமுகிறாள். அந்த அளவுக்கு அவள் மனம் பேதலித்துப் போயிருப்பது அவளுக்குத் தெரியாது.அதற்குக் காரணங்கள் பலவென்றும் அவளுக்குத் தெரியும்.

சில மாதங்களக்கு முன் பெய்த பெருமழையால் பின்னேரம் வீட்டுக்குத் திரும்பி வரவேண்டிய ட்ரெயின் புறப்படத் தாமதமாகிவிட்டது. அடுத்த ட்ரெயினுக்குக் காத்திருந்த அந்த நேரம்தான் அவனுக்கும் அவளுக்கும் அந்த ‘உறவே’ ஆரம்பித்தது.

பழைய வாழ்க்கையை மறக்க லண்டனில் வேலை எடுத்துக்கொண்டு தன்பாட்டுக்கு ட்ரெயினில் வந்துபோய்க் கொண்டிருந்தவளுக்கு இந்த நிமிடம்,முன்பின் தெரியாத ஒரு பிரயாணியால் மனதில் எற்படும் துயரநினைவுகளை அவளால் ஒதுக்க முடியாமற் தவித்தாள்.

ஓன்றாகப் பிரயாணம் செய்பவர்கள் என்பதற்கப்பால் அவர்களின் பெயர்கூட அவர்களுக்குத் அன்றைய சந்திப்புக்குமுன் தெரியாது. தேவையல்லாமல் பக்கத்திலிருப்பவர்களுடன் எந்த வார்த்தையும் பேசிக் கொள்ளாதவர்கள் பிரித்தானியர்கள்.

அவன் லண்டனை விட்டுக் கிராமப் புறத்துக்குப் பெயர்ந்திருக்கிறான் என்பதை,அவன் ஆரம்பத்தில் இந்த ட்ரெயின் பிரயாணத்தைத் தொடர்ந்த நாட்களில்,அவனின் மனைவியுடன் பேசிக் கொண்டதிலிருந்து அவள் சாடையாகத் தெரிந்து காண்டாள்.அன்று அவன் அவளுக்கு முன்னாலுள்ள ஆசனத்திலிருக்கவில்லை.இரண்டு வரிசைகள் பின் தள்ளியிருந்தான்.அவனின் டெலிபோன் அடித்ததும் அவன் பேசத் தொடங்கியதும் அந்தக் குரலைக் கேட்டு அவள் திடுக்கிட்டாள். அப்பழுகில்லாமல் அவளின் இறந்து விட்ட அன்பன் இங்கிராமின் குரல் மாதிரியேயிருந்தது. மறந்து விட்டிருந்த அந்தக் குரலைக்கேட்டதும் அவளுக்குத் தன்னையறியாமல் சோகம் வந்தது. அன்று,அவன் வந்த முதல் நாளே ஏதோ பழைய நினைவுகள் அவள் நெஞ்சை நெகிழப் பண்ணியது. அவனின் உடல்வாகு. நடந்துவரும் பாங்கு என்பன அவளுக்கு யாரை ஞாபகப் படுத்துகிறது என்று அவளுக்கு யாரும் சொல்லத் தேவையில்லை.

அன்று வீடுதிரும்பியபோது,அவளையறியாமலேயே,அன்று இங்கிராம் மாதிரி ஒருத்தனை ட்ரெயினில் கண்டதாக அலிசன் தன் கணவனக்குச் சொன்னாள்.’ இந்த உலகத்தில் உன்னைப்போல ஏழு மனிதர்கள் இருப்பார்கள் என்று சொல்வார்கள்’ என்று ஒலிவர் குறும்பாகச் சொன்னார்.

அவன் அவளுடன் பிரயாணம் செய்யத் தொடங்கிப் பலமாதங்கள் அவனை முற்று முழுதாக அவள் ஏறிட்டுப் பார்த்ததும் கிடையாது. அவனை ஏறிட்டுப் பார்க்க விரும்பவில்லை. அவனது குரலும், அவனை அவள் சாடையாகப் பார்த்தபோது அவனின் நடையுடை பாவனையும் அவளை எங்கோயோ துரத்திக் கொண்டுபோய் வேதனை தருவதை அவள் விரும்பவில்லை. அவனிடமிருந்து. அவனின் குரலிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொள்ளவொ என்னவோ,அவள் எப்போதும் எதையோ வாசித்துக் கொண்டிருப்பாள். ட்;ரெயினில் வந்து ஏறுபவர்கள் இறங்குபவர்களைப் பற்றி எந்த அக்கறையுமில்லாமல், அவள் ஏறியவிடத்திலிருந்து லண்டனுக்கு வரும் வரை தானும் தன் புத்தகமுமாகவிருப்பாள்.

ஓரு நாள் அவளுக்கு நேரெதிரே வந்து உட்கார்ந்தான். பாடசாலைகளின் விடுமுறை காலங்களில் ட்ரெயின்களில் அதிக நெருக்கடியிருக்காது.அவள் தர்மசங்கடப் பட்டாள். அவளை இதுவரை நேரடியாகப் பார்க்காதவள் இன்று தனக்கு முன்னால் வந்திருப்பவனைப் பார்க்காமலிருப்பதற்காகத் தனது புத்தகத்தில் அவளின் முழுப் பார்வையையும் ஓட்டினாள்.

அவன் தனது ‘லப்டொப்பில்’ கண்களைப் பதித்திருந்தான். இறங்கும் நேரம் வந்ததும், அவளுக்குப் பின்னால் அவன் வரவேண்டியிருந்தது. ;ட்;ரெயின் சட்டென்று நின்றபோத அவள் நிலைதடுமாற, அவன் அவளைச் சட்டென்று தாங்கிக் கொண்டான். தன்னைச் சுதாரித்துக் கொண்டு திரும்பிய அலிஸனின் கண்கள் அவளைத் தாங்கிப் பிடித்துக்கொண்டிருந்தவனின் கண்களில் முட்டிமோதியது. அவளுக்கு உடனடியாக என்ன செய்வது என்று தடுமாறியபோது அவன் பிடியில் அவன் இன்னுமிருப்பதையுணர்ந்து தன்னைச் சட்டென்று விடுவித்துக் கொண்டாள்.

சட்டென்று வந்து போன தடுமாற்றத்தின் அதிர்வு அவளை ஒருநிமிடம் அவளை நிலைகுலைத்தது.
இறந்துவிட்ட இங்கிராம் எங்கிருந்தோ குதித்துவந்து இவனுருவில் அணைத்தானா?
புதினெட்டு வயது ஞாபகங்கள் இன்னொருதரம் பதிவாகி அகத்தை அதிரவைக்கிறதா?
‘அன்னியமாய்’ அவள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை அவன் அணைப்பில் சட்டென்று நகர்ந்ததேன்?

அன்றிரவு அவள் கனவில்(?)’அவன்’ கவர்ச்சியாகச் சிரித்துக்கொண்டு அவளிடம் வந்தான். அவள் திடுக்கிட்டு எழுந்து, தனது கனவில் வந்தது ட்ரெயினில் அவளைத் தாங்கிப் பிடித்தவனா அல்லது இறந்து விட்ட இங்கிரமா என்று தெரியாமற் குழம்பித் தவித்தாள்.

அடுத்த நாள் அவன் அவளை நேரடியாகப் பார்த்தான்.;அவளால் அந்தப் பார்வையை மீறமுடியவில்லை. பின் இருவரும் சாடையான புன்முறவலைப் பரிமாறிக் கொண்டார்கள். அமைதியான அவள் மனதில் ஏதோ ஒரு கிளர்ச்சியுண்டாவதை அவளாற் தடுக்க முடியவில்லை.அவனைக் கண்டதுமுதல் அவளின் அன்பன் இங்கிராமின் நினைவுகள் அவளை வருத்தியது.
பல இரவுகள் அழுதுகொட்டினாள். இந்த உலகில் ஓருத்தரைப்போல் இன்னும் ஏழுபேர் இருப்பார்கள் என்று அலிசனுக்குத் தெரியும். தன்னுடன் வரும் பிரயாணி இங்கிராமை ஞாபகப்படுத்துவதம் அவளுக்குத் தெரியும். ஆனால் அவள் மனச் சஞ்சலத்துக்கு ‘அவன்’ மட்டுமா காரணம் என்று அவளுக்குத் தெரியாது.

சிலவேளைகளில் ஒன்றிரண்டு நாட்கள் அல்லது ஒன்றிரண்டு கிழமைகளுக்கு அவனைக் காணமுடியாது.அவன் வரமாட்டான்.அல்லது அந்த நேரத்துக்கு வராமல் முந்திப் பிந்திப் பிரயாணம் செய்திருக்கலாம். அந்தச் சமயங்களில் அவனைக் காணவேண்டும் என்ற ஆவல் நெருப்பாக எரியும். தனது உணர்வுகளை அடக்கிக் கொள்ள முடியுமானவரைக்கும் முயன்றாள்.
அவன் தனக்கு முன்னால் வந்து உட்காரக்கூடாது என்று அவள் மனம் வேண்டிக் கொள்ளும். ஆனால், பெரும்பாலான நேரங்களில் அவன் வேறு எங்கேயோ போய் உட்காரும்போது அவன் தனக்கு முன் வந்திருக்கமாட்டானா என்று மனம் ஏங்கியபோது அலிசன் தனது பெலவீனத்தையுணர்ந்து தன்னைத்தானே வெறுத்தாள்.

ஓரு பின்னேரம் சிக்னல் பெயிலியர் என்பதால் அவர்களின் ட்ரெயின் தாமதமாகும் என்று அறிவிக்கப்பட்டது. அந்த நேரம்; ட்ரெயினுக்குக் காத்துக் கொண்டிருந்தவளை அவன் தயங்கித் தயங்கிக் காப்பி சாப்பிடக் கூப்பிட்டான்.அவன் அவளுக்கு அன்னியல்ல. கடந்த இருவருடங்களாக அவளுடன் ஒன்றாகப் பிரயாணம். செய்கிறான். அவர்கள் இருவரும் சந்திக்கத் தொடங்கிப் பல மாதங்கள் ஒருத்தருடன் ஒருத்தர் பேசிக் கொள்ளவில்லை.

தென்றல் வந்து தன்னைத் தழுவும் மலர்களுடன் ஏதும் பேசத் தேவையா?
அல்லது மழைத்துளிகள் முத்தமிடு;ம் நிலத்திற்குத் தன் மன்நிலையைச் சொல்லத்தான வேண்டுமாஃ
வெண்ணிலவின் தண்ணொளி; மோனத்தில் குதிக்கச் சொல்ல அலைக்கொரு ஆசிரியன் தேவையா?
அவள் உணர்வின் அனலுக்கு அவன் அலைபோட முடியுமா?

அவள் ட்ரெயின் வரும் நேரத்தைக் காட்டும் அட்டவணையில் தலையைநிமிர்த்தினாள். பதினைந்து நிமிடங்கள் தாமதமாக ட்ரெயின் வரும் என்று அட்டவணை அறிவிக்கிறது.
நாள் முழுக்க ஆபிசில் அடைந்து கிடந்து விட்டு அவசரமாக ஓடிவந்து ட்ரெயினில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் வாழ்க்கையில் எப்போதாவது ஒருநாள் ட்ரெயின் தாமதமாக வரும் பிரச்சினையால் அலிசன் அருகிலுள்ள காப்பிக் கடைக்குப்போய் அவளுக்குப் பிடித்த ஹாட் சொக்கலேட்டுடன் நேரத்தைக் கழிப்பதுண்டு.இதுவரையும் தணியாகச் சென்றவள். இன்று காப்பி சாப்பிட் அழைத்தவனுக்குத் ‘தாங்க் யு’ சொல்லிவிட்டு அவனுடன் நடந்தாள்.

வாழ்க்கையில் எதோ ஒருவினாடி ஒரு மனிதனைச் சோதனைக்குள் தள்ளப்போகிறது என்பதை முன்கூட்டி அறிந்துகொள்ள ஞானிகளால் முடியுமோ என்னவோ. அலிசன் போன்ற சாதாரண பெண்களால் முடியாது என்பதை எதிர்காலம் நிர்ணயிக்கப் போகிறது என்பதை அந்த நொடியில் அவள் ஊகிக்கவில்லை..

அவன் இவளுக்கு என்ன ஆர்டர் பண்ண வேண்டும் என்று கேட்டான். அவன் குரலில் இவளை அவளது வாழ்க்கை முழுதும் அறிந்து பழகிய தொனி பதிந்திருந்தது. பின்னேரங்களில் அவள் தேனிர், காப்பி சாப்பிடுவது கிடையாது. ‘ஹாட் சொக்கலேட் பிளிஸ்’ என்று சொன்னாள். தனது குரல் ஏன் சாடையாகத் தடுமாறுகிறது என்று அவளாற் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

அவன் தனது நேரத்தைப் பார்த்துக் கொண்டதை அவள் அவதானித்தாள் என்பதைப் புரிந்துகொண்ட அவன்,’ இன்று எனது மனைவி தனது புத்தகவாசிப்பக் கிளப்புக்குப் போகும் நாள். நான் சரியான நேரத்துக்கப் போகாவிட்டால் அவளால் புக் கிளப்புக்குப் போக முடியாது’ அவன் அலிசனுக்குச் சொன்னான்.
‘ ஷி இஸ் லக்கி’ அலிசன் ஏன் சட்டென்று அப்படிச் சொன்னாள் என்பதைப் புரியாமல் அவன் அவளை ஏறிட்டுப் பார்த்தான். அவனின் குரலில் ஒலித்த அவனின் மனைவியிலுள்ள கரிசனம் அவளை நெகிழப் பண்ணியதா?. தனது கணவனை நினைத்துக் கொண்டாள் உணர்வுகள் தடுமாறின.
அவள் முகம் தாழ்த்தினாள்.

‘நான் ஏன் அப்படிச் சொன்னேன்’ என்று தன்னைத் தானே கேள்வி கேட்டுக் கொண்டாள்.
அவளுக்குத் தர்மசங்கடமாகவிருந்தது. ‘நாங்கள் இருவருடங்களாக ஒன்றாகப் பிரயாணம் செய்கிறோம்.. எனக்கு உங்கள் பெயர் தெரியாது’ என்றான்.

‘எனதுபெயர் அலிசன் ஹரிசன்’ அவள் அவனை ஏறிட்டுப் பார்க்காமல் சொன்னாள்.அவனின் முகம் அவளது பழைய காதலனின் முகத்தை ஞாபகப்படுத்துவது அவளால் பொறுத்துக் கொள்ளமுடியாதிருந்தது.

‘எனது பெயர் ஏர்வின் காம்பெல், இரண்டு பையன்கள் இருக்கிறார்கள, மனைவியின் பெயர் ஹெலன.;.’ அவன் அவனின் மனைவியின் பெயரைச் சொல்லிவிட்டு ஒரு கணம் அலிசனின் முகத்தை ஆராய்ந்தான்.
வழக்கமாக அலிசன் மிகவும் வெட்கம் பிடித்தவள். யாரும் அவளின் முகத்தை நேரடியாகப்பார்த்தால் அவள் முகம் குப்பென்று சிவந்து விடு;ம். அவன் கண்கள் அவள் முகத்தில் மேய்ந்தபோது அவள் முகம் குங்குமமாகிவிட்டது.

‘அவளுக்காகத்தான் லண்டனை விட்டு வெளியே குடியேறினோம,சில விடயங்கள் நாங்கள் விரும்பியோ விரும்பாமலோ நடந்து முடிகிறது,இந்தப் பிரயாணத்தில் உன்னைச் சந்தித்தது சந்தோசம்.’அவன் தொடர்ந்து என்ன சொல்கிறான் என்பதைக்கேட்டுக் கொண்டிருந்தவள், அவன் அவனுடைய மனைவி பற்றிய விடயத்தை அவளிடம் ஏன் சொல்லவேண்டும் என்று ஆராயவில்லை,அவனுடைய மனதிலுள்ள சில விடயங்களை அவளிடம் சொல்லவருவது அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.
மனித குணங்கள் வித்தியாசமானவை. பக்கத்திலுள்ளவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாதவற்றைத் தற் செயலான பயணத்தில் சந்தித்தவர்களிடம் சொல்வது பெரும்பாலும் நடப்பதுண்டு.
வைத்தியர்களிடம் தனது உண்மையான வருத்தக் குறிகளை மனம் விட்டுச்; சொல்வதுமாதிரியான போக்குத்தான் வழியில் கண்டவர்களிடம் மனம் விட்டுப்பேசுவம் என்று அலிசன் தனக்குள் யோசித்தாள்
அவள் தனக்குள்ள மனத் துயர்களைத் தன்னுடன் வேலை செய்யும் ஒருசில சினேகிதிகளிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறாள். ஆண்கள் அப்படியில்லையா?

அவளிடமிருந்து எந்த விதமான கருத்தோ கேள்வியோ வராததால் அவன் ஆச்சரியப்படாதது அவளுக்குத் தர்மசங்கடமாகவிருந்தது.

‘ தயவு செய்து என்னைப் புரிந்துகொள்’ என்று மறைமுகமாகச் சொல்கிறானா?
அல்லது,’ உன்னிடம் மனம் விட்டுப் பேசவேண்டும் போலிருக்கிறது’ என்று அவளுக்கும் தனக்கும் ஒரு நெருக்கமான உறவு இருப்பதாகக் காட்டிக்கொள்கிறானா?

‘நான் அடிக்கடி வேலை விடயமாக வெளியில் செல்வது அவளுக்குப் பிடிக்காது’ அவன் தொடர்ந்தான்.
ஓஹோ, அடிக்கடி அவனை ட்ரெயினில் காணமுடியாததற்கு அவன் வேலை காரணமா?
அவள் அவன் அப்படி என்ன வேலை செய்கிறான் என்பதைக் கேட்க அவளுக்கு ஒரு அவசியமுமில்லை என்று தனக்குள் நினைத்துக் கொண்டதால் அவன் சொல்வதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

அவனின் குரல் அவளின் இறந்துவிட்ட அன்பன் இங்கிராமின் குரல்போலிருந்ததும் அவன் குரலைத் தொடர்ந்து கேட்டுக் கொண்டிருக்கவேண்டும் என்று அவள் ஏங்கியதை அவளால் மறுக்க முடியவில்லை. இங்கிராம் பிரித்தானிய பாதுகாப்புத் துறையில் வேலை செய்ய உத்தேசித்திருந்தான். பிரித்தானிய இராணுவத்துடன் இங்கிராமின் குடும்பத்திறகுப் பல் நூற்றாண்டுப் பாரம்பரியத் தொடர்புண்டு. அவன் மிலிட்டரி எஞ்சினியரிங் படித்துக்கொண்டிருந்தான். தனது இருபத்தியோராவது வயதில் பாதையில் நடந்த விபத்திற் சட்டென்று உயிரிழந்தவன் பாதுகாப்புவேலையில் சேர்ந்திருந்தால் அங்கும் பல தரப்பட்ட விபத்துக்களசை; சந்தித்திருக்கலாம். அலிசன் அவனைத் திருமணம் செய்த குறகிய காலகட்டத்தில் விதவையாகியிருக்கலாம். அப்படியான ஒரு சந்தர்ப்பம் இருந்திருந்தாலும் இங்கிராம் மாதிரியே உடலமை;ப்பும் குரலும் நடையுடைபாவனைகளும் கொண்ட ஏர்வின் போன்ற யாரிடமோ ஈர்ப்பு கொண்டிருக்கலாம்.

ட்ரெயின் புறப்படப்போவதான அறிவிப்பு வந்ததும் அவர்கள் அவசரமாக எழுந்து கொண்டார்கள்.
‘என்னுடன் காபி,-சாரி ஹொட் சாக்கலெட் சாப்பிட வந்ததற்கு நன்றி’ அவன் முகம் மலரச் சொன்னான். ‘இப்படி அடிக்கடி நடந்தால் மிகவும் சந்தோசப்படுவேன்’ என்று அவன் மனம் சொல்வது அவளுக்குக் கேட்பதுபோலிருந்தது.

அவனுடன் பேசிய அன்று பின்னேரம் அவள் மனம் ஏதோ காரணத்தால் கொந்தளிக்கத் தொடங்கியது. அன்று அவள் ட்;ரெயினால் இறங்கியதும் அவளின் கணவர் ஒலிவர் அவளைக் காத்துக்கொண்டு ஸ்டேசனில் நின்றிருந்தார்.
வேலைப் பிரச்சினை குறைந்த நாட்களில் அவருக்கு நேரமிருந்தால் அவளுக்காக அவர் வந்து நிற்பது வழக்கம்.
அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு வரவேற்றார். .
அவர் அவளுக்காக் காத்து நின்றால் அவருக்கு நன்றி சொல்வதும் கலாச்சாரத்தின் ஒரு அங்கம்.ஆனால் அன்று அவள் மனம் எங்கேயோ பறந்துவிட்டதால் அவளின் கணவர் ஒலிவர் வந்து நின்றதற்கு அவள் நன்றி சொல்லவில்லை.

அதை அவர் கவனிக்காமல் ஏதோ சொல்லிக் கொண்டு வந்தார்.
‘தயவு செய்து இங்கிராமின் கல்லறையில் காரை நிறுத்தமுடியமா’ அவள் சட்டென்று கேட்டாள்.அவளின் கணவர் ஒலிவர் அவளை விசித்திரமாகப் பார்த்தார்.
அவர்கள் போய்க்கொண்டிருந்த கார் கல்லறை சார்ந்த தேவாலயத்தை நெருங்கிக் கெண்டிருந்தது.
அவருடைய தாய் தனது இரண்டாவது மகனின்-அவரின் தம்பி இங்கிராமின் கல்லறைக்கு ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக் கிழமையும் வந்து மலர்க்கொத்துக்கள் வைப்பது வழக்கம்

அவர்எ எப்போதாவது ஒருநாள் தாயுடன் சேர்ந்து வருவார். அலிசன் அவளின் அன்பன் இங்கிராமின் கல்லறைக்கு வருவதுண்டா இல்லையா என்பது போன்ற கேள்விகளை அவர் தனக்குள் கேட்டுக்கொண்டது கிடையாது.

மாலை நெருங்கிக் கொண்டிருந்த அந்த அமைதியான நேரத்தில் அவர் காரை தேவாலயத்தின் அருகில் நிறுத்தினார்.’ நீங்கள் போங்கள் நான் நடந்து வருகிறேன்’கணவரின் மறுமொழியை எதிர்பாராமல் அலிசன் இறங்கி நடந்தாள்.

பறவைகளின் சப்தங்கள் தவிர எந்தவிமான ஒலியுமற்ற அமைதி அவளை ஆட்கொண்டது. பரந்து விரிந்த இடத்தின் கல்லறைகள் அவளை மவுனமாக வரவேற்கத் தன் தன் அன்பனின் கல்லறை நோக்கி நடந்தாள். அந்தக் கிராமத்தின் சரித்திரம் அந்தக் கல்லறையில் பரந்து துயில்கிறது. ஆங்கிலேய அரசின் பல மாற்றங்களின் சரித்திரம் நானூறு ஆண்டுகளாக அங்கு துயில் கொள்கிறது. இங்கிராமின் பரம்பரை கிட்டத்தட்ட நானூறு ஆண்டுகளாக இக்கிராமத்தின் நிலவுடமையாளர்களாக, படைவீரர்களாக,அயல் நாடு தேடிய வியாபாரிகளாக வாழ்ந்த பூர்வீக சரித்திரத்தைக் கொண்டவர்கள்.இந்தத் தேவாலயம் அவர்களின் குடும்பத்தின் கொடை. இந்தக் கல்லறைகளிற் துயில்பவர்கள் பெரும்பாலோர் அவர்களின் பரம்பரை.

இங்கிராமின் கல்லறை இன்னும் புதிதுபோல் அழகாகத் தெரிகிறது. அவனின் தாயார் அந்தக் கல்லறையை அவனின் தனியறைமாதிரி நினைத்துச் சுத்தம் செய்வது அலிசனுக்குத் தெரியும்.

‘உன் அன்பனுடன் தனிமையாக இரு’ என்று இயற்கை அலிசனை ஆசிர்வதிப்பதுபோல் உலகை இருள் திரை மூடத்தொடங்கியது.

அலிசன் அவளின் தாயின் கருவறையிலிருந்து வெளிவந்த அடுத்த கணம் அவளைத் தொட்டவை மூன்றே வயதான இங்கிராமின் பிஞ்சுக் கரங்கள் என்று அலிசனின் தாய் சொல்லியிருக்கிறாள். அலிசன் இருள் பருவம் நேரத்தில் துயர்படிந்த இதயத்துடன் தனது அன்பனின் கல்லறையில் வீழ்ந்தழுதாள்.
‘உன்னைப் போல உருவமுள்ள ஒருத்தனுடன் உறவு வருகிறது. அது எனது பேதமையா அல்லது உனது ஞாபகத்தை மீண்டெடுக்கும் பைத்தியமான கற்பனையா எனக்குத் தெரியாது’.

முன்னிரவின் மெல்லிய இருளில் கலந்து கொண்டு கல்லறையருகில் அமர்ந்திருந்து கண்ணீர் வடிக்கும் அந்தப் பெண்ணைத் தழுவிக்கொள்ள தென்றல் அணுகியது. கோடிக்கணக்கான வானத்து நட்சத்திரங்கள் வெளிவந்து’அழாதே பெண்ணே’என்று கண்சிமிட்டிக் கதைகள் பேசின.

அமைதி அமைதி,மயானத்து அமைதி அலிசனைப் பயமுறுத்தவில்லை. இங்கிராம் இறந்தபின் எத்தனையோ தடவைகள் அவள் இந்தக் கல்லறையில் இருள் சூழ்ந்த மாலைப்பொழுதுகளில் அவன் கல்லறை நனையக் கண்ணீர் வடித்திருக்கிறாள்.

அடுத்த நாள் வேலைக்குப் போனபோது அலிசனின் சினேகிதி தேவிகா அலசனின் குழப்பம் படிந்த முகத்தை ஆராய்ந்தாள்.
‘என்ன பிரச்சினை உனக்கு?’ தேவிகாவின் கேள்விக்கு அலிசனால் பொய்யான மறுமொழி சொல்லலாம் என்று தெரியவில்லை.
‘இங்கிராம் மாதிரி ஒருத்தனை—–‘ என்று அலிசன் தொடங்கிய வார்த்தைகளை முடிக்கமுதல்,தேவிகா அலிசனின் முகத்தில் தன் பார்வையை ஒருசிலகணங்கள் இறுக்கமாகப் பதித்தாள்.
தேவிகாவின் முகத்தில் பரிதாபக்கோடுகள் பட்டு மறைந்தன. பதினெட்டு வயதில் தனது அன்பனையிழந்த துயரைச் சுமந்து தவிக்கும் அலிசனில் தேவிகாவுக்கு எப்போதும் ஒரு அனுதாபமுண்டு. ஆனாலும் திருமணத்தின்பின்னும் இங்கிராமை மறக்காமல் அலிசன் துயர்படுவது தேவிகாவால் புரியமுடியாததாகவிருந்தது.

பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும் என்ற வார்த்தைகள் அலிசனின் அகத்துயரை அகற்ற எத்தனை வருடங்கள் எடுக்கும்?

அலிசன் தன்னுடைய கணவன் ஒலிவரின் தம்பியும் தனது அன்பனுமான இங்கிராம் பற்றிப் பேசும்போது, தேவிகா தனது சினேகிதியைப் பார்த்து வேடிக்கையாக, ‘அ.இ,ஒ என்பதன் ஒன்று பட்ட ஒலி ஓம் என்ற பிரணமந்திரத்தின் அடிப்படை நாதம்’ என்றாள். அலிசன்
ஒன்றும் புரியாமல் சினேகிதியை ஏறிட்டுப் பார்த்தாள்.

‘அலிசன்,இங்கிராம்,ஒலிவர்-மூன்று ஒலிகளும் ஒன்றிணைந்த வாழ்க்கையுனக்கு.இப்போது இங்கிராம் இல்லாத இடத்திற்கு ஏர்வின்–‘ அலிசன் தேவிகாவை முறைத்துப் பார்த்தாள்.இங்கிராம் இருந்த இடத்திற்க ஏர்வின் என்ற கருத்தையே அவள் கிரகிக்க மறுத்தாள்.தேவிகா அதன்பின் மேற்கொண்டு ஒன்றும் சொல்லவில்லை.

புதிதாக அலிசனின் வாழ்க்கையில் வந்தவனின் வெயர் ஏர்வின் (ஐசறiநெ) என்கிறாள். தேவிகா எப்போதாவது இருந்து இந்து மத நம்பிக்கைகளான,விதி, கர்மா என்பவைகளைத் தேவிகா சொல்லும்போது அலிசனுக்கு அவற்றின் விளக்கங்களைஅறிந்து கொள்ளவேண்டும் போலிருந்தாலும் வாழ்க்கையின் திடீர்த்திருப்பங்களை முகம் கொடுக்க தேவிகாவின் நம்பிக்கைகள் உதவுமா என்று தெரியவில்லை.

‘நீ உனது பழைய காதல் நினைவுகளை அசை போட்டுக்கொண்டிருப்பதால் தேவையில்லாமல் வாழ்க்கையைக் குழப்பிக் கொண்டிருக்கிறாய் என்று நினைக்கிறேன்’ தேவிகா தனது சினேகிதிக்குப் புத்தி சொல்லும் பாவனையிற் சொன்னாள்.

இங்கிராம் மாதிரியே தோற்றமுள்ள ஒருத்தனைக் கண்டேன் என்று அலிசன் சொன்னபோது அவளின் குரலிருந்த அசாதாரணமான தொனி, புதிதாக அலிசன் வாழ்க்கையில் குறுக்கிட்ட ஏர்வின் என்பவனில் அவளுக்கு எவ்வளவு ஈர்ப்பு அல்லது ஒரு கவர்ச்சி அல்லது அசாதாரணமான ஒரு கிளர்ச்சியை அலிசனின் மனதில் உண்டாகியிருக்கிறது என்பதைச் சொல்லாமற் சொல்லியதா?.

அதன் பின் அலிசனுடன் பேசம் சந்தர்ப்பம் கிடைத்த சிலவேளைகளில் ஏர்வின் தனது குடும்பத்தைப் பற்றிசி சில வேளைகளில் பேச்செடுக்கும்போது அலிசனுக்குத் தர்மசங்கடமாகவிருப்பதாகச் சினேகிதிகளுக்குச் சொன்னாள்.மற்றவர் விடயங்களுக்குப் பட்டென்று தனது மூக்கைப் புகுத்தி அபிப்பிராயம் சொல்வது அலிசனுக்குப் பிடிக்காது என்று அவளின் சினேகிதிகளுக்குத் தெரியும்.அதே மாதிரி மற்றவர்களும் அவளிடம் துருவித் துருவி ஏதும் கேள்வி கேட்பதும் அவளுக்குப் பிடிக்காது.

தான் பார்க்கும் உத்தியோகம் தனது மனைவிக்குப் பிடிக்காது என்று ஒருநாள் ஏர்வின் அலிசனுக்குச் சொன்னான்.
.
அலிசன் வழக்கம்போல் அமைதியாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.
‘மற்றவர்களுக்காக அதாவது, எங்கள் குடும்ப வாழ்க்கையின் ஒற்றுமைக்காக எங்கள் அபிலாசைகளை விட்டுக் கொடுத்தால் கடைசியில் எங்களின்- ‘நாங்கள்’ என்ற எங்களின் சுயமையையே விட்டுக்கொடுக்கவேண்டிவரும்’ ஏர்வின் அலிசனிடம் தனது குடும்ப நிலவரத்தைப் பற்றிச் சொல்கிறானா அல்லது தனக்குத் தானே சொல்லிக் கொள்கிறானா என்று அலிசனுக்குப் புரியவில்லை என்று நினைத்துக் கொள்ள அவள் மனம் மறுத்தது. அவளின் வாழ்க்கை நிலையும் அதுதானே?

‘எங்களுக்கு ஒரு குழந்தை தேவை’என்று அலிசன் சொல்வதை எனோ தானோ என்று ஒதுக்கிவிடு;ம் அவள் கணவர் ஒலிவரின் போக்கு அவளுக்கு ஆத்திரமூட்டினாலும் அவளாலும் ஏதும் செய்யமுடியாத கையாலாகாத் தன்மை அவளை வேதனைப் படுத்தியது. அலிசனுக்குப் பிடித்தமாதிரி வாழ்க்கை தொடரவேண்டுமானால் அவளுக்கு ஒரு குழந்iது தேவை. அவளின் அந்த உணர்வைப் புரிந்துகொள்ளாத அவளின் கணவரை அவளால் புரிந்து கொள்ள முடியாது என்று ஏங்குகிறாள்.

அவர் ஏன் அவர்களுக்கு ஒரு வாரிசு வரவேண்டும் என்ற அவளின் ஆசையை விளங்கிக் கொள்ளாமலிருக்கிறார் என்று அவளுக்குப் புரியவில்லை. அவர்களுக்குப் பத்துக் குழந்தைகள் பிறந்தாலும் வசதியாகப் பாதுகாக்கம் வசதியிருக்கிறது. ஓலிவருக்கு அலிசன் என்ற அழகிய தேவதை தனது மனைவியாக இருப்பதிலும் பெரிய பெருமை என்று அவளுக்குத் தெரியும்.

அப்படியிருந்தும் ஏன் தங்களுக்கு ஒரு குழந்தை வேண்டும் என்பதில் அக்கறையில்லை? அவருக்குத் தந்தையாக முடியாத ஏதும் குறையிருக்கிறதா? அப்படியிருந்தால் வைத்திய உதவிகளை நாடலாமே? அவள் பல்லாயிரம் கேள்விகளைத் தனக்குள் கேட்டுக் கொண்டாள். தனது வாழ்க்கை அந்தக் கிராமத்தில் சிறைப் பட்டுக் கிடப்பதாக உணர்ந்தபோது அதற்குக் காரணம் அவளின் ஆத்மாவோடு கலந்து விட்ட இங்கிராமின் பரிசுத்தமான காதல்தான் என்று அவளுக்குத் தெரியும்.

அவளின் வாழ்க்கை அவள் வாழும் சூழ்நிலையை விட்டு எக்காரணத்தாலம் பிரிக்கமுடியாது.
இங்கிராம் இறந்தபின் பல்கலைக்கழகம் போன காலகட்டத்தில் அவளைப் போன்ற இளம் பெண்கள் தாங்கள் எப்படி வாழவேண்டும் என்ற எதிர்காலக் கனவுகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளம்போது அவர்களின் சுதந்திர சிந்தனை அவளுக்க ஆச்சரியத்தையுண்டாக்கும்.

அலிசனின் வாழ்க்கையின் அத்திவாரம்; அவளின் பெற்றோர்களும் இங்கிராமின் குடும்பமும் அவள் பிறந்து வாழ்ந்த அழகான கிராமுமாகும்.

இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னரே பிரித்தானியப் பெண்கள் தங்களின் சிறைவாழ்க்கையை உடைத்துக் கொண்டு உலகம் பார்க்கப் புறப்பட்டதும், பெண்களை அப்புறப் படுத்தி வைத்திருந்த ‘இலக்கியம்’ போன்ற கலையுலகத்திற் காலடி எடுத்து வைத்ததும் அவளுக்குத் தெரியும்.

ஏன் அவள் பிறந்த ஊரை விட்டு அவளால் நகர முடியாமலிருக்கிறது என்பதற்கு இங்கிராமின் நினைவின் இறுக்கமா என்று அவளால்த் தன்னைத் தானே கேள்வி கேட்டுக் கொண்டிருக்க முடியவில்லை.

இப்போது இங்கிராம் மாதிரி தோற்றமும், பேச்சும், நடையுடைபாவனையுமள்ள ஒருத்தன் அவளின் அடிமனத்தைக் குழப்பிக் கொண்டிருக்கிறான்.
அந்தக் காலைப் பொழுதில்,உலகம் பஞ்சபூதங்களாலும் படுமோசமாகப் பதம் பார்த்துக் கொண்டு திண்டாடிய நேரத்தில் அவன் வந்து ஏறும் இடத்திலிருந்து ட்ரெயின் மீண்டும் தனது பயணத்தைத் தொடங்க ஆரம்பித்தபோது அவன் ஓடிவந்து ஏறிக்கொண்டான். கால நிலை சரியில்லாதபடியால் பலர் லீவு எடுத்திருந்திருப்பார்கள்போலும், அந்த ட்ரெயின் கிட்டத்தட்ட வெறுமையாகவிருந்தது. அவளைக்கண்டால் ஒருசிறு புன்னகையாவது தருபவன் அன்று அவசரமாக ஓடிவந்து ஏறியதாலோ என்னவோ அவளுக்கு முன்னாலிருந்து கொண்டு கண்களை மூடிக்கொண்டு மூச்சுவாங்கிக்கொண்டிருந்தான்.

மலர் இதழ்கள்;போல் அவன் முகத்தில் சரிந்திருக்கும் அவனின் மூடிய கண்களை அலிசன் ஏறிட்டுப் பார்த்தாள். அவர்களிருந்த இடம் கிட்டத் தட்ட வெறுமையாகவிருந்தது. அவனை அவள் இரண்டு கிழமைகளாகக் காணவில்லை. சாடையாக மெலிந்திருக்கிறான் போலிருந்தது. என்ன வேலை செய்கிறான் எங்கே போகிறான் என்ற விபரங்கள் அவளுக்குத் தெரியாது. அவன் அவளின் சக பிரயாணி. அவளின் அன்பன் இங்கிராம் மாதிரியிருப்பதால் அவளுக்கு அவனில் ஒர ஈர்ப்பு அதைவிட அவனுக்கும் அவளுக்குமிடையில் என்ன பந்தமிருக்கிறது?

ஒருசில வினாடிகளின்பின் அவன் கண்களைத் திறந்து அவளை வைத்தவிழி வாங்காமற் பார்த்தது அவளுக்குத் தர்மசங்கடமாகவிருந்தது.’ட்ரெயினைத் தவற விட்டால் இன்று உன்னைப் பார்க்க முடியாமற் போய்விடுமோ என்று தவித்து விட்டேன்’ அவன் அப்படிச் சொன்னது அவளுக்கு அதிர்ச்சியாகவிருந்தது. அவளும்தான் அவளை இரண்டு வாரங்கள் பார்க்காமலிருந்திருக்கிறாள்.
அதை அவள் அவனிடம் வெளிப் படையாகச் சொல்ல முடியாது.

அவள் அவனின் முகத்தைப் பார்க்காமல் முகத்தைத் தாழ்த்திக் கொண்டாள்.
‘இன்று உன்னைப் பார்க்க முடியாமல்’என்று அவன் சொன்னதன் அர்த்தமென்ன? நாளைக்கு வரமாட்டானா? அல்லது இனி ஒரேயடியாக வராமலே விட்டுவிடுவானா? அவனது மனைவியின் ஆசைப்படி அடிக்கடி வெளியூர் செல்லத் தேவையற்ற வேலையொன்றை அவன் வீட்டருகில் பார்த்து விட்டானா?

அவள் மனதில் பல கேள்விகள்.அவுனமாவிருந்தாள். அவன் மெல்லமாக அவள் விரல்களை வருடினான். அதை அவள் எதிர்பார்க்கவில்லை.அவள் இருதயம் படபடவென்று அடித்துக்கொண்டது.உடம்பெல்லாம் தாங்கமுடியாத வெப்பம் தகிப்பதுபொலிரந்தது. அவள் அவனது அந்த செய்கையை எதிர்பார்க்கவில்லை.

ட்;ரெயினிற் கண்டு பழகும் ஓரளவு புரிந்துணர்வு கொண்ட சினேகிதர்களாக இருக்கிறார்கள் என்றுதான் அவள் இதுவரையும் நினைத்தாளா அல்லது அவனுக்கும் அவளுக்குமிடையில் ஏதோ ஒரு பிணைவு வருவதற்கு அவள் தன்னையறியாத சைகளை அவனுக்குக் கொடுத்திருக்கிறாளா?

அவள் பட்டென்று தனது கைகளை இருவருக்குமிடையிலிருந்த மேசையிலிருந்து இழுத்துக் கொண்டாள். அவள் உடம்பில் உண்டாகிய கனலை அவளால் விபரிக்க முடியவில்லை. அவளின் அன்பன் இங்கிராம்அவனின் மென்கைகளை அவளுடன் பிணைக்கும்போது அவளுடலிலும் உணர்விலும் உண்டாகும் இன்ப அலை இந்தக் கணத்தில் இவன் தொட்டதால் வந்தபோது அவளால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.
இங்கிராமின் ஆவியா இவன்? ஏன் என்னை இப்படித் துடிக்க விடுகிறான்.

அவன் அவளைத் தொட்டதற்கு மன்னிப்புக் கேட்பான் என்று நினைத்தாள்.அவன் மவுனமாக அவளை ஏறிட்டு நோக்கினான். அவன் கண்களிற் தெரிந்த சோகம் அவளை என்னவோ செய்தது. பார்வையை ஜன்னலுக்கு அப்பால் செலுத்தினாள்.

‘இரண்டு கிழமைகள்.. இரண்டு கிழமைகள் நான் உனது முகத்தைப் பார்க்கவில்லை’ ஏர்வின் ஒரு தயக்கமுமின்றிச் சொன்னான் ‘இப்படிச் சொல்ல உனக்கு என்ன தைரியம்?’ என்று அவள் சீறுவாள் என்று நினைக்கவில்லையா?

அவளின் மவுனத்திற்கு கடந்த இருவருடங்களாக அவன் பழக்கப் பட்டிருந்ததால் அவன் இன்னும் தனது பார்வையை அவள் முகத்திலிருந்து எடுக்கவில்லை. அவள் தன்னைத் திட்டமாட்டாள் என்பது அவனுக்குத் தெரியும் என்று அவளுக்குப் புரிந்தது. அவளுக்கு அழவேண்டும் போலிருந்தது.தான் வெளியேறமுடியாத ஒரு சிக்கலான உறவுக்குள் அவள் ஆளாகி விட்டதை அவள் புரிந்துகொள்ளாத அளவு முட்டாளல்ல.

அவன் ட்ரெயின் சேர்விசில் வரும் காப்பியை வாங்கிக்கொண்டான்.’உனக்கு ஏதும் ஆர்டர் பண்ணவா என்று அவன் கேட்கவில்லை.

அவளுக்கு என்ன விருப்பம் என்ன விருப்பமில்லையென்று அவனுக்குத் தெரிந்த பாவனையை அவளால் கிரகிக்கமுடிந்தது. அவர்களின் பேச்சில் அவள் தனக்குப் பிடித்த சாப்பாட்டுவகைகளையம் சொல்லியிருக்கலாம்.
இரண்டு வருடகாலம் ட்ரெயினின் அடிக்கடி அவளைக் கண்டவனுக்கு அவளின் விருப்பு வெறுப்புகள் தெரிகின்றன. அவளைத் தனது வாழ்நாள் முழுக்கத் தெரிந்து வைத்திருக்கும் அவள் கணவர் ஒலிவருக்கு அவளின் தேவைகள் பற்றித் தெரியாதா அல்லது தெரியாத மாதிரி நடித்துக் கொள்கிறாரா?
‘இன்றைக்கு அவள் வேலைக்கு வந்திருக்ககூடாது, அவள் இந்தப் பிரச்சினைiயான தனக்குக் குழந்தைவேண்டும் என்ற ஆவலை நேற்று அவருக்குத் தெரிவித்தபோது அவர் ஏன் நழுவலாகத் தட்டிக் கழிக்கிறார் என்பதற்கு அவளுக்கு விளக்கம் தேவை. இன்று வேலைக்கு வராமல் அவரிடம் அவர் வேலைக்குப் போகமுதல் இதுபற்றிக் பேசியிருக்கவேண்டும்’ அவள் பலவாறு நினைத்துக் கொள்கிறாள்.

தனக்கு முன்னால் இருப்பவனின் உறவிலிருந்து, அவளுக்கு அவனிடமுள்ள ஒரு ஈர்ப்பைக் கடந்தோடத்;தான் அவள் ;மனம் தனக்கு ஒரு வாழ்க்கைப்பிடிப்பு அதாவது ஒரு குழந்தைவேண்டுமென்று துடிக்கிறாளா,?

அலிசன் பலவாறு நினைத்துக்கொண்டு அவனுக்குமுன்னாலிருந்து திண்டாடிக் கொண்டிருந்தாள்.

அவளிடமிருந்து எந்தவிதமான பேச்சும் வராததால் அவன் அவளை நேரே பார்த்தான். அவள் தனது முகத்தை ஜன்னற்பக்கம் திருப்பிக்கொண்டாள். மீழமுடியாத ஒரு பாதாளத்தில் அகப்பட்ட உணர்வு அவளைப் பயத்துடன் சிலிர்க்கப் பண்ணியது. இன்று வேலைக்கு வந்திருக்கக்குகூடாது என்று அவள் மனம் பல்லாயிரம் தடவைகள் சப்தமிட்டது.
ட்;ரெயின் விக்டோரியா ஸ்டேசனை முத்தமிட்டு நின்றது.
‘ இன்றைய காலநிலை சரியில்லை,கவனமாகப் பார்த்துப்போங்கள்’ அவன் குரலிருந்த கரிசனை இங்கிராம் அவளிடம் சொல்வது போலிருந்தது.
அவள் மவுனமாகச் சென்றாள். அவன் அவளது விரல்களைத் தடவாமலிருந்தால் அவளும் பதிலுக்கு அவனிடம்’ நீங்களும் கவனமாகப் போங்கள் என்று சொல்லியிருக்கலாம்’

லண்டன் விக்டோரியா ட்ரெயில்வே ஸ்டேசன் கிட்டத்தட்ட வெறுமையாகத் தெரிந்தது,கால நிலைபற்றிய அரச அறிவிப்பைக் கேட்ட பலர் இன்று வேலைக்கு வருவதைத் தவிர்திருக்கலாம்.

அவள் தனது ஆபிசுக்குப் போனதும் அவளது சினேகிதிகளான எலிசபெத்தோ அல்லது தேவிகாவோ வேலைக்கு வரவில்லை என்று தெரிந்தது. அவள் மனம் காலையில் அவன் அவளின் விரல்களைத் தடவியபோது வந்த உணர்வுகளுக்குள் சிறைப்பட்டத் திண்டாடிக்கொண்டிருந்தது. அவளின் சினேகிதிகள் வேலைக்கு வந்திருந்தால் காலையில் அவன்செய்த காதல் வருடல் பற்றிச் சொல்லியிருப்பாளா? அதுவும் அவளுக்குத் தெரியாது.மனம் நிம்மதியின்றி அலைந்தது.

ஆபிசுக்கு வந்திருந்தவர்களும் மத்தியான நேரத்துடன் வீடு திரும்புவதாகச் சொன்னார்கள். அவளுக்கு வேலையில் கவனமில்லை. அடுத்த கிழமைக்கு முன் முடித்துக் கொடுக்க வேண்டிய றிப்போர்ட் ஒன்றை எழுதி முடிக்கவேண்டும்.ஆனால் அவள் மனம் எதிலும் பதியவில்லை.

ஆபிஸ் மிகவும் அமைதியாகவிருந்தது. மதிய உணவு நேரம் தலைமையதிகாரி தனது அறையிலிருந்து வெளியே வந்தார் ஆபிசை ஒரு நோட்டம் விட்டார். ஓரு சிலர் மதிய உணவு இடைநேரத்தில் ஆபிஸ் கண்டினுக்ப்போக ஆயத்தமாகிக்கொண்டிருந்தார்கள.; தலைமை அதிகாரி அங்குமிங்குமாக அமர்ந்திருக்கும் ஆபிசர்களைப் பார்த்தார். பெரும்பாலோர் குழந்தை குட்டிகள் இல்லாதவர்கள். ஓருசிலர் மிக நீண்ட பிரயாணம் செய்து லண்டனுக்கு வேலைக்கு வருபவர்கள்.பெரும்பாலான குடுப்பஸ்தர்கள் வேலைக்கு வரவில்லை என்பது அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.

வெளியில் பகல் ஒரு மணியாகிறது என்ற எந்தவிதமான தடயத்தையும் காட்டாத வானம் இருண்டு மப்பும் மந்தாரமுமாகவிருந்தது.இடியும் மின்னலும் மழையும் அடிக்கடி தோன்றி பூமிமாதாவைக் கண்டபாட்டுக்குத் துவம்சம் செய்துகொண்டிருந்தன.

‘வெளியில் காலநிலை சரியாகவில்லாததால்,இந்த நிமிடத்திலிருந்து ஆபிசைப் பூட்டலாமென்றிருக்கிறேன். நீpங்கள் உடனடியாக வீட்டுக்குப் போகலாம்’ அவர் ஒலிபெருக்கிமாதிரிச் சொல்லி விட்டுத் தனது ஆபிசுக்குள் மறைந்து விட்டார்.

அலிசனும் மற்றவர்களும் பட படவென்று தங்கள் மேசைகளைச் சரியாக்கிவிட்டு ஆபிசை விட்டு வெளியேறினார்கள். லண்டன் பாதாள ட்ரெயின்கள் பல சிக்னல் பெயிலியரால் தாமதமான சேவையைச் செய்து கொண்டிருந்தது. வீடுபோய்ச் சேர எவ்வளவு நேரமாகும?

அவளின் கணவர் சொன்னதுபோல் அவளுடைய சினேகிதிகளுடன் தங்கிவிட்டு நாளைக்கு வீடு செல்லாம் என்றால் எலிசபெத், தேவிகா இருவரும் இன்று வேலைக்கு வரவில்லை. அவர்களும் வடக்கு லண்டன் எல்லையில் வாழ்பவர்கள்.அவர்கள் யாரிடமாவது போய்ச் சேரக்கிட்டத்தட்ட ஒன்றரை மணித்தியாலங்கள் எடுக்கலாம். எலிசபெத் வீட்டுக்கு ஒருதரம் அலிசன் போயிருக்கிறாள். அவளின் கணவர் அடிக்கடி இங்கிலாந்தை விட்டு வெளிநாடு செல்பவர்.பெரிய கம்பனி ஒன்றின் முக்கிய உத்தியோகத்தராகவிருக்கிறார். அலிசன் அங்கு போனால் எலிசபெத் தனியாக இருந்தால் அன்புடன் தன்னை வரவேற்பாள் என்று தெரியும்.ஆனால் அங்கு போனால் தனது மனத் துயரைக்கொட்டி அழவேண்டிவரலாம் என்ற யோசனை வந்ததும் அவளுக்குத் தன்னிலேயே ஒருபரிதாபம் வந்தது.

யோசனையடன் விக்டோரியா ஸ்ரேசனில் பார்வையைத் துழாவவிட்டவளுக்குச் சட்டென்று அவள் இதயத் துடிப்பு நின்று விட்டது போன்ற பிரமைஏற்பட்டது.

ஏர்வின் பிரயாண விபரங்களையறிவிக்கும் அறிவிப்புக்களைப் பார்த்துக்கொண்டு நின்றிருந்தான். லண்டனிலிலுள்ள பல ஆபிஸ்களிலிருந்து பலர் விக்டோரியா ஸ்டேசனை நிரப்பிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

ஏர்வினும் அவளும் இதுவரையும் மாலை நேர ட்ரெயினில் சந்தித்துக்கொண்டது கிடையாது. இன்றுதான் அவனை முதற்தரம் ஒரு மாலை நேரப் பொழுதில் இன்று சந்தித்திருக்கிறாள். அவன் காலையில் வரும்போது அவளின் விரல்களைத் தழுவியது ஞாபகம் வந்தது. அவள் மனதில் என்னவென்று சொல்லமுடியாத பேரலை எழுவது போலிருந்தது. ‘அவன் தன்னிடம் என்ன உரிமையுடன் என் விரல்களைத் தடவினான@; அவனிடம் காலையில் நேரடியாகக் கேட்கமுடியாத கேள்வி அவள் மனத்தை ஈட்டியாகக் குத்தியது.

அவன் திரும்பிப் பார்க்க முதல் அந்த இடத்தை விட்டு ஓடவேண்டும் என்று அவள் நினைத்தபோது ட்;ரெயின் புறப்படும் நேரத்தைப் பற்றிய அறிவிப்புத் தொடங்கியது. அந்த நேரம் தற்செயலாகத் திரும்பிய ஏர்வினின் பார்வையில் அலிசன் அகப்பட்டுக் கொண்டாள்.
‘ஆபிஸ் எல்லாம் நேரத்துடன் பூட்டியாகிவிட்டன.’ அவன் அவன் ஏன் அங்கு நிற்கிறான் என்பதற்கு விளக்கம் சொல்வதுபோல் அவளுக்குச் சொன்னான்.
‘எனது ஆபிசும்தான்’ அவள் குரல் மெல்லமாக ஒலித்தது.

இவர்கள் போகவேண்டிய ட்ரெயின் தாமதாகமாகிவிட்டதாகவும் எப்போது அடுத்த ட்ரெயின் புறப்படம் நேரத்தைத் தற்போது தெரிவிக்கமுடியாதென்றும் அறிவிப்புச் சொல்லியது.
இருவரும் அங்கு அலையும் பிரயாணிகளின் கூட்டத்துடன் காப்பி பாரில் அமர்ந்திருந்தார்கள்.

அவன் சட்டென்று எழுந்தான்.’உனக்கு விருப்பமென்றால் என்னுடன் வெளியில் வரலாம்.கொஞ்சதூரம் நடக்கவேண்டும் போலிருக்கிறது’
வெளியில் போகவா? மழை தூறிக்கொண்டிருந்தது.ஆனால் காற்றுத் தாங்கமுடியாததாகவிருந்தது. இந்தக் காற்று நேரத்திலா? அவள் ஒரு கணம் தயங்கினாள்.

வெளியில் அவர்கள் இருவரும் வந்தபோது,வானம் இருண்டு கொண்டுவந்தது. மின்னற் கீறுகள் வானத்தைப் பிழந்துகொண்டு அவ்வப்போது பூமியைத் தொட்டன. பாதைகள் எங்கும் வாகனங்கள் நிறைந்து வழிந்தது. மக்கள் பறவைகள் மாதிரித் தங்கள் கூடுகளை நோக்கிப் பறந்து கொண்டிருந்தார்கள். பெரிய கடைகள் வெறிச்சோடித் தெரிந்தன.ஸ்டேசனைச் சுற்றிக் கிடந்த நாடகக் கொட்டகைகள், சினிமாத் தியேட்டர்கள் அதிக சன நடமாட்டற்று மந்தமாகத் தெரிந்தது.

வானத்தை ஒரு கணம் அளவிட்ட அவன்,’ வீட்டுக்குப் போகலாம் என்று நான் நினைக்கவில்வை. பல ட்ரெயின்கள் கான்சலாகிவிட்டன’.அவன் தனக்குத் தானே சொல்லிக்கொள்வதுபோல் சொல்லிக்கொண்டான.
———————————- ————————– ——————————-

ஒன்பது மாதங்களும் ஒருகிழமையின் பின்:

அலிசன் கடந்த மூன்று நாட்களாகப் பிரசவ வேதனையுடன் பட்ட துயர் ‘ஆ’ என்ற அலறலுடன் பிறந்த குழந்தையின் அலறலுடன் அகன்று விட்டது. ஏதோ ஒரு காரணத்தால் அவள் கணவர் அடிக்கடி கேட்கும் பழைய ஆங்கில போர்க்கால சங்கீதம் அவள் காதில் கேட்டது. போரில் வென்று விட்டேனா?
தனது வம்சத்துக்கு அடுத்த தலைமுறைக்கான போர் புரிந்து வெற்றி கண்ட உடலெங்கும் வலியிற் துடித்தபோது உருகிய உடலின் நீர் வியர்வையாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது.
அவளுடலுக்குள்ளால் வெளிவந்த சிறு உயிரை அவளுக்குப் பிரசவம் பார்த்த தாதி போர்வையிற் சுற்றியபடி அலிசன் கைகளிற் கொடுத்தாள்.

சுழலும் நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருந்த அவளின் கணவர் அலிசனின் கட்டிலுக்கு அருகில் நகர்ந்து வந்து மிகுந்த முக மலர்ச்சியுடன் மனைவியின் கைகளிருக்கும் அழகிய குழந்தையை வைத்த கண்கள் வாங்காமல் பார்த்தார்.
‘எனது அப்பா மாதிரியிருக்கிறான்’ அவர் குரலில் பெருமை. அவரின் தகப்பனின் சாயல்தான் இங்கிராமிடமிருந்தது என்று அவளுக்குத் தெரியும். அவளின் குழந்தையின் சாயலை இங்கிராமுடன் இணைக்காமல் தனது தந்தையுடன்; இணைத்தது அவளுக்கு ஒரு விதத்தில் ஆறதலாகவிருந்தாலும் அவளின் அடிமனதில் எங்கேயோ ஒரு சோகக்குரல் அவளின் ஆத்மாவைச் சுண்டியிழுத்தது.

‘ஒரு குழந்தை பிறக்கவில்லையே என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தாய்.இப்போது பார் உனக்கு இரண்டு குழந்தைகளைப் பராமரிக்கும் பொறப்பு வந்திருக்கிறது.’அவளிடமிருந்து குழந்தையை வாங்கிக்கொண்டு அவர் மனைவியிடம் சொன்னார்.
அவள் மவுனமான புன்முறவலுடன் அவர் என்ன சொல்கிறார் என்று புரிந்துகொண்டாள்.

அவளின் கணவர் ஒலிவர் சந்தித்த விபத்தொன்றில் அவர் கால்களையிழந்து விட்டார். அன்றிலிருந்து அலிசன் தனது வேலையை இராஜினாமா செய்துவிட்டுத்தன் கணவரைக் கண்ணும் கருத்துமாகப் பார்க்கிறாள்.
‘ஐ லவ் யு ஒலிவர்’ அவள் கண்களிலிருந்து நீர்வடிகிறது. இப்படியான அன்பான கணவரைக் கைபிடிக்க அவள் என்ன தவம் செய்திருக்கவேண்டும்?
‘ஏய் பெண்ணே எங்களுக்கு ஒரு அழகான குழந்தை பிறந்தநேரம் ஏன் இப்படி அழுதுகொட்டவேண்டும்’.ஒலிவரின் அன்பான குரல் அவளை நெகிழவைத்தது. அவள் கண்ணீர் ஆறாக ஒடிக்கொண்டிருந்தது.
அவள் அவரின் தோள்களில் சரிந்து வீழ்ந்தழுதாள். குழந்தை பிறந்த ஆனந்தக் கண்ணீரா? அல்லது? அவர் அவளின் அழுகைக்கு விளக்கம் கேட்கவில்லை.குழந்தை பிறந்த பெண்கள் உணர்ச்சிவசப்பட்டுத் திண்டாடுவார்கள் என்று கேள்விப் பட்டிருக்கிறார்.

அவளின் மாhமியாரும் அலிசனின் தாயும் அலிசனின் அறைக்கு வந்தபோது அலிசனின் கண்ணீரை மாமியார் கண்டதும் ‘குழந்தை பிறந்த சந்தோசத்தில் நானும்தான் அழுது கொட்டினேன்’ என்றாள்.
அலிசனின் தாயார் குழந்தையைக் கண்ட அடுத்த கணம்,’ என்ன அதிசயம் அப்படியே இங்கிராம் மாதிரியே இருக்கிறானே’ என்று தன் கண்களைக்குறுக்கிக் கொண்டு குழந்தையை ஆராய்ந்தாள்.

‘உனக்கு ஞாபகமில்லையா, அவர்களின் அப்பா மாதிரியே இங்கிராம் இருந்தான் இப்போது தாத்தாவின் சாயலில் எங்கள் குழந்தை அப்படியே பிறந்திருக்கிறான்.’ ஒலிவரின் தாய் தனது பேரப் பையனைத் தன்னிடம் வாங்கிக் கொண்டாள்.

ஓலிவரின் தாய் சில சம்பவங்களை நினைத்துப் பார்த்துக் கொள்கிறாள். அந்தப் பெருங்காற்றடித்த இங்கிலாந்தின் கிழக்கையும் முக்கியமாகத் தென் பகுதியையும் துவம்சம் செய்துகொண்டிருந்த அந்த வெள்ளிக்கிழமை,அலிசன் லண்டனுக்கு வேலைக்குச் சென்றது ஒலிவருக்குப் பிடிக்கவில்லை அவரின் தாய்க்குத் தெரியும். ஆனாலும் ஒலிவர் ஒருநாளும் எதையும் உரத்துச் சொல்லிக் கட்டளை போடும் தன்மையற்றவர்.

அலிசன் லண்டனுக்கு வேலைக்குப் போய்விட்டாள்.காலநிலை சரியில்லை என்றும் முடியுமானால் அவளின் சினேகிதிகளுடன் அன்றிரவு தங்கச் சொல்லியனுப்பியதாகவும் ஒலிவர் தாய்க்குச் சொல்லியிருந்தார்.
அன்றிரவு வேலையால் திரும்பும்போது ஒலிவரின் கார் ஒரு லாறியிடன் மோதியதால் பெரும் விபத்து நடந்தது. இங்கிராமுக்கு நடந்த விபத்துமாதிரியே நடந்தது ஒலிவரின் தாயால் தாங்கமுடியாததாகவிருந்தது. ஓலிவரின் உயிர் தப்பி விட்டது. ஆனால் உடல் பல சேதமாகிவிட்டது.தலையில் பலத்த அடி.

போலிசார் வந்து ஒலிவரின் தாய் திருமதி டெவினா ஹரிஸனுக்கு விடயத்தைச்சொன்னதையடுத்து. அவள் தனது மருமகளுக்கு டெலிபோன் பண்ணியபோது அடுத்த நாள்க் காலை வரை அலிசனின் டெலிபோன் வேலை செய்யவில்லை.

அலிசன் லண்டனில் எந்தச் சினேகிதியுடன் எங்கு தங்கியிருக்கிறாள் என்ற எந்த விபரமும் ஒலிவரின் தாய்க்குத் தெரியாது. படுகாயமடைந்த தனது மகனை ஹாஸ்பிட்டலில் பார்த்த ஒலிவரின் தாய் பதறிவிட்டாள். ஓருமகனை ஏற்கனவே இழந்த தாய் துயர் தாங்காமல் கதறியதைப் பார்க்கப் பரிதாபமாகவிருந்தது.தலையில் பட்ட காயத்தால் ஒலிவரின் மூளை பாதிக்கப் பட்டிருக்கலாம் என்று டாக்டர் சொன்னபோது ஒருமகன் இறந்து விட்டான் இன்னொரு மகன் நடைப்பிணமாக வாழப்போகிறானா? ஓலிவரின் தாய் என்ன செய்வது யாரிடம் உதவி கேட்பது என்ற கூடத் தெரியாமல் திக்பிரமையடைந்து போயிருந்தாள்

விபத்தில் காயமடைந்த ஒலிவர் பற்றிய விடயம் அலிசனுக்குத் தெரியாது. லண்டனில் புயற்காற்று காரணமாக லண்டனில் இரவைக் கழித்த அலிசன் தனது வீட்டை அடுத்த நாள் மதியம் வந்தடைந்தாள். அடுத்த வீட்டார் ஒலிவருக்கு நடந்த விடயத்தைச் சொன்னபோது அவள் நாடி நரம்பெல்லாம் செயலிழந்தமாதிரித் திணறிவிட்டாள்.

‘என்ன நடந்தது உனக்கு, ஏன் எனது டெலிபோன் அழைப்புக்களுக்குப் பதில் தரவில்லை’ ஒலிவரின் தாய் தன் மருமகளிடம் புலிமாதிரிப் பாhய்ந்தாள்.மாமிக்குப் பதில் சொல்லாமல் கணவனிடம் ஓடியவள் கணவனின் நிலை கண்டு மயக்கமடைந்து விட்டாள்.

அவள் மயக்கம் தீர்ந்தபோது ஒலிவர் அருகில் மாமியார் அழுதபடி உட்கார்ந்திரந்தாள்.
‘எனது போன் சார்ஜ பண்ணாமற் கிடந்ததை நான் கவனிக்கவில்லை’ அலிசன் முனகினாள்.அவள் முகம் வெளுத்திருந்தது.

‘காலநிலை சரியில்லாத நேரம் நீ கட்டாயம் வேலைக்குப் போயிருக்கத்தான் வேண்டுமா’ ஒலிவரின் தாய் மருமகளைக் குற்றம் சாட்டும் தொனியில் சீறினாள். அவள் அப்படி ஒருநாளும் அலிசனுடன் முறைத்தது கிடையாது.

அலிசன் மாமியை ஏறிட்டுப்பார்க்காமல்,’ வார இறுதியில் முடித்துக்கொடுக்கவேண்டிய றிப்போர்ட் ஒன்று இருந்தது’ என்று மெல்லமாக முணுமுணத்தாள்.அலிசன் பொய் சொல்வதில்லை என்று ஒலிவரின் தாய்க்குத் தெரியும்.

அதையடுத்த சில மாதங்கள் எப்படிக் கழிந்தன என்று அலிசனால்ச் சொல்லமுடியாது.ஒலிவரின் நிலை ஒவ்வொரு நாளும் மிகவும் மந்தவேகத்தில் தேறிக்கொண்டுவந்தது.அவரின் ஞாபகங்கள் முற்று முழுதாகச் சரிவர எவ்வளவு காலம் எடுக்கும் என்று தெரியாது என்ற டாக்டர்கள் சொன்னார்கள்.

அலிசன் தனது வேலையை ஒலிவருக்கு விபத்து நடந்த அடுத்த நாளே இராஜினாமா செய்துவிட்டாள். கணவருக்கு அருகில் காலையிலிருந்து மாலைவரை அவரின் பணி செய்துகொண்டிருப்பாள்.அவரின் ஞாபகங்கள் பூரணமாகத்திரும்பவேண்டுமென்பதற்காக அவருடன் அடிக்கடி பேசிக் கொண்டிருப்பாள். அவருக்குப் பிடித்த பழைய ஆங்கிலேயப் போர்க்கால இசையை அவர் காதுகேட்கும்படி அவர் அருகில் வைத்திருந்தாள். எங்கள் வாழ்க்கைப்போரில் நாங்கள் வெற்றியடையவேணும் ஒலிவர்,தயவு செய்து என்னுடன் பேசு’ கண்ணீர்வழிய அவருடைய முகத்தைத் தடவிக் கொண்டழுவாள்.

ஓலிவரின் ஞாபகம் திரும்பத் தொடங்கி விட்டது என்பதற்கடையாளமாக ஒருநாள் சட்டென்று,’ கெல்டிக் மியுசிக் ‘ என்றார்.அவர் குரல் மிக மிகத் தழும்பியிருந்தது. அவருக்குப் பிடித்த சங்கீpதங்கள் பற்றியிருக்கும் ஞாபகசக்தி தன்னைப் பற்றியுமிருக்குமா, அலிசன் தனது நம்பிக்கையுடன் அவர் அருகிலிருந்த பணி செய்தாள். அப்படி அவள் செய்து கொண்டிருந்து ஒருநாள், தனது அடிவயிற்றில் ஒரு பட்டாம்பூச்சி துடிப்பதுபோன்ற உணர்ச்சி அவளுக்கு வந்தது.
அவளுக்குப் புல்லரித்தது. ‘எனது வயிற்றில் இருக்கும் குழந்தை என்னுடன் விளையாடுகிறதா?

அதேகணம், அந்தவினாடி ஒலிவர்,’ அலிசன்’ என்று ஈனமான குரலில் அவளையழைத்தார்.அவள் இருதயம் படபடக்க அவரருகில் சென்றாள். ‘எங்களுக்கு ஒருகுழந்தைபிறக்கப்போகிறது’ என்று அவள் அவருக்குச் சொன்னால் அவருக்குப் புரியுமளவுக்கு அவரின் மூளை தற்போது வேலை செய்யுமா? அவள் அவரை அணைத்துக்கொண்டாள். பலமாதங்களுக்குப் பின் அவர் அலிசன் பெயரைச் சொல்லியழைக்கிறார்.அவளின் வயிற்றில் வளரும் குழந்தை அவளைத் தட்டிக்கொடுக்கிறது. அவளுக்கு அவற்றைவிட வாழ்க்கையில் வேறென்னதேவை? கடந்த பலவருடங்களாக அவள் பட்ட துயர்களுக்கு கடவுள் ஒரு அற்புதமான முடிவைக்காட்டியிருக்கிறாரா?

ஓலிவருக்குப் பூரண குணம் வந்து வீட்டுக்கு வந்தபோது அலிசன் நிறைமாதக் கர்ப்பிணி. ஓலிவருக்கு விபத்து நடந்த காலத்திலிருந்து ஒலிவரின் தாய் அலிசனிடம் அதிகம் பேச்சு வைத்துக் கொள்ளவில்லை. ஓரு மகளையிழந்ததும் மற்ற மகனின் விபத்தும் அந்தத் தாயை மிகவும் துயர்படுத்தியிருக்கும் என்று அலிசனுக்குத் தெரியும்.மாமியின் உதாசினமான போக்கை அவள் பெரிதுபடுத்தவில்லை. ஓவ்வொரு நிமிடமும் ஒலிவரின் பூரண சுகத்துக்காக அலிசன் பிரார்த்தனை செய்தாள்.

அலிசன் கர்ப்வதியாய் வாந்தி எடுத்தபோது அலிசனின் தாய் மகளை அன்புடன் பார்த்துக்கொண்டாள்.
ஓலிவர்; பூரண குணமாகி வீடு வந்ததும் ஒருநாள் அலிசன் டாக்டரிடம் போயிருந்த சமயம் ஒலிவரின் தாய் மகனை ஏறிட்டுப் பார்த்தாள்.

‘அலிசனை என்ன செய்யலாம் என்று நினைக்கிறாய்?’ தாயின் குரலிருந்த கடுமையான தொனி ஒலிவரை ஒருதரம் தூக்கிவாரிப் போட்டது. தாயை ஏற இறங்கப் பார்த்தார். தனது தாய்க்கு அலிசனில் ஏன் அப்படி ஒரு கோபம் என்று அவருக்குத் தெரியும்.
‘விபத்து நடந்தது நல்ல விடயம்’ ஒலிவர் தனது தாயை நேரடியாகப் பார்த்தபடி சொன்னார்.’;விபத்தில் எனது உடம்பில் என்னென்ன பகுதிகள் பாதிக்கப் பட்டிருக்கினறன என்று முழுப் பரிசோதனையும் செய்தார்கள். எனது உறுப்புக்களில் எந்த சேதமும் கிடையாது.பத்துக் குழந்தைகளைப் பெற்றுக்கொள்ளலாம் என்று டாக்டர் சொன்னார்’ ஒலிவரின் தாய் ஒருசில கணங்கள் மௌமாக இருந்துவிட்டு,
‘கடவுள் அழிவிலும் ஒரு ஆக்கத்தையுண்டாக்குவார் என்ற சொல்வார்கள்’ என்று முணுமுணுத்தாள். தனது மனைவியில் தனது தாய்க்கு உள்ள சந்தேகத்தை ஒரு அப்பட்டமான பொய்யைச் சொல்லி அந்த நிமிடமே வெட்டி எறிந்து விட்டார் ஒலிவர்.அலிசனில் தாயின் சந்தேகத்துக்கான காரணம் அவருக்குத் தெரியும்.

அலிசனைத் திருமணம் செய்த சில மாதங்களிலேயெ அவனுடைய தாய் அவனைச் சீக்கிரமாகத் தகப்பனாகச் சொன்னாள்.’அலிசனின் மனதில் இங்கிராம் இன்னும் இருக்கிறான் என்பதை ஒலிவரின் தாய் நன்றாகப் புரிந்துவைத்திருந்தாள். ஓலிவருக்கும் அலிசனுக்கும் குழந்தைபிறந்தால் இங்கிராமை அலிசன் மறக்க உதவியாகவிரும் என்பது மட்டுமல்ல பரம்பரையின் விருத்திக்குக் குழந்தைகள் தேவை என்பதில் ஒலிவரின் தாய் கவனமாகவிருந்தாள். அப்படிச் சொன்னாலாவது ஒலிவர் டாக்ரிடம் போய உதவி எடுக்கலாம் என்ற நினைத்தாள்.ஒலிவருக்க என்ன பிரச்சினை இருக்கும் என்பது அவளுக்குச் சாடையாகத் தெரியும்.அதை அவள் ஒலிவருக்குச் சொல்லவில்லை.

குழந்தை வரவேண்டுமென்ற யோசனை ஒலிவருக்கும் நன்றாகப் பிடித்துக் கொண்டது. ஆனாலும் வருடங்கள் இரண்டாகியும் அவர்களுக்குக் குழந்தை வராததால் என்ன காரணமாகவிருக்கும் என்று அவர் தனது டாக்டரைக் கலந்தாலோசித்தபோது, தம்பதிகளில் யாரோ ஒருத்தருக்கு ஏதும் இனவிருத்தி உறுப்புக்கள் சம்பந்தமான பிரச்சினையிருந்தால் குழந்தை வருவது பிரச்சினையாகவிருக்கும் என்று டாகடர் சொன்னபோர் அவர் அலிசனிடம் ஏதும் பிரச்சினையிருக்கிறதா என்பதை அறிய முதல் தனக்கான பரிசோதனைகளைச் செய்துகொண்டார்.

அவருக்குத் தந்தையாக வரும்; அளவுக்கு விந்துக்களின் வலிமைகிடையாது என்பது பரிசோதனையிற் தெரியவந்தது.
அதை நிவர்த்திக்க என்ன செய்யலாம் என்று அவர் வினவியபோது,அவர் சில மருந்துக்களைச் சிபாரிசு செய்தார்.

காலம் கடந்தது,; அலிசன் கருத் தரிக்கவில்லை.அலிசன் தனது உடலைப் பரிசோதித்து அவளுக்குக் குழந்தை வர எந்தத் தடையுமில்லை என்று தெரிந்தபோது கணவனிடம் தங்களுக்குப் பிள்ளை பிறக்கவேண்டும் என்ற ஆசையைப் பலதடவை சொன்னபோது அவள் ஏக்கம் அவரை வதைத்தது. எப்படி அவளுக்குத் தன்நிலமையைச் சொல்வது என்ற அவருக்குத் தெரியவில்லை.டாக்டரிடம் திரும்பிப்போனால் அவர் ஒலிவரைப் பரிசோதித்து விட்டு,’உங்கள் விந்து உற்பத்தியில் ஒரு மாற்றமும் தெரியவில்லை’ என்று சொன்னால் அதை அலிசனுக்கு எப்படிச் சொல்வது?

அலிசன் லண்டனிற் தங்கிய அன்றிரவு அவர் தாயைப் பார்க்க வந்திருந்தார். வழக்கம்போல் அவள் ‘எனக்கு ஒரு பேரப்பிள்ளையை எப்போது பெற்றுத் தரப் போகிறாய்’? என்று கேட்டபோது’ ஏன் இப்படி அவசரம்,எனக்கொன்றும் அப்படி வயதாகிவிடவில்லையே’ என்று வேடிக்கையாகச் சொன்னார். அலிசன் மட்டுமல்ல தாயும் அடிக்கடி அவர்களின் எதிர்காலவாரிசு பற்றிக் கேட்கிறாள்.

தன்னைப் பெற்ற தாய்க்கோ அல்லது தன்னுடன் தனது வாழ்க்கையை இணைத்துக்கொண்ட ஒரு அன்பான,அழகான மிகவும் நல்ல ஒரு பெண்ணுக்குத் தன் நிலைமையைச் சொல்லமுடியாத வேதனை அவரை வாட்டியது. அந்தநேரம்தான் ஒலிவரின் தாய் சில விடயங்களை ஒலிவருக்கச் சொன்னாள்.அதாவது, ஒலிவர் சிறுவயதில் மரத்திருந்து விழுந்தபோது அவர் ஆண் உறுப்புக்கள் பலமாகத் தாக்குப் பட்டதாகவும் அதனால்ச் சிலவேளைகளில் அவரின் எதிர்காலத்தில் குழந்தை பெறும் தன்மையில் பிரச்சினை இருக்கலாம் என்று டாக்டர் சொன்னதாகச் சொன்னாள். இந்த செய்தி; ஒலிவர் எதிர்பார்க்காத விடயம். அவரின் விந்து உற்பத்தியப் பிரச்சினைக்கு மூலகாரணத்தை அவனது தாய் ஆரம்பத்திலேயே சொல்லியிருந்தால் அவர் எடுத்துக் கொண்டிருக்கும் சிகிச்சையை எப்போதோ ஆரம்பித்திருக்கலாம். தாயிடம் அவர் மேற்கொண்டு பேசாமல் உடனடியாக அங்கிருந்து புறப்பட்டார். அலிசன் வீடுதிரும்பியதும் அவர் தன்னைப் பற்றிய முழவிபரங்களையம் சொல்லவேண்டும், முடியுமானால் விஞ்ஞான உதவியுடன் அலிசன் கர்ப்பம் அடையலாம் என்பதையும் அவளுக்குச் சொல்லவேண்டுமென்று சங்கற்பம் செய்துகொண்டார்.தன்னிடம் தனது பிரச்சினையின் உண்மைக்காரணத்தைச் சொல்லாத தாயில் கோபம் வந்தது. அந்த ஆத்திரம் அவரின் காரின் வேகத்தில் பிரதிபலித்தது,விபத்து நடந்தது.அவர் ஊனமாகிவிட்டார்.

——————
குழந்தை பிறந்து ஒரு சில நாட்களுக்குப் பின் அலிசன் தனது முலைப்பாலை பசியுடன்; அருந்தும் மகனைக் கண்வைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
‘இங்கிராம் மாதிரியே இருக்கிறான் என்று எல்லோரும் சொல்கிறார்கள்.’
அவள் கண்களில் நீர் பெருகியது. உண்மையாகவா?அவளால் அடிமனதில் புதைக்கட்டு வைத்திருப்பதாக அவள் நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் பல நினைவுகள் கட்டுக்கடங்காத அலையாக அவள் மனதில் எகிறிப் பாய்ந்தன.

அந்த இரவு ஞாபகத்திற்கு வருகிறது.புயற்காற்றால் இங்கிலாந்தின் தெற்கும் கிழக்கும் இயற்கையின் சீற்றலுக்கு அடுத்த நாள் அந்தப் புயலின் கொடுமை எவ்வளவு தூரம் நாடு நகரங்களைத் துவம்சம் செய்திருக்கிறது என்று புரிந்தது.

வெறும் கட்டிடங்களும்,பாலங்களும், தெருக்களுமா சின்னா பின்னமாயின?

புயல்படிந்த அவ்விரவின் தனிமையில் ஏர்வினின் முத்தங்கள் அலிசனுக்கு ஞாபம் வந்தது.
‘இன்று வீடு திரும்ப முடியாது’அவன் அவளிடம் சொன்னபோது,
‘தெரியும்’ என்று அலிசன் சொன்னது அவனுடன் அந்த இரவைக் கழிக்கச் சம்மதம் என்று அர்த்தமா?
அவள் பிறந்து பதினெட்டு வருடங்கள் அவள் உணர்வுகளின் ஒவ்வொரு நுனியிலும் மட்டுமல்லாது அவளின் ஆத்மாவுடன் இணைந்த இங்கிராம் தனக்கு முன்னமர்ந்து சொல்வது போலிருந்தது.
இயற்கை மாதா வேண்டுமென்றே அவர்கள் இருவரும் இணையவேண்டும் என்ற சூழ்நிலையை உருவாக்கினாளா?

காலையில் அவன் அவளது விரல்களை வருடியபோது அவனிடமிருந்து தனது விரல்களைச் சட்டென்று பறித்துக்கொண்டவள் இப்போது இந்தமாலை நேரத்தில் அவன் அவளது கரங்களைத் தன்னோடு இணைத்தபோது பறித்துக் கொள்ளவில்லை.
‘உனக்குப் பிடிக்கவில்லையென்றால்–‘ ஏர்வின் குரல் மிகவும் அண்மையில் கேட்டது.

சட்டென்று இங்கிராமின் ஞாபகம் வந்தது. இதே மாதிரி வார்த்தைகளை இங்கிராம் சொன்னது ஞாபகம் வருகிறது.அவளுக்கு அப்போது ஐந்து வயது,அவனுக்கு எட்டு வயது. தங்கள் கிராமத்தையண்டிய காட்டுப்பகுதியில் பல சிறுவர்கள் சிறுமிகளுடன் சேர்ந்து விளையாடிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

பல சிறு சிறுமிகள் பெரிய மரங்களில் ஏறி விளையாடிக்கொண்டிருந்hர்கள். வீட்டில் ஒரே ஒரு பிள்ளையான அலிசனை அவள் தாய் மிகவும் பத்திரமாக வளர்த்ததால் அலிசனுக்குச் சட்டென்று மற்றவர்களைப் பார்த்து ஏதும் செய்யவேண்டும் என்ற குறும்புத்தனம் கிடையாது.

மற்றச் சிறுவர்கள் அலிசனைப் பார்த்து வேடிக்கையாகச் சிரித்தபோது,’உனக்குப் பிடிக்கவில்லை என்றால் ஏறாதே, ஆனால் ஏறுவதற்குப் பயம் என்றால் நான் கை தருகிறேன்’இங்கிராமின் உதவியுடன் அவள் அன்று மரமேறினாள். மற்றச் சிறுவர்களின் கிண்டல் அன்றோடு நின்றது.

‘உனக்குப் பிடிக்கவில்லை என்றால்—‘ இன்று ஏர்வின் சொல்வதன் அர்த்தம் அவளுக்குப் புரிந்தது.
இங்கிராம் மாதிரியே உடல்வாகு குரல் மட்டுமல்ல ஏர்வினின் நடத்தைகளும் அப்படியே இருக்கிறது.

அலிசனுக்கு ஏர்வினைப் பற்றி எவ்வளவு தெரியும்? ஏர்வின் பெரும்பாலான ஆங்கிலேயர்கள் போல் மிகவும் கௌரவமான குடும்பத்திலிருந்து வந்தவன் என்ற அவளது கணிப்பைத் தவிர அவனைப் பற்றி நிறையத் தெரியாது.அவனுக்கு ஒரு குடும்பம் இருக்கிறது.இரண்டு குழந்தைகள் இருக்கிறார்கள். அவன் லண்டனில் வேலை செய்வது அவனது மனைவிக்குப் பிடிக்காது.
அலிசனில் மிகவும் ஈர்ப்பாகவிருக்கிறான்.அதை விட அவளுக்கு என்ன தெரியும்?
‘என் கணவர் மிகவும் நல்லவர்’ அலிசன் சட்டென்று சொன்னாள். அவள் குரல் கரகரத்தது.மிகவும் பலவீனமான மன நிலையிலிருக்கும் என்னைப் பாவித்துக்கொள்ளாதே என்ற கெஞ்சலா அது?

ஏர்வின் சில நிமிடங்கள் மௌனமாகவிருந்தான்.
‘நீ அதிர்ஷ்டசாலி@ அதற்குப்பின் மீண்டும் ஒன்றிரண்டு நிமிட மௌனம். அலிசன் பொறுமையுடன் காத்திருந்தாள்.

‘எனது மனைவி என்னிடமிருந்து பிரிந்து போய்விட்டாள்.அதுதான் கடந்த இருகிழமைகளாக நான் வரவில்லை. அவள் சொல்லும்; வாழ்க்கையை நான் ஒத்துக்கொள்ளாவிட்டால் விவாகரத்து செய்வதாகச் சொல்லி விட்டாள்’ஏர்வினின் குரல் மிகவும் சோகமாகவிருந்தது. அவள் ‘சாரி’என்றாள்.
அவன் தொடர்ந்தான்:

‘திருமணத்தில் பெரும்பாலான ஆணும் பெண்ணும் ஒட்டுமொத்தமாக வெற்றியடைவது கிடையாது. திருமணங்கள் பலகாரணங்களை அடிப்படையாக வைத்து நிறைவேறுகின்றன. பொருளாதாரம், சமுதாய கௌரவம்,குழந்தைகளின் எதிர்காலம் என்பன பின்னிப் பிணைந்ததுதான் திருமணங்கள், ஒரு ஆத்மாவின் சுயமை அந்தப் பிணைப்பில் அடையாளத்தை இழக்கிறது. அல்லது மாற்றிக் கொள்கிறது’ அவன் தனக்குத் தானே சொல்லிக் கொள்கிறானா? அல்லது அவளின் அபிப்பிராயத்தையும் எதிர்பார்க்கிறானா என்று அவளுக்குத் தெரியாது.

‘உனது வாழ்க்கை சந்தோசமானது என்றால் அதைப் பாதுகாத்துக்கொள்’ அவன் குரல் ஒரு ஆசிரியனின் தொனியாயிருந்தது. நாங்கள் இப்போது இணைந்திருக்கும் இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் உண்டாகும் பலவீனமான சிந்தனைகளால்; உனது எதிர்காலத்தைப் பாழாக்கக்கூடாது என்று சொல்கிறானா?

அவள் ஒருசில நிமிடங்கள் கடந்த சில காலமாகத் தனக்கும் தனது கணவருக்குமிடையில் தொடரும் வாய்விட்டுச் சொல்லமுடியாத சில பிரச்சினைகளைச் சிந்தித்துப் பார்த்தாள். அவள் ஒரு தாயாக வேண்டுமென்பதின் தவிப்பை அவர் ஏனோ தானோ என்று தூக்கியெறிவது அவளால்த் தாங்கமுடியாததாகவிருந்தது.

அலிசன் என்ற மிகவும் பொறுமையான பெண்ணை அவர் முழவதும் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்று அவள் நினைத்தபோது, ஏர்வின் குறிப்பிட்ட,’ஒருத்தரின்’சுயமை’ திருமணத்தின் கோட்பாடுகளைக் காப்பாற்றப் பாவிக்கப் படவேண்டுமென்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறதா

ஒருசிலவாரங்களாக மிகவும் குழம்பியிருந்த அலிசன் அன்றிரவு-அந்த நிமிடம் தெளிவாகச் சிந்தித்தாள்..

தன்னைப் போலவே தனது திருமணத்தைக் காப்பாற்ற லண்டனை விட்டுவெளியேவந்தும் அவன் மனைவி திருப்திப்படாமல் அவனது குடும்பமே உடைந்த பரிதாபத்தை அவளும் ஒருநாள் சந்திக்கவேண்டுமா?

அவள் வேலைசெய்வதும் ஒலிவருக்கு அதிகம் பிடிக்காது. அவர்கள் வசதியானவர்கள். அவள் உழைக்கவேணடும் என்ற எந்தத் தேவையுமற்றவர்கள். ஓருநாள் அவளும் வீட்டோடு அடைந்து கிடக்கவேண்டுமா?.உடனடியாக வீட்டுக்குத் திரும்பிப் போய்த் தன் கணவருடன் சண்டைபிடித்தாவது தனது எதிர்காலத்தை அவள் நிர்ணயிக்கவேண்டும்போலிருந்தது.ஆனால் கால நிலை பயங்கரமாக இருந்ததால் அவளால் அந்த வினாடி எதுவும் செய்யமுடியவில்லை.

தனது இரண்டும் கெட்டான் வாழ்க்கையை நினைத்து அவளுக்கு அழுகை வந்தது. வாய்விட்டழத்தொடங்கி விட்டாள்.

ஏர்வின் அவளை அணைத்துக்கொண்டான். ஓரு அன்பான சினேகிதனின் அணைப்பு. அது அவனின் ஆசைவெறியின் அணைப்பில்லை என்று அவளுக்குப் புரிந்தது. இங்கிராம் அவளை அன்புடனும் பாசத்துடனும் அணைத்துக்கொண்ட பழைய ஞாபகங்கள் அவள் மனதில் புதிதான விளக்கத்துடன் பிரவகித்தது.

ஆண் பெண் என்ற அன்னியமான இருவரின்; ஆழமான ‘ஈர்ப்பு’ இரு இளம் உள்ளங்களில் ஏற்படும் காமத்தையோ,மோகத்தையோ அடிப்படையாகக்கொண்டதல்ல என்று ஏர்வினின் அணைப்பு அவளுக்குப் புரியவைக்கிறது.
‘கடந்த இருவருடங்களாக உன்னை அவதானித்துக் கொண்டுவருகிறேன். உனது கணவன் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலி’ஏர்வினின் பார்வை அவள் கண்களை ஊடுருவியபடியிருக்கின்றன.

வாழ்க்கையின் சிக்கல்கள்,குடும்ப உறவின் பரிமாணங்கள் என்று எத்தனை புரிந்துணர்வு இவனுக்கு இருக்கிறது? அவள் நினைவில் அவளின் அன்பான கணவர் ஒலிவரின் முகம் சட்டென்று வந்தது.
அவர்கள் தங்கியிருந்த ஹொட்டெலின் ஜன்னலால் தேம்ஸ் நதி அமைதியாக ஒடிக்கொண்டிருந்தது.

அன்றிரவுக்குப் பின் அலிசனின் வாழ்க்கை மிகவும் அவசரமாக ஒடிவிட்டது போலிருக்கிறது.
———— ——————-
அவள் பெயர் அலிசன் என்ற அடையாளத்தைச் சட்டென்று இழந்துபோய் அவளின் கணவரின் நலத்திற்காகத் தன்னை அலிசன் அர்ப்பணத்ததை ஒலிவர் ஒட்டுமொத்தமாக உணர்ந்துகொண்டார்.இரவு பகலாக அவருடன் தங்கிப் பணிவிடைசெய்கிறாள்.அவரின் நலன் பற்றிய துயரிலும் வேதனையிலும் அவள் கர்ப்பத்தில் குழந்தை சரியாக வளராமல் பிரச்சினை வரும் என்று அவர் சொன்னபோது,’எனக்கு நீங்கள்தான் முக்கியம்’என்று ஒலிவரைக் கட்டிக்கொண்டு அழுதாள்.
கடந்த ஒன்பது மாதங்களாக தாயைப்போல் அவரைப் பராமரித்தவள். மனைவி என்ற ஸ்தானத்தைக் கடந்து ஒரு சேவகியாக அவர் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்தவள். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உடல் நலம் தேறிவரும்போது அவளில்லாத நேரங்களில் அவளின் பரிசுத்தமான அன்பையும் பணியையும் நினைத்து மனம் விட்டு அழுதிருக்கிறார்.

‘குழந்தைக்கு இங்கிராம் என்று பெயர் வைப்போமா’ அலிசனின் குரலில் தயக்கம். அவள் குழந்தையை இறுகப்பிடித்திருந்தாள்.
‘உனது விருப்பப்படியே பெயர் வைப்போம்;’ ஒலிவர் மனைவியையும் குழந்தையையும் அணைத்தபடி சொன்னார்.
இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் அவள் ஒருநாள்’இங்கிராம் மாதிரி ஒருத்தனை ட்ரெயினில் சந்தித்தேன் என்று சொன்னபோது அவர் ஒருகணம் திடுக்கிட்டார்,ஆனால் அதைக் காட்டிக் கொள்ளாமல் எதோ மறுமொழி சொல்லி அவளைச் சமாளித்தார் ‘எவ்வளவு காலம் இங்கிராம் நினைவில் வாழப்போகிறாள்?

அலிசன் குழந்தை பற்றிப் பேசும்போதெல்லாம் அவளுக்குச் சரியான மறுமொழி சொல்லாமல் நழுவும்போது அவர் மனதுக்கள் தர்மசங்கடப்படுவார். தன் இயலாமையைப் போக்க டாக்டர் கொடுத்த மருந்துக்களை எடுக்கிறார்.அவை எப்படியான முன்னேற்றத்தத்தைக் கொடுத்திருக்கிறது என்பதற்கான பரிசோதனைக்கு டாக்டர் வரச்சொல்லியிருந்தார்.
அவர் அதற்காகச் செல்லமுதல் பாரிய விபத்து நடந்து விட்டது. அலிசன் தாயாகி விட்டாள்.அவரைக் கண்ணும் கருத்துமாகப் பார்த்துக் கொள்கிறாள். குழந்தை உரித்து வைத்தாற்பொல இங்கிராம் மாதிரியே பிறந்திருக்கிறது.

;ட்;ரெயினில் இங்கிராம் மாதிரி ஒருத்தனைச் சந்தித்தாகச் சொன்னாளே,அப்படியானால் அவர்களுக்கு ஏதும் தொடர்பு நீடித்திடிருக்குமா? ஓலிவர் பல குழப்பமான கேள்விகதை; தனக்குள் கேட்டுக் கொண்டார்.அலிசன் மோகவெறிபிடித்த பெண் அல்ல என்பது அவருக்குத் தெரியும்.மோகத்தை வெல்லக் கூடிய பெண்மையைக் கொண்டவள்.

அவள் பிறந்தபோது அவளின் முதல் அழுகைக் குரலைக் கேட்டவர்.அவள் பிறக்கும்போது அவருக்கு எட்டுவயது. அவர் தனது தம்பி இங்கிராமையும அலிசனையும் பாதுகாத்தவர். அவளின் நினைவு தெரிந்த நாள்முதல் இங்கிராமுடன் அலிசன் ஒட்டிவாழ்ந்தவள். ஒழுக்கத்தைப் பாதுகாக்கும் பரம்பரைப்பெண். இங்கிராமும் அலிசனும் எவ்வளவு தூரம் அவர்களின் தூய அன்பால் ஓன்றியிணைந்தவர்கள் என்று அவருக்குத் தெரியும்.அளவுக்கு மீறாத அன்பைப் புனிதமாகப் போற்றுபவள் அலிசன் என்று அவருக்குத் தெரியும்.அந்த அன்புடன்தான் அலிசன் அவளது கணவரையும் பாதுகாக்கிறாள்.

குழந்தை பற்றிய சந்தேகத்தை அவர் அவளிடம் கேட்டால் அதன்பின் அவர்களுக்கு மட்டுமல்ல அந்தப் பிஞ்சுக் குழந்தைக்கும் அவர்களின் ஊரில் ஒரு மதிப்பும் கிடையாது. அவர் தனது மனதில் சாடையாக நெருடும் பல கேள்விகளுகளைத் தர்க்கரீதியாக அலசிக் கொண்டே வருகிறார்.’ குழந்தை பிறந்ததை உனது சினேகிதிகளுக்குச் சொல்லவில்லையா?’ ஒலிவர் அவளின் முகத்தில் ஏதும் உணர்வுகள் பரவுகின்றனவா என்பதை ஆராய்ந்தபடி கேட்டார்.விபத்து நடந்த அடுத்த நாளிலிருந்து லண்டன் பற்றிய எந்தவிதமான தொடர்புகளும் அலிசனுக்குப் பெரிதாக இல்லை என்று அவருக்குத் தெரியும்.
‘சொன்னேன்,ஆனால் அவர்கள் இவ்வளவு தூரம் வந்துபார்க்க வேண்டும் நான் எதிர்பார்க்கவில்லை’ அவள் தனது குழந்தையை முத்தமிட்டபடி சொன்னாள். ஓலிவர் தனது மனைவியையும் குழந்தையையும் வைத்த கண்வாங்காமற்பார்த்தார்.

அவர் உடலளவில் ஊனமாகிவிட்டார். அலிசனிடம் எதையும் கேட்டு அவளின் மனத்தையும் அவரின் குடும்பத்தையும் ஊனமாக்க அவர்விரும்பவில்லை.அவளின் அப்பழுக்கற்ற அன்பு அவருக்குத் தேவை.அது பரிசுத்தமானது என்று அவருக்குத் தெரியும்.

Posted in Tamil Articles | Leave a comment

Shame-Sexual abuse on poor young girls

Mr. Afzel -the chief prosecutor for Rochdale, Manchester, England said,’Gender not race was the key issue.” there is no community where women and girls are not vulnerable to sexual attack and that’s a fact’.

 

According to Mr K. Naveneethan’s Face Book on the 3rd of June,is that, on the 31st of May when the case of Sexual abuse by Muslim men on three Tamil girls in Mallikaitheevu-(Moothur area) came in front of the judge,there were NO LAWYERS except 5 Police men for the girls who were abused but there were lawyers (Muslim) for the perpetrators.

After, Mr.Navaneethans’ statement regarding ‘NO LAWYERS’ for the poor Tamil Girls, a lawyer-Mr. Stanilus Celastine is willing to take case of the girls with no no payment. I am very grateful for his service for the vulnerable poor girls.

Regardless whether we belonged to a different gender race or, religion,this is our duty to bring the perpetrators to face punishment for their horrendous- shameful action . WE MUST support the young girls and upheld our values on humanity.

A few years ago,there was a sexual abuse case in England where 45 young ( 13 years onwards) white girls abused by Mainly Muslim men (59 years old and so on) for a long time (from 2008 -2011)_ in Rochdale area
The ‘people in power’ who supposed protect and help the young girls were failed to act as ‘fear accused of racism’. The police were failed to investigate the cases properly.

In 2011, Rochdale Chief prosecutor was appointed. He is a Pakistani Muslim, Mr. Nazir Afzel. He brought the perpetrators to the court and they(12 of Them) were convicted.

Mr. Afzel said,’Gender not race was the key issue.” there is no community where women and girls are not vulnerable to sexual attack and that’s a fact’.

So, decent Sri Lankan people please look at this horrible case. Do what ever you can do help the poor young girls get justice and put the perpetrators behind the bar.

Mr. Afzel -the chief prosecutor for Rochdale, Manchester, England said,’Gender not race was the key issue.” there is no community where women and girls are not vulnerable to sexual attack and that’s a fact’.

 

 

Posted in Tamil Articles | Leave a comment

(The Green House’) ‘அந்தப் பச்சை வீடு’

 

 

இங்கிலாந்து-2008

கடந்த சில நாட்களாகப் பெருங்காற்று வீசிக்கொண்டிருக்கிறது.பக்கத்து வீட்டில் பிரமாண்டமாகக் கிளைவிட்டு வளர்ந்து நிற்கும் ஒரு பெரிய மரம், காற்றின் வேகத்தில் வேரோடு பிடுங்கப்படும்போல் ஆட்டம் போடுகிறது. மாதவனின்,தோட்டத்தில் வளர்ந்து கிடக்கும் செடிகளும் கொடிகளும் அடங்காத காற்றுக்கு நின்று பிடிக்க முடியாமல் அல்லாடுகின்றன. சில கிழமைகளாக அவன் வீட்டில் தொடரும் பிரச்சினைகளால் மாதவனின் மனமும் அப்படித்தான் நிம்மதியின்றி தவிக்கிறது.

அவன். தனது வேலிக்கு அப்பால் நிற்கும், பக்கத்து வீட்டுக் கிழவரை ஏறிட்டுப் பார்த்தான். கடந்த சில மாதங்களாக அவன் படும் பாட்டை யாரிடமாவது சொல்லியழவேண்டும் போலிருந்து. மிஸ்டர் லிவிங்ஸ்டன்,அவர்களின் வீடுகளுக்கு இடையிலுள்ள வேலிக்கு மேலால் ஒருத்தொருக்கொருத்தர் வழமைபோல்,’குட்மோர்னிங்’ சொல்லிக் கொண்டபோது அவன் பதிலுக்குக் ‘குட்மோர்ணிங்’ என்றான்.அவன் குரலில் சோர்வு, கண்களில் சோகம், முகத்தில் ஒரு அளவிடமுடியாத பயம் என்பவற்றை அவதானித்த லிவிங்ஸ்டன்,’ என்ன, சின்னக் குழந்தை பெரிய தலையிடி தருகிறதா?’ என்று வேடிக்கையாகக் கேட்டார்.

‘எனக்குப் பிறந்த சின்னக் குழந்தை பிரச்சினை தரவில்லை,ஆனால் அதைப் பெற்றெடுத்த பெரிய குழந்தை பிரச்சினை தருகிறது’ அவன் தனது குரலில் வேடிக்கைத் தொனியை வரவழைத்துக்கொண்டு அவருக்குச் சொன்னான்.
அந்த ஆங்கிலேயக் கிழவர், குழந்தை பிறந்தவுடன் யாரும் துணையில்லாமல்த் தனியாக வாழும் அடுத்த வீட்டு இளம் தம்பதிகளில் மிகவும் பரிதாபப் படுபவர்.

‘உனது மனைவிக்கு உன்னைக் கவனித்துக்கொள்ள நேரமில்லை என்று மனவருத்தப் படுகிறாயா, முதற்குழந்தை பிறந்ததும் பெரும்பாலான தாய்மார் அவர்களுக்குக் கணவன் இருப்பதையே மறந்தவிடுவார்கள்.அதிலும் உதவிக்கு யாருமில்லாத சூழ்நிலையில்,அவள் குழந்தையுடன் கூடநேரத்தைச் செலவிடுவது சகஜம்’ அவர் ஆறுதலாகச் சொன்னார்.

அவரின் மனைவி, அவர்களின் மகளின் பிரசவம் பார்க்க,மாதவன் தம்பதிகள் பக்கத்து வீட்டுக்கு வந்த சில நாட்களில் கனடா சென்று விட்டாள்.

மாதவன்;, நித்யா தம்பதிகளுக்கு மூன்று மாதங்களுக்கு முன் அவர்களின் முதற் குழந்தை பிறந்திருக்கிறது. அவர்கள் அந்த வீட்டுக்கு வந்து கிட்டத்தட்ட ஆறுமாதங்களாகின்றன. மாதவனும்; மிஸ்டர் லிவிங்ஸடனும பக்கத்து வீட்டுக்காரர்கள் என்றாலும், இன,மத, வயது வித்தியாசத்தால் மிகவும் வித்தியாசமானவர்கள்.

‘முதற்பிள்ளை பிறந்தபோது நாங்களும்தான் அந்தக் குழந்தையை எப்படிப் பார்த்துக் கொள்வது என்று மிகவும் குழம்பிப்போனோம்.. முதல் சில மாதங்கள்; மிகவும் கஷ்டமாக இருக்கும் அதன்பின் தாயும் சேயும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் நன்றாகப் புரிந்து கொள்வார்கள்’

மாதவன், பக்கத்து வீட்டுக் கிழவரின் குரலில் தொனித்த பாசத்தை உள்வாங்கிக் கொண்டபோது நெகிழ்ந்து விட்டான். அவனின் மனதில் நிறைந்து கிடக்கும் பல பிரச்சினைகளை அவரிடம் மனம் விட்டுப் பேசவேண்டும்போலிருந்தது. ‘தாயும் பிள்ளைக்குமிடையிலான பிரச்சினையில்லை..’அவன் மேலதிகமாகச் சொல்லத் தயங்கினான். கிழவர் அவனை உற்றுப் பார்த்தார். அவரும் ஒருகாலத்தில் இளவயதுத் தகப்பனாக இருந்து,மனைவிக்கு ஆறுதல் சொன்னவர்.தனக்குப் பக்கத்து வீட்டு இளம் தகப்பனின் நிலை அவருக்குப் புரிந்ததோ என்னவோ,’என்னவென்றாலும் யாருக்கும் சொன்னால் மனப் பாரம் குறையும்’ என்றார்.

அதிகாலையில் வேலைக்குப் போகும் அவசரத்துடனிருந்தவன், ‘உங்களுக்கு நேரமிருந்தால் பின்னேரம் வாருங்களேன், சேர்ந்திருந்து பீர் அடிக்கவேண்டும்போலிருக்கிறது’ என்றான். கிழவர் மிகச் சந்தோசத்துடன் சம்மதம் தெரிவித்தார்.அவர் இப்போதுதான் மாதவன் வீட்டில் உறைப்பான கோழிக்கறி சாப்பிடப் பழகுகிறார். எழுபதுவயதான அவரின் மனைவி நீண்டகாலமாக மகளுடன் தங்கியிருப்பதால் உண்டான தனிமையை மாதவன்-நித்தியா தம்பதிகள் குறைத்திருக்கிறார்கள்

அந்தத் தெருவிலுள்ள கடைசி வீடுகளில் அவர்கள் குடியிருக்கிறார்கள். முன்பக்கத்தில் ஒரு பெரிய பார்க் இருக்கிறது. மாதவனின் வீடு தெருவின் கடைசி வீடு. தெருவை அடுத்துப் பெரிய விளையாட்டுத் திடல்,அங்கு,சிலவேளைகளில் ஆரவாரத்துடன் இளைஞர்கள் பந்தடித்து விளையாடுவார்கள். அதையொட்டிய குழந்தைகள் பாடசாலை,காலையிலிருந்து பின்னேரம் வரை கல கலவென்றிருக்கும். அவைகளைவிட மற்ற நேரங்களில்,,வீட்டுக்குப் பக்கத்தில் பெரிய ஜனநடமாட்டமில்லை, இப்படியான அமைதியான இடம் நித்யாவுக்குப் பிடித்துக் கொண்டதால் நித்யா இந்த வீட்டை வாங்க விரும்பினாள்.

அருகில் உள்ள முதுமையான தம்பதிகளை அவர்களுடன் பேசிய சில நிமிடங்ளிலேயே, ‘நல்ல மனிதர்கள், கனிவான தொனியில் பேசுபவர்கள்’ என்றெல்லாம் அவர்கள் இருவருக்கும்; பிடித்துக் கொண்டது. வீpட்டைத்; தாண்டியிருக்கும் ஆரம்பப் பாடசாலை அவர்களுக்கு இன்னும் சில வருடங்களில் மிக மிக வேண்டியதாகவிருந்தது. முன்னாலிருக்கும் பிரமாண்டமான பார்க்கை மிகவும் பிடித்துக் கொண்டது. அங்கு மிகவும்,வயதுபோன பிரமாண்டமான மரங்கள் கிளைவிட்டு வளர்ந்திருந்தன அவைகளின் வயது பல நூற்றுக்கணக்கானவையாக இருக்கலாம் பல தலைமுறை மனிதர்களையும்,பல்வேறு சரித்திரங்களையும் கண்டிருக்கலாம்.

அவர்களின்;; பக்கத்து வீட்டுக்காரின் வீட்டுக்குப் பின்னாலும் ஒரு பெரிய மரமிருக்கிறது. மாதவன் வீட்டுக்குப் பக்கம் அந்த மரத்தின் கிளைகள் வந்து வெளிச்சத்தை மறைக்காமல் மிஸ்டர் லிவிங்ஸ்டன் கிழவர் அடிக்கடி அந்த மரத்தின் கிளைகளைத் வெட்டிக் கொள்வார் என்று சொன்னார். முக்கியமாக, இருபக்க வீடுகளையும் பிரிக்கும், அந்தப் பிரமாண்டமான மரத்திற்கு அண்மையிலிருந்த கிறீன் ஹவுஸ் அவனின் மனைவி நித்யாவுக்கு அளவுக்கு மீறியளவுக்குப் பிடித்ததாக இருந்தது.

மாதவனும், நித்யாவும் அந்த வீட்டைப் பார்க்க வந்தபோது,அந்த வீட்டுச் சொந்தக்காரனான அல்பேர்ட,;,நித்யாவின் அளவுக்கு மீறியஆனந்தத்தைப்பார்த்து,’எனது மனைவியும் உங்களைப் போற்தான். இந்தக் கிறீன் ஹவுசில் உயிராயிருந்தாள்..’அவன் குரலில் சோகம். மாதவனும்,நித்யாவும் அந்த வீட்டைப்பார்க்க வந்தபோது அல்போர்ட்; மட்டும்தானிருந்தான்.மனைவி வீட்டிலில்லை என்றான்.அவர்கள் அதுபற்றி கேள்வி கேட்காமால், வீட்டைப்பற்றிய விபரங்களைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

‘இந்த நாட்டில் வெளியில் வைத்து வளர்க்க முடியாத மலர்களையும் கொடிகளையும் வளர்க்க மிகவும் அருமையாக இந்த கிறீன் ஹவுஸை அமைத்திருக்கிறார்கள்’ என்று பூரிப்பில் கூவினாள் நித்யா. மனம் திறந்த மகிழ்வுடன் அவள் சிரிக்கும்போது மலர்கள் குலுங்குவதுபோலிருக்கும். அவளின் அழகிய மலர்ந்த பூரிப்பை மாதவன் ரசித்தான்.
அவள் ஆசைப் பட்ட அந்த வீட்டை வாங்குவது என்று அந்த நிமிடமே மாதவன் முடிவு செய்துவிட்டான்.

அவள் அழகான பெண் என்ற அவள் கணவன் மாதவனுக்குப் பெருமை. அவனை விட ஆறுவயது குறைந்த அவளை அவன் ஏதோ ஒரு சிறு குழந்தைபோலப் பார்த்துக்கொள்வான் அதற்குக் காரணம், அவளின் கள்ளம் கபடமற்ற பேச்சு, கண்ணைக் கவரும் அழகு,அளவுக்கு மீறாத தேவைகள்,அவளிடமிருந்து அவனுக்குக் கிடைக்கும் வார்த்தைகளால் வர்ணிக்கமுடியாத அன்பு என்று எத்தனையையோ அடுக்கிக் கொண்டு போகலாம். பெரும்பாலான மனைவிகள்போல், கணவர்களிடம் அதிகம் எதிர்பார்க்காதவள்.அதற்குக் காரணம், தாய் தகப்பனின்றிப் பாட்டி, பாட்டனின் அன்பில் வளர்ந்ததும், அவர்கள் அவளின் தேவைகளை அவள் கேட்காமல் அவர்கள் நிறைவேற்றி வைத்ததும் ஒருகாரணமாகவிருக்கலாம்.

மாதவன், லண்டனில் வேலைசெய்பவன். நகர சபை ஒன்றில் வேலைசெய்கிறான். ஓரளவு உயர்ந்தவேலையிலிருப்பவன் வசதியாக வீடுவாங்க வளமுள்ளவன். நித்யா,லண்டனில் கொம்பனியில் செய்துகொண்டிருந்த வேலையை இராஜினாமா செய்துவிட்டு தங்களுக்குப் பிறக்கும் குழந்தை ஒரு அமைதியான இடத்தில் வளரவேண்டும் என்று லண்டனுக்கு வெளியில் வீடு தேடினாள்.

அவர்கள் வீடு பார்த்த இடம் லண்டனை விட்டு எத்தனையோ மைல்கள் தள்ளிய தூரத்திலுள்ள செல்ம்ஸ்போர்ட் என்ற நகரையண்டியிருக்கிறது.ஆங்கிலேயர்களுக்குத் தங்கள் சரித்திரத்துடன் சம்பந்தப் பட்ட பழைய தடயங்களை அழிப்பது பிடிக்காது. அதனால் அவற்றைக் காப்பாற்றப் பாராளுமன்றத்தால் பல சட்ட திட்டங்களையுண்டாக்கி வைத்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் குடிவந்த கிராமமும் அப்படியான பழைய சரித்திரச்; சான்றுகளைத் தன்னுடையதாக்கிய பழைய கிராமம். அங்கு,ஓரு பத்திரிகைக் கடை, ஒரு மரக்கறிக்கடை, ஒரு மாமிச்கடை ஒரு தபால் நிலையம், அந்தக் கிராமத்தார் ஒன்று கூடிக் குடிக்கவும் பேசிப் பழகுவதற்குமான ஒரு ‘பப்’;, கல்யாண,இறப்பு,பிறப்பு,சடங்குகளுக்கு இன்றியமையாத ஒரு தேவாலயம் அத்துடன், பொதுக் கூட்டங்கள் கொண்டாட்டங்களுக்கான ஒரு மண்டபம் என்பதுபோல் அமைந்த ஆங்கிலேயக் கிராமம் அது. அதைவிட மேலதிக தேவைகளான புகையிரத நிலையம், சுப்பர் மார்க்கெட், பல்கலைக்கழகம், தொழிற்சாலைகள் என்பன போன்ற தேவைகளுக்கு, ,இரண்டு மைல்களுக்கப்பால் ஒரு நகரிருக்கிறது.

மாதவன்,தனது காரில் ட்ரெயில்வே நிலையம் சென்று அங்கு காரைப் பார்க் பண்ணி விட்டு லண்டன் பிரயாணத்தைத் தொடங்குவான். மனைவிக்குப் பிடித்த வீட்டை வாங்கிக்கொடுத்து அவளைச் சந்தோசப் படுத்தியதில் மாதவன் அளப்பரிய ஆனந்தமடைந்தான்.அந்த வீடு, கிட்டத்தட்ட இருநுர்று வருட சரித்திரத்தைக் கொண்ட புராதன வீடு;. எத்தனையோ தலைமுறை அந்த வீட்டில் பிறந்து, வாழ்ந்து இறந்திருக்கலாம். மத்திய தரப் பிரித்தானியரின் மிக வசதியான பழைய வீடுகள்போல் நான்கு அறைகள், மூன்று பாத்றூம்கள், பெரிய ஹால்,சமயலறை. டைனிங்றூம், ஸ்ரடி றூம்,பாதாள அறை என்று பல வசதிகளைக் கொண்டிருந்தது.

நித்யாவுக்கு அந்த வீட்டின் வசதிகளைப் பற்றிப் பெரிய அக்கறையில்லை.அவள் இலங்கையில்,கிழக்குப் பகுதிக் கிராhமம் ஒன்றில் அங்குள்ள எல்லா மக்களையும்போல், பல மலர் கொடியுள்ள இடத்தில்;, தென்னையும், பலாமரமும், பப்பாளி, தோடை,எலுமிச்சை என்று எத்தனையோ ரகமான இயற்கைவளம் மிகுந்த இடத்திலுள்ள ஒரு சிறு தனிவீட்டில் பிறந்து வளர்ந்தவள்.தனது, சிறுவயது நினைவுகளைத் தூண்டும்,இந்தக் கிராமத்து வீட்டை நித்யா தெரிவு செய்ததில் மாதவனுக்கு எந்த ஆச்சரியமில்லை. மாதவன் இலங்கையில் கொழும்பு மாநகரிற் பிறந்தவன்,வளர்ந்தவன்,பதினாறு வயதுவரை படித்தவன்,லண்டன் மாநகரில் காலடி எடுத்து வைத்ததும் அதன் பிரமாண்டம் அவனை மலைக்கப் பண்ணினாலும், அதுவரையும் நகரில் வாழ்ந்த பழக்கத்தால் அவன் அந்த வாழ்க்கைக்குத் தன்னைப் பழக்கப் படுத்திக் கொண்டான்.

நித்யா அவளின் ஆசைக்காக வாங்கிய அந்த வீட்டுக்குக் குடிவந்த அடுத்த நாளே நித்தியா அவளின் ஆசையின் சின்னமான அந்த ‘கிறீன்’ஹவுஸ்க்குள் தன்னை இணைத்துக் கொண்டாள். அந்தப் பழைய வீட்டில் அந்த,’கிறீன் ஹவுஸ்’ புதிதாகக் கட்டப்பட்டிருந்தது.
அந்தப் புது வீட்டுக்கு வந்த கொஞ்ச காலத்தில் பெரும்பாலான நேரத்தை அந்தக் கிறீன் ஹவுசில் போக்கினாள். அந்த இடத்தில் ஏதோ பல காலம் வாழ்ந்த பெண் போல் மிகவும் கவனமாக அந்த இடத்தைப் பராமரித்துக் கொள்ளத் தொடங்கிளாள்.

அவர்களுக்கு முதல் அந்த வீட்டில் குடியிருந்த ஆங்கிலேயத் தம்பதிகளும் அந்தக்,’கிறீன்ஹவுசுடன்’ மிகவும் இணைந்திருந்ததாகப் பக்கத்து வீட்டுக் கிழவர் சொன்னார். அந்த வீடடிலிருந்த தம்பதிகளான அல்பேர்ட்டும் அவன் மனைவி இஸபெல்லாவும் அதிக காலம் அந்த வீட்டில் தங்கவில்லை என்றும் கிழவர் சொல்லியிருந்தார். இஸபெல்லா,சட்டென்று அல்போர்ட்டைப் பிரிந்து போனபின் அவளின் பிரிவு தாங்கமுடியாத அவள் கணவன் வீட்டை விற்க முடிவு செய்ததாகவும் கிழவர் சொல்லியிருந்தார்.

மாதவன் ட்;ரெயினில் ஏறியதும், வீட்டுக்கு வந்து பினனேரம், கிழவர் லிவிங்ஸ்டனுக்குத் தன் பிரச்சினைகளை எப்படிச் சொல்வது என்று யோசித்தான்.அவர் இவன் சொல்லப் போவதை எப்படி எடுத்துக் கொள்ளப் போகிறார் என்றும் அவனால் யோசிக்க முடியாதிருந்தது.

‘எங்கள் வீட்டு,’கிறின் ஹவுஸில்’பேயிருப்பதாக’ அவள் மனைவி நித்யா சொல்கிறாள் என்பதைக் கிழவருக்குச் சொல்ல அவனுக்கு வெட்கமாகவிருந்தது. அவன் சமயவாதியல்ல.பட்டணத்தில் பிறந்து வளர்ந்தவன்,உண்மைகளை விஞ்ஞான ரீதியாகப் புரிந்துகொள்ளவேண்டும் என்பதில் சிறுவயதிலிரு;து பிடிவாதமாகவிருப்பவன்.

நித்யா சிறு கிராமத்தில் பிறந்து வளர்ந்தவள்.இலங்கையின் கிழக்குப் பகுதியில்,இயற்கையின் அத்தனை அழகுகளுடனும் சுற்றி வளைக்கப்பட்ட அந்தக் கிராமம் பேய் பிசாசு, செய்வினை சூனியத்திற்கு மிகவும் பெயர் போனது.சிறுவயதில் தாய் தகப்பனும்,அவளின் ஒரேயொரு தமயனுயும் சிங்கள இனவாதத்திற்குப் பலியான நாளிலிருந்து, அந்நியமான மனிதர்களையோ அல்லது அவளுக்குப் பிடிக்காத எதையும் பார்த்தால் பயந்து நடுங்குபவள் என்று அவனுக்குச் சொல்லியிருக்கிறாள்.

ஐந்து வயதில் தனது பெற்றோரும்; தமையனும்; அகால மரணத்தில் இறந்தபோது, அவர்களுடன் பேசுவதாக நினைத்துக்கொண்டு நித்யா ஆடு,மாடு,பூனைகள்,நாய்களுடன் மட்டுமல்லாமல் அவள் தாய் அதிகாலையில் பூசைக்கு மலர் மலர் பறிக்கும் மல்லிகை மரங்களிடமும் பேசிக் கொண்டிருந்ததாக அவளின் பாட்டனார் அவனுக்குச் சொல்லியிருந்தார்.
அந்தப் பழைய நினைவுகளுடன்தான் இந்த கிறீன் ஹவுஸில் தன்னைப் பிணத்துக்கொண்டாளா?
அந்த வீடடுத்; தோட்டமும், சூடான நாடுகளில் வளரும் செடிகொடிகளையம் கண்டதும் அவளுக்குத் தாய் தகப்பன் தமயன் நினைவு வந்திருக்கிறதா? மாதவன் பல கேள்விகளைத் தனக்குள் நினைத்துக்கொண்டான்.

ஆங்கில நாட்டில் வளரமுடியாத சூடான நாட்டுப் பூக்கள், மிகவும் கவனமான திட்டத்துடன கட்டப்பட்ட, கண்ணாடிக் கூரைகள் கொண்ட அந்தக் கிறின் ஹவுஸில் பாதுகாப்பாக வளர்கிறது. ஓரு மல்லிகைக் கொடியும் வளர்கிறது!

தாய் தகப்பனையிழந்த அவளை அவளின் தாத்தா பாட்டியார் பாதுகாத்தார்கள்.அன்பும் ஆசையாயுடனும் அவள் வாழ்க்கையைக் கொண்டு நடத்த உதவினார்கள். அவளுக்குப் பதினெட்டு வயதானதும் அவளின் மாமாவின் உதவியுடன் லண்டனுக்குப் படிக்க வந்தவள். லண்டனுக்கு வந்து இரண்டு வருடங்கள் தனது ஆங்கில அறிவை விரிவாக்கிக்கொண்டு பல்கலைகழகப் படிப்பைத் தொடங்கியிருந்தாள்.

மிகவும் இறுக்கமான குடும்ப அமைப்புக்குள் வாழ்ந்து பழகிய நித்யாவுக்;கு லண்டனில் பிரமாண்டமான வாழ்க்கை பயத்தைத் தந்ததாக அவனுக்குச் சொல்லியிருக்கிறாள். படித்து முடித்ததும்,திரும்பவும் தாத்தா பாட்டியிடம் போய்ச் சேரவேண்டும் என்ற துடிப்புடன் தனது படிப்பை லண்டனில் ஆரம்பித்தாள்.அவள் பிறந்த அழகிய கோளாவில் கிராமமும்,;அதைத் தழுவியோடும் புனல் பொங்கும் தில்லையாறும்,கோளாவில்; கிராமத்து மக்களும்,அவர்களின் சடங்குகளும்,கிராமத்துப் பாடல்களும அவள் இறக்கும்வரை அவள் மூச்சோடு இணைந்திருப்பவை என்று அவனுக்குத் தெரியும்.

அவன் லண்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் நித்யாவைக் கண்டதும் அவளில் காதல் வயப்பட்டதும்,அவன் தனது வாழ்க்கையில் கற்பனைகூட செய்திருக்காத ஏதோ கனவுபோன்ற விடயங்கள்.

அவன் அவளைக் கண்டது ஒரு அவசரமான காலைப் பொழுதில், லண்டனின் மத்தியிலுள்ள மிகவும் பிஸியான றஸ்ஸல் சதுக்கப் பாதாளப் புகையிரத நிலையத்தை விட்டு வெளியே வந்தபோது, நடந்த ஒரு சிறிய சந்தர்ப்பமாகும்.

பாடசாலைகள், யூனிவசிட்டிகள் எல்லாம் வசந்தகாலத்தின்; ஆறுகிழமை விடுமுறைக்குப் பின் லண்டன் மாணவர் கூட்டத்தால் பொங்கி வழியத் தொடங்கி விட்டது. 2001ம்; ஆண்டு,செப்டம்பர் மாதத்தில் முதற்கிழமையில் ஓருநாள்,லண்டன் மாநகர் இடைவிடாத மழையாலும் பெருங்காற்றாலும் வதைபட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, பாதாள ட்ரெயினால் இறங்கித் தனது யூனிவர்சிட்டிக்குப் போகத் தெருவை அவசரமாகத் தாண்டிக் கொண்டிக் கொண்டிருந்தபோது,பெருவாரியான ஜனக்கூட்டத்தில் அவளுக்குப் பக்கத்தால் வந்து கொண்டிருந்தவனுடன் நித்தியா மோதிக்கொண்டாள்.

அவள்.மிகப் பரபரப்புடன்.தர்மசங்கடத்துடன்,அழாதகுறையாகத் தனது பார்வையை நிமிர்த்தி,’ஐ யாம் சாரி..’என்றாள்,நீரில் தவழும் மீன்களாக அவள் கண்கள் ஒரு கணம்; அவன் முகத்iதில் நீச்சலடித்தன..
மாதவன்,’பரவாயில்லை..மழையில் பாதையெல்லாம் நெரிசலாக இருக்கிறது’ என்றான். அவளின் கண்களில் பிரதிபலித்த ஏதோ ஒரு அசாதாரண சக்தியில் அவன் ஒரு கணம் திடுக்கிட்ட விட்டான்.அவனின் பார்வை தன் முகத்தில் பதிந்திருப்பதை அவதானித்த,அவள் தலையைத் தாழ்த்திக்கொண்டு அவசரமாக ஓடிவிட்டாள். அதன்பின் அவன் பிரயாணம் செய்யும் ட்ரெயினில் அவள் வந்து ஏறுவதைப பலநாட்கள் அவன் அவதானித்தான். அவனுக்கு அப்போது இருபத்தி ஆறுவயது. முதலாம் பட்டம் பெற்று இருவருடங்கள் ஒரு இடத்தில் உத்தியோகம் பார்த்தபின்,அதைத் தொடர்ந்து தனது இரண்டாவது பட்டப்படிப்பான முதுகலைப் படிப்பை அவன் ஆரம்பித்திருந்தான்.

அவள் அவனின் யூனிவர்சிட்டிக்குப் பக்கத்திருக்கும் பல பல்கலைக்கழகங்களில் ஒன்றில் முதலாவது மாணவியாயிருக்கலாம் என்று அவன் நினைத்தான். அவள் இலங்கை அல்லது இந்தியாவைச் சேர்ந்தவள் என்றும் லண்டனுக்கு அண்மையிற்தான் வந்திருக்கவேண்டும் என்றும் ஊகித்தான்;.அவன் அவனது பதினாறாவது வயதில் லண்டனுக்கு வந்தவன். இலங்கையில் நடந்துகொண்டிருந்த அரசியற் பிரச்சினைகளால் அவர்கள் குடும்பம் அகதிகளாக ஓடிவந்தபோது அவன் வந்தான்.அவன் லண்டனுக்கு வந்து சிலவருடங்கள் அவளைப் போலத்தான் பரபரப்பான பார்வையுடன் தவித்தான்.

அவள் யார் என்று தெரியவேண்டும் போலிருந்தது, ஆனால் அவள்,ட்ரெயினில் ஏறியதும் யாரையும் பார்க்காமல் எப்போதும் எதையோ வாசித்துக் கொண்டிருப்பாள்.அவளின் அமைதியான, ஆடம்பரமற்ற தோற்றம் அவனைக் கவர்ந்தது.லண்டன் டரெயினில் யாருடனும் யாரும் பேசிக் கொள்ளமாட்டார்கள். வருடக் கணக்காக ஒரே நேரத்தில் அதே ட்ரெயினில் பிரயாணம் செய்பவர்களாகவிருப்பார்கள் ஆனால் ஒருத்தொருக்கொருத்தர் தெரிந்ததாகக் காட்டிக் கொள்ளமாட்டார்கள்.அவளிடம் பேசி அவள் பெயர் என்ன, எங்கிருந்து வருகிறாள் என்றெல்லாம் தெரிந்துகொள்ள அவன் மனம் விரும்பினாலும் அவை சாத்தியமான காரியமாகத் தெரியவில்லை.

அவள் லண்டனுக்கு வெளியிலிருந்து வருபவள் என்பது அவளின் நடவடிக்கைகளிலிருந்து தெரிந்தது.அதாவது, வெளியூர்ப் பிராயணங்களின் கேந்திர இடங்களிலொன்றான கிங்க் க்றாஸ் ஸ்ரேசனில் பாதாள ட்ரெயின் நிற்கும்போது அவள் வந்து ஏறுவாள். அவர்கள் மோதிக் கொண்ட சிலவாரங்களின் பின் அவன் இரண்டாம் பட்டத்திற்கான படிப்புப் படித்துக் கொண்டிருக்கும் பல்கலைக்கழகத்தில் நடந்த ஒரு பகிரங்க செமினாருக்கு அடுத்தடுத்த பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் கூட்டம் கூட்டமாக வந்திருந்தபோது அவளும் அவர்களில் ஒருத்தியாகவிருந்தாள்.

செமினார் முடிந்ததும் மாணவர் கூட்டம் ‘ஸ்ருடன்ஸ் பாரை’ முற்றுகையிட்டுக்கொண்டிருந்தது. அந்த நெருசலில் அவன் அவளைத் தேடினான். பாரின் ஒரு மூலையில்,ஒருசில மாணவிகளுடன் ஆரன்ஞ் சாறை உறிஞ்சிக் கொண்டு ஏதோ கலகலப்பாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.அவன் துணிவாக அந்தப் பக்கம்; போனான். தயக்கமில்லாமல், அந்த மாணவிகளுக்கு அருகில் வந்து, ‘எக்ஸ்கியுஸ் மி’ என்று பொதுப் படையாகச் சொன்னான். அங்கிருந்த மாணவிகள் இவன் யார் என்பதுபோல் ஒருத்தொருக்கொருத்தர் பார்த்துக் கொண்டனர். அவன்,நித்யாவைப் பார்த்து ,’ஹலோ’ சொன்னான். அவனை ஏறிடடுப் பார்த்த நித்யா அவன் யார் என்று தெரிந்த தோரணையில் தனது பார்வையை அவன் முகத்தில் பதித்துக்கொண்டு தர்மசங்கடத்துடன் அவனை எடைபோட்டாள்.
‘ஞாபகமிருக்கிருக்கிறதா..அன்று மழையில் ஓடிக்கொண்டிருந்தபோது..’ அவன் முடிக்கவில்லை,அவள் அவனை ‘நன்றாக’..ஞாபகம் வந்த பாவனை கலந்த புன்முறுவலுடன்,’ஹலோ’ சொன்னாள்.

‘ உங்களைக் குழப்புவதற்கு மன்னிக்கவும்..எனது பெயர் மாதவன்..இந்த யுனியில் மாஸ்டர் செய்துகொண்டிருக்கிறேன்’ என்றான்.
‘ஹலோ.. நான் நித்யா..அடுத்த யூனியில் பர்ஸ்ட் டிகிரி செய்துகொண்டிருக்கிறேன்’என்றாள்.
இருவரும் மழையில் நனைந்தபோது மோதிக்கொண்ட சந்திப்பைத் தங்களுடன் வந்த சினேகிதிகளுக்குச் சொல்லிக் கொண்டார்கள்.
அதன் பின் அவன் நீண்ட நேரம் அவளுடன் வந்திருந்த மாணவிகள் கூட்டத்துடன் அன்று நடந்த செமினார் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்தான்.

அதன்பின் இருவரும் அடுத்த சில நாட்களில் ஒருத்தரை ஒருத்தர் ட்ரெயினில் கண்டதும் ‘ஹலோ’ சொல்லத் தொடங்கி இருவரையும் புரிந்து கொள்ளத் தொடங்கினர்.

அடுத்த நாள் எப்போது வரும் அவளைக் காண எவ்வளவு நேரமெடுக்கும் என அவன் மனம் தவிக்கத் தொடங்கியது.
இங்கிலாந்தின் நான்கு பருவங்களும் ஒன்றையொன்று துரத்தியடித்தன.ஒருவருடம் எப்படி ஓடியது என்று யோசிக்முதல் அடுத்த வருடம் வந்து விட்டது.

தனது படிப்பு முடிய அமெரிக்கா போவதாகத் தான் யோசித்திருப்பதாக அவன் சொன்னபோது,’ ஏன் ஊருக்குத் திரும்பிப்போகும் யோசனை இல்லையா?’ என்று கேட்டவள்,அவன் மறுமொழி சொல்ல வாய்திறக்க முதலே,தான தனது படிப்பு முடிய ஊருக்குப் போகத் துடித்துக் கொண்டிருப்பதாகச் சொன்னாள்.

லண்டனுக்கு வருவதற்கு உலகெங்கிலுமள்ள மக்கள் ஏதோவெல்லாம் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். இவள் என்னவென்றால்?
அவன் ஆச்சரியத்துடன் அவளைப் பார்த்தான். ‘பணம் மட்டும்தானா வாழ்க்கையில் சந்தோசத்தையும்,முழுமையையும் தரும்?’அவள் அவனிடம் கேள்விகளைத் தொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

அவளுக்கு அப்போது இருபத்தியொரு வயது.அவர்கள் சந்தித்து ஒருவருடமாகிறது. அவனின் படிப்பு முடியப் போகிறது. இனி அவளை அவன் அடிக்கடி காணமுடியாது. ட்;ரெயினில் பக்கத்திலிருந்து பேசிக்கொணN;ட பிரயாணம் செய்யமுடியாது. றஸ்ஸல் சந்தியில் பிரிந்து தங்கள் யுனிவர்சிட்டிகளுக்குப் போகமுடியாது.

அவனின் படிப்பு முடிந்து வேலை செய்யத் தொடங்கியதும்;, அவர்கள் வீட்டுக்கு அம்மாவின் சொந்தக்காரர்கள் வந்திருந்தார்கள்.மகனுக்குப் படிப்பு முடிந்து விட்டதைத் தெரிந்து கொண்ட உறவினர்கள் அவனுக்குக் கல்யாணம் பேச முனைவது மாதவனின் தாய்க்குத் தெரியும். அவனிடம் அவள் மெல்லமாக அவர்களின் வருகையின் காரணத்தைச் சொன்னபோது,அவன் தாயை ஏறிட்டுப்பார்த்தான். அவன் தங்கைக்குக் கல்யாணமாகிவிட்டது. அவனின் திருமணத்தையும் சீக்கிரத்தில் நடத்தி முடிக்கவேண்டும் என்று அவனின் பெற்றோர்கள் எதிர்பார்க்கிறார்கள் என்பது அவனுக்குத் தெரியும்.

‘அம்மா. தயவு செய்து இரண்டு வருடத்தக்கு என்னை வற்புறுத்தவேண்டாம்’ அவன் குரலில் தொனித்த உறுதி அவனுக்கே புரியவில்லை.
ஏன் இரண்டு வருடம் என்று அம்மா கேட்டால்,’நான் நித்யாவின் படிப்பு முடியும்வரை காத்திருக்கப்போகிறேன்’ என்று சொல்லியிருப்பானா? அதுவும் அவனுக்குத் தெரியாது,ஏனென்றால் நித்யாவும் அவனும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் விரும்புகிறார்களா என்று அவனுக்கே சரியாகத் தெரியாது. ஆனால் நித்யாவில் அவனுக்குள்ள ஈர்ப்பை அவன் மறுக்க முடியாது.

மகனின் பிடிவாத குணத்தைத் தெரிந்து கொண்ட அம்மா மௌனமானாள். இரண்டு வருடங்கள் பறந்தன.
ஏப்போதாவது நடக்கும் பொது செமினார்க்களில் நித்யாவும் அவனும் சந்தித்துக் கொண்டார்கள். அவளின் மூன்றாம் ஆண்டின் இறுதியில் அவள் படிப்பில் மிகவும் கவனமாக இருந்ததால் அவள் செமினார்களுக்கு வருவதையும் தவிர்த்திருந்தாள். இ மெயில்களில் பொது நலன்களை ஏதோ ஒரு சாட்டுக்கு வைத்துக்கொண்டு அவர்கள் தொடர்பு தொடர்ந்தது.

அவள் படிப்பு முடிந்து விட்டது. பட்டமளிப்புப் படத்தையனுப்பியிருந்தாள்.அவன் தாமதிக்கவில்லை.

‘ஐ லவ் யு..’என்று தொடங்கி, அவளை அவன் ஏன்விரும்புகிறான் என்பதை விளக்கி.அவள் அவனைத் திருமணம் செய்யச் சம்மதித்தால் அவன் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலியானவனாக நினைத்தக்கொள்வான் என்று சுருக்கமாக எழுதினான்.

அவளிடமிருந்து சில வாரங்களுக்கு மேல் பதிலே வரவேயில்லை.
அவன் சோர்ந்து போகவில்லை. நித்யா அவனைப் பற்றியும் அவனுடன் இணையப்போகும் அவளின் எதிர்காலத்தையும் பற்றியும் நன்றாக யோசிக்கடடு;ம் என்று நினைத்துக் கொண்டு பொறுமையாக இருந்தான்.

ஒரு நாள் அவன் எதிர்பார்த்திருந்த இமெயில் வந்தது. அவளை அவன் சவுத்பாங்க் என்ற இடத்தில் சந்திக்க முடியுமா என்று கேட்டு எழுதியிருந்தாள்.

லண்டன் மத்தியில் வாட்டாலூ என்ற இடத்திலுள்ள சவுத்பாங்க் என்ற இடம் பல தரப்பட்ட கலைக்கூடங்களின் நிகழ்விடம். ஓரு பக்கத்தில் பிரமாண்டமான பிரித்தானிய பாராளுமன்றமும்,அதைத் தழுவி ஓடும்; தேம்ஸ் நதி, அதையண்டிய பல தரப்பட்ட பிரபலமான இடங்கள்,அவள் அவனை அவ்விடத்திற்கு வரச் சொல்லியிருந்தாள். அந்தப் பின்னேரம், மிகவும் முக்கியமானதாக அவன் மனம் சொல்லியது.

அவள் வந்தாள்.அவள் இப்போது ஒரு ஐ.டி.கம்பனியில் வேலை செய்வதாகச் சொன்னாள். அந்த மாலைவெயிலின் பிரதிபலிப்பில்,அழகாகத் தோன்றினாள்.அள்ளியணைக்க அவன் மனம் துடித்தது,அடக்கிகொண்டான்.
அவனை நேரடியாகப் பார்க்கத் தர்ம சங்கடப்பட்டாள். அவன் அதை எதிர்பார்த்ததால் அலட்டிக்கொள்ளவில்லை.அவன் இருவருக்கும் குளிர் பானங்கள் ஆர்டர் பண்ணினான்.அவள் எதையோ தீவிரமாக யோசிப்பது அவனுக்குத் தெரிந்தது.

‘என்னைத் திருமணம் செய்து கொள்வதால் நீங்கள் சந்தோசமாக இருப்பீர்கள் என்று நினைக்கிறீர்களா?’ அவள் உடனடியாக விடயத்துக்கு வந்தது அவனுக்குத் திருப்தியாகவிருந்தது.அவளின் கேள்வியில்,’நான் உன்னைத் திருமணம் செய்யச் சம்மதம்’ என்பது வெளிப்படையாகத் தெரிந்தது.

அவன் அவளைப் பார்த்து மெல்லமாகச் சிரித்தான்.’ உன்னுடன் நரகத்துக்குப் போவதாக இருந்தாலும் அதை என் எனது பாக்கியமாகக் கருதுவேன்’.
அவன் குறும்புத்தனமாகச் சொன்னான்.
‘நான் அமானுஷ சக்தியை நம்புவள்’ அவள் அவன் கண்களைப் பார்த்துக் கொண்டு சொன்னாள். அவன் அவளை ஏறிட்டுப் பார்த்தான். இறங்கு வெயிலின் வெளிச்சம் அவளின் கண்களில் பிரதிபலித்தது. ஏதோ ஒரு சக்தி அவனை ,’மௌனமாகவிருந்து அவள் சொல்வதைக்கேள்’ எனறு ஆணித்தரமாகக் கட்டளையிட்டது போலிருந்தது.

‘ எனக்கு சோகம் வரும் நேரங்களில் என்னைவிட்டுப் பிரிந்துபோன எனது தாய் தகப்பன், தமயனுடன் எனக்குப் பேசவேண்டும போலிருக்கும். அப்போது அவர்களுக்குப் பிடித்த மலர்கள்,கடவுள் படங்களைக்கண்டால் அவற்றுடன் பேசுவேன். அதைப் பைத்தியத்தனம் என்று சிலர் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.ஆனால் எனக்கு என் அம்மா கனவில் வந்து எனக்கு என்ன நடக்கும் என்று எனது எதிர்காலத்தைச் சூசகமாகச் சொல்வதுண்டு..’அவள் அவனை நேரே பார்த்தபடி சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள்.

அவன் ஏதோ ஒரு ஆணைக்குக்; கட்டுப் பட்ட உணர்வுடன் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்.

‘உங்களைக் காணுவதற்கு…மோதிக்கொள்வதற்கு முதல் நாளிரவு எனது தாய் எனக்குப் பிடித்த மல்லிகை மலர்களைத் தந்ததாகக் கனவு கண்டேன். அவள் சந்தோசமாக அதைக்கொடுத்தாள்;’ அவள் கண்களிலிருந்து சட்டென்று நீர்வழியத் தொடங்கியது.அதை வழித்துத் துடைக்க அவன் கரங்கள் துடித்தன.அவன் தன் மன நிலையை அடக்கிக்கொண்டான்.அவளின் பேச்சால் அபரிமிதமான அமைதி அவர்களைச் சுற்றிவருவதாக அவன் உணர்ந்தான்.
அவன் உடம்பு சில்லிட்டது.
‘ லண்டன் யூனிவாசிட்டிக்குப் போவதை அவள் ஆசிர்வாதிப்பதாக நினைத்தேன்’ அவள் கண்கள் அவனில் நிலைத்திருந்தது.
அவன் பேச்சு மூச்சற்றுப்போய் அவள் சொல்வதைக்கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்

‘நீங்கள் என்னைக் கல்யாணம் செய்யக் கேட்பீர்கள் என்று எனக்கு எப்போதோ தெரியும்’ அவள் வார்த்தைகள் அவன் மனத்தை ஊடுருவியது.
அவள் அவனின் மன உணர்வுகளை அப்பட்டமாகப் புரிந்துகொண்டவள் மாதிரிச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள்.

‘அன்று நீங்கள் என்னிடம் செமினார் அன்று பேசியதற்கு முதல் இரவு உங்களையும் அம்மாவையும் கனவில் கண்டேன். அம்மா எங்களை ஆசிர்வதித்தாள்’
அவள் சொல்வதெல்லாம் அவள் கண்ட கனவின் பிரதிபலிப்பா? அல்லது அவர்களின் சந்திப்பால் தொடர்ந்த அவள் மனத்தின் கற்பனை வடிவங்களா?அவனுக்குத் தெரியாது.

அவள் அவனை நிமிர்ந்து பார்த்துச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் விடயங்களை அவன் நம்புவதா என்பது அவனுக்குப் பிரச்சினையில்லை.
அவனுக்குள் அவள்; நுழைந்து விட்டாள். அவன் மூச்சில்,அவள் நாமம் இணைந்திருக்கிறது.
அவனுக்கு அவளுடன் சேர்ந்த எதிர்காலம் வேண்டும்.அவனால் அவனுள் வரும் உணர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியாத நிலைக்குள்த் தள்ளப் பட்டிருப்பதைப் புரிந்துகொண்டபோது அவனுக்கு மெய்சிலிர்த்தது.
அவள் சொல்வதுபோல் அமானுஷ சக்திகள் உள்ளவளா?
இவளுக்கும் எனக்கும் முன்பிறப்பில் தொடர்பிருந்ததா?

இன்னும் எத்தனை பிறப்புகளுக்குள்ளும் அவன் அவளுடன் இணையத் தயார். அவன் தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டான்.அது அவளுக்குக் கேட்டதுபோல்,’எனக்கு லண்டன் பிடிக்காது’ அவள் தொடர்ந்தாள் அவள் தனக்கு இங்கிலாந்த பிடிக்காது என்று சொல்லவில்லை என்பது அவனுக்குத் திருப்தியாகவிருந்தது.

‘நீங்கள் நன்றாக யோசித்து விட்டு உங்கள் முடிவைச் சொல்லுங்கள்’அவள் எழுந்தாள்.
போய்விட்டாள்.இவனைச் சரியாகப் புரிந்துவிட்ட தொனி அவள் குரலில்.
அமானுஷத்தை நம்புவளாம்!.அவன் விஞ்ஞான விளக்கக்களின் மூலம் உலகை அளவிடுபவன்.

மாதவன் சில நாட்கள் தீவிரமாக யோசித்தான்.அவனுக்கு இருபத்தியொன்பது வயது. பல விதமான முற்போக்குக் கொள்கைகளையுடையவன். பேய் பிசாசுகள் பற்றிப் பேசுபவர்களை இதுவரைப் புரிந்து கொள்ளாதவன். இப்போது என்ன நடந்து கொண்டிருக்கிறது?
தெரிந்து கொண்டே, பேய் பிசாசுகளை நம்பும் ஒரு பெண்ணைச் செய்வதா?

அவனின் நண்பன் சிவராம், மனிதர்களின் அபரிமிதமான,சக்திகளை உணர்வுகளைப் பற்றிய விடயங்களில் அக்கறையுள்ளவன். முப்பது வருடகாலமாக இலங்கையில் தமிழ்ப் போராளிகளுக்கும் இலங்கை அரசாங்கத்துமிடையில் நடந்த போரில் தங்கள் உறவினர்களைப் பறிகொடுத்தவர்கள் ஏராளம். மறைந்து போன அந்தத் தமிழர்கள் பலருக்கு என்ன நடந்தத என்று தெரியாமற் தவிக்குப் பல்லாயிரக்கணக்கான், தாய் தகப்பன்கள், மனைவியர், குழந்தைகள்,என்போர்; பலர் தங்களிடமிருந்து பல கருத்துக்களை, கனவுகளை, நம்பிக்கைகளைச் சுமந்துகொண்டு துயர வாழ்க்கை நடத்தம் துன்பத்தின் பல கதைகளை அவர்களிடமிருந்து கேட்டவன். மாதவன் சிவராமிடம் நித்யாவின் பெயரைச் சொல்லாமல் அவள் சொன்ன அமானுஷ விடயங்கள் பற்றிக் கேட்டான்.

‘நீ சொல்லும் பெண்ணின், வாழக்கையில் சட்டென்று மிக மிகத் துன்பமான இழப்புகளைச் சந்திதத்தால் அந்தப் பெண் இறந்து விட்ட மனிதர்கள் இன்னும் தன்னுடன் வாழ்வதாக நினைத்துக்கொள்வதில் திருப்தி கொள்கிறாள். அவர்களுக்குப் பிடித்த விடயங்கள், பொருட்களில் தன்னைப் பிணைத்துக்கொள்வதில் சந்தோசப் படுகிறாள். இறந்து விட்ட எங்கள் மூதாதையர்களுக்கும் நாங்கள் அந்த நம்பிக்கையிற்தானே சடங்குகள் செய்கிறோம்.’அவன் தொடர்ந்தான்.
‘சிறு குழந்தைகள் கற்பனைச் சிநேகிதர்களை வைத்திருப்பது உனக்குத் தெரியும். ஓரு சில மனிதர்கள்;, அகாலமாக இறந்து விட்ட தங்களின் அன்புக்கு உரியவர்களைக் கனவு காண்பதும், அவர்களின் ஆவி தங்களுடன் பேசுவதாகவும் சொல்வதைக் கேள்விப் பட்டிருப்பாய்.
துக்கமான குடும்ப சரித்திரத்தைக் கொண்ட குழந்தைகள் தங்கள் துயர் மறக்க மலரிலும், செடியிலும் சிலவேளை பூனை நாய் போன்ற மிருகங்களிலும்,அளவுக்கு மீறிய அக்கறை காட்டுவார்கள்.இது ஒரு மன நோயல்ல..ஆனால் அது எதிர்காலத்தில் வரும் பிரச்சினைகளுக்கு அவள் எப்படி முகம் கொடுக்கப்போகிறது என்பதை இனித்தான் அவதானிக்கவேண்டும்’ என்று விளக்கி முடித்தான்.

மாதவன், அவனுக்குப் பிடித்த நித்யாவைத் திருமணம் செய்வதை அவனுடைய குடும்பம் அவ்வளவாக விரும்பவில்லை. அவர்கள் இலங்கையில் வடக்கின் பாரம்பரியத்தைக் கொண்டவர்கள். நித்யா கிழக்குப் பக்கத்தில் ஒரு கிராமத்தில் பிறந்து வளர்ந்து இப்போதுதான் லண்டனுக்கு வந்திருப்பவள். வித்தியாசமான குடும்ப, பொருளாதார, கல்வி நிலைகளிலிருந்து வந்தவர்கள்.

மாதவனின் பிடிவாதத்துக்கு அவர்கள் இடம் கொடுத்து நித்யாவை மருமகளாக்கிக் கொண்டார்கள். அவளின் அழகும், பவித்திரமான குணங்களும் மாமியாரைக் கவர்ந்து விட்டது. ஆனால் மாதவனின் பாட்டியார், மிகவும் பழைய கொள்கைகள் உள்ளவள். மாதவன்,எப்போதும் நித்யாவுனுடன் ஒட்டிக் கொண்டிருப்பதையும் மாதவன் நித்யாவைத் தலையிற் தூக்கி வைத்துக் கொண்டாடுவதையும் அவள் வெறுத்தாள்.
‘என்ன இவன் ஏதோ அவள் போட்ட வசிய மந்திரத்துக்கு அடிமைப்பட்டதுபோல் அவளைத் தூக்கி வைத்துக் கொண்டாடுகிறான்?’ எரிச்சல் தாங்காத பாட்டி பொரிந்து தள்ளினாள்

மாதவன் கல்யாணமாகி ஒருசில மாதங்களில் தனிவீடு வாங்கிக்கொண்டு நித்யாவுடன் வந்துவிட்டான்.அவர்களுக்குக் குழந்தை பிறக்கப்போவது தெரிந்ததும்,’ எங்களுக்கு ஆண்குழந்தைதான் பிறக்கும்’ என்று நித்யா சொன்னாள்;. அகாலமாக இறந்து விட்ட எனது தமயன் அல்லது அவள் தந்தை எனது மகனானகப் பிறக்கப்போகிறான் என்று அவள் சொல்லவில்லை. ‘பெரும்பாலான பெண்கள் முதற் குழந்தையாகப் ஆண்குழந்தையைத் தான் விரும்புவார்கள்’ அவன் தனக்கு மனதில் பட்டதைச் சொன்னான். அவள் அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.

‘எங்களுக்கு என்ன குழந்தை பிறந்தாலும் எனக்குப் பரவாயில்லை..அது எங்களின் அன்பின் சங்கமத்தின் அடையாளம், ஆனால் எனது வயிற்றில் ஆண்குழந்தைதான் வந்திருக்கிறது என்று எனக்குத் தெரியும். எங்கள் குழந்தைக்கு விஷ்ணு என்று பெயர் வைப்போமா?’ அவள் கனவில் பேசுவது போல்ப் பேசினாள். அவன் பெயர் மாதவன். அவளின் தகப்பன் பெயர் கிருஷ்ணகுமார். இறந்து விட்ட அவளின் தமயனின் பெயர் கண்ணன். அத்தனை பெயர்களும்,காக்கும் கடவுள்,திருமாலின் பெயர்கள்.

ஆனால்,அவளின்; குடும்பம் கடவுளர்களாலும் காப்பாற்ற முடியாத விதத்தில் சிங்கள இனவாதிகளால் படுகொலை செய்யப் பட்டுவிட்டார்கள். அவளின் தாய் தகப்பன்,1986ம் ஆண்டு, உடல் நலமில்லாமல், வருந்தும் தங்கள் மகன் கண்ணனுக்கு வைத்தியம் பார்க்க, இலங்கையின் தலைநகரான கொழும்புக்குச் சென்றார்கள். அந்தக் காலகட்டத்தில் அப்போது அரசிலிருந்து ஐக்கிய தேசியக் கடசியின் ஆதரவுடன் சிங்கள இனவாதம் தலைவிரித்தாடிக் கொண்டிருந்தது. நித்யாவின் தாய், தகப்பன், தமயனுடன்,இலங்கையின் கிழக்கிலிருந்து தலைநகரான கொழும்பு நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்த அந்தப் பஸ்ஸில் பிரயாணம் செய்த ஐம்பத்தியாறு தமிழ் உயிர்களுக்கு என்ன நடந்ததென்று இதுவரையும் தெரியாது. அவர்களை இழந்தபோது நித்தியாவுக்கு ஐந்து வயது. தாய்,தகப்பன் தமயனின் முகத்தைச் சரியாக ஞாபகம் வைத்துக் கொள்ள முடியாத வயது. அவர்களின் படங்களை வைத்துக் கொண்டு பழைய வாழ்க்கையை நினைத்துப் பார்க்கிறாள்.

இப்போது குழந்தைக்கு விஷ்ணு என்று பெயர் வைக்கப் போகிறாளாம்!.அவர்களைத் தனது வாழ்க்கை முழுதும் ஞாபகப் படுத்த அந்தப் பெயரைத் தேர்ந்தெடுத்தாளா? மாதவன் அவள் சொல்வதன் அர்த்தம் புரிந்ததும் மெய் சிலிர்த்து விட்டான்.
குழந்தை வயிற்றில் வந்ததும்,அவளின் விருப்பத்தின்படி லண்டனுக்கு வெளியே வீடு வாங்கிக் கொண்டு வெளியே வந்து விட்டார்கள்.

அந்தப் புதுவீட்டுக்கு வந்த நாளிலிருந்து நித்யா பெரும்பாலான நேரத்தை அந்தக் கிறீன் ஹவுஸில் செலவிடுகிறாள். பல வசதிகளையம் கொண்ட ஒரு மண்டபம் போன்றது அந்தக் கிறீன் ஹவுஸ். இருபக்கங்களும் பெரிய மேடைகள் அமைக்கப்பட்டு பலவகையான உயர்தர மலர் செடிகள் வைக்கப் பட்டன. நித்யாவுக்கு ‘ஓர்கிட்’ மலர்கள்; என்றால் பெரிய விருப்பம். அவளின் சிறுவயதில்,அவளின் தாத்தாவுடன் அவரின் வயலுக்கு,காடுகள் அடர்ந்த கோமாரி என்ற பிரதேசத்துக்குப் போகும்போது, அங்கு உள்ள மிக அடர்ந்த காடுகளில் பலவித ‘ஓர்கிட்’; மலர்களைக் கண்டு பரவசப் பட்டதாகச் சொன்னாள்.

அவர்கள் அந்த வீட்டுக்கு ஆனிமாத முற்பகுதியில் வந்தார்கள். அவள் அப்போது ஆறுமாதக் கர்ப்பவதி. மாதவன் வேலைக்குப் போனதும் அவளின் வீட்டையும் கிறீன் ஹவுஸையும் அழகு படுத்துவதில் அவள் நேரம் கழிந்தது.அந்தக் கிறீன் ஹவுஸ் அழகிய மலர்களால் அலங்கரிக்கப் பட்டது. அந்த மண்டபத்தில். இருவர் இருந்து சாப்பிடவோ அல்லாது தேனீர் பருகவோ ஒரு சின்ன மேசையும் இரு நாற்காலிகளுமிருந்தன. ஓரு ஓரத்தில், களைப்பு வந்தால் சாய்ந்து படுக்க ஒரு சாய்மானக்கதிரை (நாற்காலி) போடப்பட்டிருந்தது. ஏற்கனவே நீர்; வசதியும், மின்சார வசதியுமிருந்ததால் மாதவன், சில அழகிய லைட்களைப் பூட்டினான். நித்யா அவ்விடத்தில் நிறைய நேரத்தைச் செலவளிப்பதால் அவள் தேனிர் வைத்துக்கொள்ளும் வசதியும் செய்து கொடுத்தான்.

அவன் வீட்டில் நிற்கும்போது அவர்களின் மதிய சாப்பாடு கிறீன் ஹவுஸில் நடக்கும்.
ஓக்டோபர் முற்பகுதியில்,அவர்களுக்கு ஒரு அழகிய ஆண் குழந்தை பிறந்தது. ‘விஷ்ணு’ என்று நிமிடத்துக்கொருதரம் சொல்லிக் கொஞ்சிக் கொண்டிருந்தாள் நித்யா.

அப்போது சரியாகக் குளிர் வரத் தொடங்கவில்லை.பகல் நேரத்தில் அந்தக் கிறீன் ஹவுசில் அந்தக் குழந்தையுடன் நீண்ட நேரம் செலவிடுவாள்.
குழந்தை பிறந்து இரண்டு வாரங்கள் அவனின் பாட்டி வந்து நித்யாவுக்கு உதவியாகவிருந்தாள். அந்தக் கிழவிக்கு,மாதவன் அவளைச் செல்லம் பண்ணுவதால் நித்யாவை ஏற்கனவே பெரிதாகப் பிடிக்காது. நித்யா இப்போது மாதவனைச் சட்டை செய்யாமல் குழந்தையுடன் ஒவ்வொரு நிமிடத்தையும் செலவிடுவதைப் பார்த்துவிட்ட, ‘என்ன நித்யாவுக்கு வீட்டில் புருஷன் இருக்கிறான் என்ற ஞாபகமே போய்விட்டதா’ என்று முணுமுணுத்தாள். அவனும் கிழவியைப் பொருட் படுத்தாமல்,நித்யா அவர்களின்; குழந்தையுடன் கூடநேரத்தைச் செலவிடுவதற்கு உதவி செய்தான். முதல் ஆறுகிழமையும் அவன் விடுதலை எடுத்துக் கொண்டு வீட்டோடு நின்றிருந்து அவளையும் குழந்தையையும்; பார்த்துக் கொண்டான்.

‘குளிர்வரத் தொடங்கியதும் கிறீன் ஹவுஸ் மிகவும் குளிராக இருக்கும்’அவன் அப்படிச் சொன்னபோது அவள் அவனை நீண்டநேரம் பார்த்தாள். ‘குழந்தையை நன்றாகப் போர்த்துக் கொண்டு வந்தால்ப் போயிற்று’ என்றாள்.அப்படிச் சொல்லும்போது அவளின் குரல் யாரோ குரல்போலிருந்தது.

அதன் பின் வழக்கம்போல் இலையுதிர்காலக் காற்றும் மழையும் ஒன்றோடு ஒன்று போட்டி போட்டுக் கொண்டபோது,அவன் நித்யா, குழந்தையை கிறீன் ஹவுசுக்குக் கொண்டு போகக் கூடாது என்று திட்டவட்டமாகச் சொன்னான். அவள் முகம் சட்டென்று வாடியது.

அக்டோபர் மாத இறுதியில்;; அடிக்கடி மழையாயிருந்ததால் அவள் குழந்தையைக் கிறீன் ஹவுசுக்குக் கொண்டு செல்லவில்லை. ஆனால் அடிக்கடி அந்தப் பச்சை வீட்டை வெறித்துப் பார்த்துப் பெருமூச்சு விடுவாள்.
‘என்ன அப்படிப் பார்த்துக் கொண்டு நிற்கிறாய்’ என்று அவன் கேட்டபோது,
‘ கிறீன் ஹவுஸில் யாரோ நிற்பது போலிருக்கிறது’ என்றாள்.
‘ உனது அம்மாவா?;’ மாதவன் வேடிக்கையாகக் கேட்டான். அவள் அவனுக்குப் பதில் சொல்லாமல் முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டாள்.
”நித்யா, எங்களின் குழந்தையைப் பார்க்க உனது பெற்றோர் இவ்விடமில்லையே என்று துக்கப் படுவது எனக்குப் புரியும். ஆனால் தயவு செய்து, உனது அம்மாவின் ஞாபகம் வந்தபோதெல்லாம் குழந்தையை அந்தக் கிறீன் ஹவுசுக்குள் கொண்டு செல்லாதே’ அவன் அன்புடன் வேண்டிக் கொண்டான்.

ஆனால் ஒரு நடு இரவு ஏதோ சப்தம் கேட்டு எழுந்தவன், பக்கத்தில் நித்யாவையோ தொட்டிலில் குழந்தையையோ காணாததால் அலறிப் புடைத்துக்கொண்டு வெளியே வந்தான். கிறீன் ஹவுசில் லைட் எரிந்தது. அங்கு போனால் நித்யா குழந்தையுடன் அங்குள்ள சாய்ந்தாடும் நாற்காலியில் படுத்திருந்தாள்.
ஆத்திரத்தில் அவன் மனம் பற்றியெரிந்தது. என்னவென்று ஒருதாய் இப்படி ஒரு பச்சை மண்ணை இந்தக் குளிருக்குள் கொண்டுவரலாம்?
‘ என்ன உனது அம்மா உனது கனவில் வந்து உன்னை இங்கே வரச் சொன்னாளா?’ அவன் தான் என்ன பேசுகிறான் என்று தெரியாமல் கோபத்தில் வார்த்தைகளைக் கொட்டினான்.
அவள் அவனை வெறித்துப் பார்த்தாள் அந்தப் பார்வையை அவன் விரும்பவில்லை. அவள் யாரோ ஒருத்திபோல் அவனை உறுத்துப் பார்த்தது அவனுக்கு எரிச்சலாகவிருந்தது.

சிலருக்கு நித்திரையில் எழும்பி நடக்கும் வருத்தம் இருப்பதென்றும் அந்த நேரத்தில் அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்ன பேசுகிறார்கள் என்று அவர்களுக்குத் தெரியாது என்று அவன் படித்திருக்கிறான். அப்படி ஒரு நோயால் நித்யா துன்பப்படுகிறாளா? அவன் குழப்பத்துடன் பலதையும் யோசித்தபடி, தாயையும் சேயையும் கட்டியணைத்தபடி அறைக்குள் கொண்டு வந்து சேர்த்ததும்,
‘ உனக்கென்ன பைத்தியமா இப்படி இந்தப் பச்சை மண்ணை இந்தக் குளிரில் வதைப்பதற்கு?’ அவன் அவனால் கட்டுப்படுத்த முடியாத ஆத்திரத்தில் இரைந்தான். அவள் அவளை ஒரு அந்நியனைப் பார்ப்பதுபோல் வெறித்துப் பார்த்தாள். அந்தப் பார்வை அவனுக்குத் தர்மசங்கடத்தைத் தந்தது.அவனுக்குக் கோபம் அளவுக்கு மீறியது. தனது கோபத்தை வெளிப்படுத்த இரைந்து கத்திக் கொண்டிருந்தான்.

‘ நான் இந்த கிறீன் ஹவுஸைச் சீக்கிரம் அடித்து நொறுக்கினாற்தான் உனக்குப் புத்தி வரும்’ அவன் தொடர்ந்து அதிர்ந்து கொண்டிருந்தான்.
அதுதான் முதற்தடவை அவளிடம் இரைந்து பேசியது.
அவன் குழந்தையை நித்யாவிடமிருந்து பறித்துத் தன்னோடு அணைத்துக் கொண்டான். அவள் அப்போதுதான் ஏதோ சுயநினைவுக்கு வந்தவள்போல்,அவனைப் பார்த்து விம்மி விம்மி அழத் தொடங்கிவிட்டாள்.

‘ நான்..நான். வேண்டுமென்றே அங்கு போகவில்லை.’அவள் மேலே சொல்லத் தெரியாமல் விம்மினாள்.
‘நித்யா எங்கள் குழந்தை இந்தக் குளிரைத் தாங்காதம்மா’ அவன் அவள் அழுகையைத் தாங்காது அணைத்தபடி சொன்னான்.
‘மன்னித்து விடுங்கள்..இனி அப்படிச் செய்ய மாட்டேன்’ அழுதபடி சொன்னாள்.மாதவனுக்கு நித்யாவைப் பார்க்கப் பரிதாபமாகவிருந்தது. அவள்தனது தாயின் நினைவு வரும்போதெல்லாம் அந்தப் பச்சை வீட்டுக்குள் தஞ்சம் கேட்கிறாளா? அவனுக்கு எதையும் தெளிவாக யோசிக்க முடியாமல் மனம் தத்தளித்தது.

அதற்கு அடுத்த நாள் அவனின் சினேகிதன் சிவராமும் அவனின் ஆங்கில மனைவி டேப்ராவும் மாதவன் தம்பதிகளைப் பார்க்க வந்திருந்தார்கள்.நித்யா சமையல் வேலையில் பிஸியாகவிருந்தாள்.நித்யாவுக்கு டேப்ராவை மிகவும் பிடிக்கும். மாதவன் மாதிரியே சிவராமும் டேப்ராவைப் பல்கலைக் கழகத்தில் படிக்கும் காலத்தில் காதலித்துக் கல்யாணம் செய்துகொண்டவன்.
டேப்ரா முற்போக்குக் கொள்கைகளையுடைய ஒரு ஆங்கிலப் பெண்ணியவாதி. உலக அரசியலில், முக்கியமாகப் பெண்கள் சம்பந்தப் பட்ட விடயங்களில் மிகவும் அக்கறையுள்ளவள்.பல்கலைக் கழகமொன்றில் பெண்களின் கல்வி சம்பந்தப்பட்ட சரித்திரத்தை ஆராயும் பாடத்தில் விரிவுரையாளராகக் கடமை புரிபவள்.

குழந்தை பிறந்த நாளிலிருந்து தொடரும் பிரச்சினைகளால்,சரியாக நித்திரை வராததால், மாதவன்; சோர்ந்து போயிருந்தான்.மிகவும் களைத்துப் போயிருந்த நித்யா,அவர்கள் வரும்போது நித்யாவும் ஏனோ தானோ என்று வந்தவர்களை வரவேற்றாள்.

வந்திருந்த சினேகிதர்களுக்கு அந்த வீடு.வழக்கமான கல கலப்பற்ற ஒரு சோகமான வீடாகத் தெரிந்தது. சிவராமும் டேப்ராவும் அந்த வீட்டுக்கு இரண்டாம் தடவையாக வந்திருக்கிறார்கள். முதற்தரம் வந்தபோது, அவர்கள் வந்து கொஞ்ச நேரத்தில் வீட்டைச் சுற்றிப் பார்த்து விட்டபின், அந்தப் பச்சை வீட்டுக்குள் நுழைந்தார்கள். நித்யா கிட்டத் தட்ட ,அந்த கிறீன் ஹவுசிலேயே குடியிருப்பதைப் பார்த்து டேப்ரா ஒருகணம் திகைத்து விட்டாள்.

அதைப் பற்றி அவள் மாதவனுக்குச் சொல்லி ஆச்சரியப் பட்டபோது, ‘ என்ன செய்வது,நான் வேலைக்குப் போனதும் அவளின் தனிமையைப் போக்க இந்த கிறின் ஹவுஸில் பெரும்பாலான நேரத்தைச் செலவிடுகிறாள்’ என்றான்.

நித்யா அந்த பச்சை வீட்டுக்குள் நேற்று இரவில் குழந்தையுடன் போயிருந்தாது அவன் மனதில் அனலாக இன்னும் எரிந்து கொண்டிருந்தது. அதை இன்று வந்திருக்கும் அவர்களுக்கு எப்படிச் சொல்வது என்று மாதவன் தவித்தான். டேப்ராவின் மூலம் நித்யாவுக்குப் புத்திமதி சொல்லப் பண்ணவேண்டும் மாதவன் யோசித்தான்.

இதுவரையும்,நித்யா அவனை அந்நியனாக நடத்துவதை அவனின் சொந்தக்காரர்களுக்குச் சொல்லத் தயங்கினான்.
‘ நீதானே எதோ புதினமான புனிதமான காதல் என்றெல்லாம் புலம்பிக்கொண்டு திரிந்தாய்,இப்போது என்ன நடக்கிறது என்று பார்த்தாயா,ஆரம்பத்தில் அவளின் செய்த சூனியத்தின் மந்திரத்திரத்தாலோ மாயையாலோ அவளின் காலடியில் காவடி எடுத்துச் சுருண்டு கிடந்தாய். உன் தலைவிதி அப்படியாய்ப் போய்விட்டது’ என்று அவன் பாட்டி அவனில் இரங்கி நடிப்பதுபோல் நித்யாவை வறுத்தெடுப்பாள்.

‘ குழந்தை பிறந்ததும் வாழக்கையோ தலை கீழாக மாறியிருக்குமே’சிவராமன் மாதவன் நித்யா தம்பதிகளின் வாழ்க்கையின் சிக்கலைத் தெரியாமல்,குழந்தை பிறந்ததால் அந்த இளம் தம்பதியினர் ‘சாதாரண’ வாழ்க்கை முறை தடைப்பட்டதைக் கேட்டான்..
‘நித்யாவின் நடவடிக்கைகள் அசாதாரணமாகவிருக்கிறது,என்னிடம் நெருங்கப் பழகுவதையும் மனம்விட்டு விடயங்களைப் பேசுவதையும் தவிர்க்கிறாள்’ மாதவன் மென்று விழுங்கிக்கொண்டு முணுமுணுத்தான்.

டேப்ரா அவனை ஏற இறங்கப் பார்த்தாள்.’ஆண்களுக்கு,பெண்கள் ஒரு உயிரைத் தங்கள் வயிற்றில் தாங்குவதன் தார்ப்பரியமோ. அல்லது அந்த உயிர் உலகுக்கு வந்ததும் அதை எப்படிப் பராமரிப்பது என்று ஒரு இளம் தாய்படும் துயர்களோ ஒரு நாளும் சரியாகப் புரியாது. புதிய ஒரு ஜீவனைப் பராமரிக்கும் பொறுப்பைச் சரியாக புரிந்துகொளளாமல். அவளின் நிலைக்கு உதவாமல் அவள் உங்களுடன் நெருக்கமாயில்லை என்று சொல்வது வெட்கமாயில்லையா?
டேப்ரா மாதவனைப் பார்த்து பொரிந்து தள்ளினாள்.
நித்யாவுக்கும் தனக்கும் ‘செக்ஸ் லவ்’ சரியில்லை என்று தான் சொல்வதாக டேப்ரா எடுத்துக் கொண்டதை மாதவன் உணர்ந்து கொண்டான்

அவனுக்கு அவளின் ஆத்திரம் நம்பமுடியாதிருந்தது. நித்யாவையும் குழந்தையையும் அவன் எவ்வளவு தூரம் கண்ணும் மணியுமாகப் பார்த்துக் கொள்கிறான் என்பதை எப்படி டேப்ராவுக்கு விளங்கப் படுத்துவது?

‘ டேப்ரா, ஒரு புதிய தாய் ஒரு சிறு குழந்தையுடன் என்ன பிரச்சினைகளுக்கு முகம்கொடுக்க வேண்டிவரும் என்று உன்னை விட எனக்குக் கூடத் தெரியும். எங்களுக்குள் எங்கள் குழந்தையை எப்படி வளர்ப்பது என்பது பிரச்சினையாகவிருக்கவில்லை. ஆனால் நித்யா சிலவேளைகளில் தன்னை மறந்து எதையோ யோசிக்கிறாள். என்னை அந்நியனாகப் பார்க்கிறாள். குழந்தையை என்னிடமிருந்து வாங்கிக்கொண்டு இறுக அணைத்துக் கொண்டு படுக்கையறைக்குள் மறைந்து விடுகிறாள். அதனால்,அவளுக்கும் எனக்குமிடையில் எங்கள் குழந்தை பற்றிய தர்க்கங்கள் அடிக்கடி வருகின்றன’ அவன் தொடர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தபோது அழுது விடுவான்போலிருந்தது.

சிவராம் மாதவனைத் துன்பப்படுத்திய டேப்ராவை முறைத்துப் பார்த்தான்.

‘மாதவன் நான் உன்னைப் புண்படுத்துவதற்காக ஒன்றும் சொல்லவில்லை. குழந்தை பிறந்ததும் ஒரு பெண்ணின் உடம்பிலும் உள்ளத்திலம் பாரிய மாற்றங்கள் நடக்கின்றன. இதன் தார்ப்பரியத்தைச் சரியாகக் கணித்துப் பராமரிக்காவிட்டால் எத்தனையோ பிரச்சினைகள் வரலாம். குழந்தை பிரசவம் நடக்கும்போது ஒரு பெண் கிட்டத்தட்ட ஐந்நூறு மில்லி லீட்டர்ஸ் குருதிpயை இழக்கவேண்டி வரலாம் அதன் பாரதூரமான விளைவுகள் எத்தனையோ. சாதாரண மாதவிடாய் காலத்தில் ஒரு பெண் இழக்கும் குருதியை விடப் பிரமாண்டமானது இது.. அதனால் ஏற்படும் களைப்பு, குழந்தைக்குப் பால் கொடுக்கவேண்டியதால் அடிக்கடி எழும்பும் நித்திரையின்மை, அத்துடன் சட்டென்று உடம்பில் ஏற்படும் சுரப்பியின் மாறுதல்கள் என்பதை அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக் கொள்ளத் தெரியாத பயம் என்பதை உணர எவ்வளவு காலம் எடுக்கும் தெரியுமா, இந்தப் பிரச்சினைகளைச் சரியாக அணுகத் தெரியாத பெண்கள் டிப்ரஷனுக்கள் தள்ளப் படுவதுமுண்டு என்று தெரியுமா?’
டேப்ரா கேள்விக்கு மேல் கேள்விகளை எழுப்பிக் கொண்டிருந்தாள்.

அந்த நேரம் நித்யா அவ்விடம் வந்து சேர்ந்தாள். கணவரையும் நண்பர்களையும் நேரடியாகப் பார்த்தாள்.
மற்ற மூன்று பேரும் தாங்கள் நித்யாவைப் பேசுவதை நிறுத்திக்கொண்டு.ஒருத்தரை ஒருத்தர் தர்ம சங்கடத்துடன் பார்த்துக் கொண்டனர்.

‘என்னுடையவர், நான் இரவில் குழந்தையுடன் கிறீன் ஹவுசுக்கு ஓடிப் போய் இருக்கிறேன் என்று சொன்னாரா?’ நித்யா ஆறுதலாகக் கேட்டாள். மாதவன் திடுக்கிட்டு விட்டான். அவன் அதைப்பற்றி டேப்ராவுக்கோ சிவராமுக்கோ மூச்சு விடவில்லை. டேப்ராவும் சிவராமும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் அர்த்தத்துடன் பார்த்துக் கொண்டனர்.

நித்யாவின் பார்வை அவர்களின் வீட்டுக்கு முன்னாலிருந்து பிரமாண்டமான பார்க்கில் பதிந்திருந்தது. இலையுதிர் காலம் தொடங்கிவிட்டதால் அந்தப் பார்க்கின் பல மரங்கள் இலைகளை உதிர்க்கத் தொடங்கியிருந்தன.

‘என்ன ஒரேயடியாக அந்தப் பார்க்கில் கண்ணாகவிருக்கிறாய்?’ டேப்ரா சிரித்தபடி கேட்டாள். நித்யா வந்ததும்,கிறீன்ஹவுஸ் பற்றிப் பேசியதும் அதனால்; மாதவன் தர்மசங்கடப் படுவதை அவள் அவதானித்திருந்தாள்.

‘இந்த இடம் மிகவும் சோகமான பிரதேசமாக நான் உணர்கிறேன். எங்கள் கிறீன் ஹவுஸில் யாரோ இருப்பதாக நான் உணர்கிறேன். நேற்றிரவு அங்கிருந்து யாரோ என்னையழைப்பது போலிருந்தது. அங்கு நான் எப்படிப் போய்ச் சேர்ந்தேன் என்று தெரியாது. இதை எல்லாம் இவரிடம் சொன்னால் அவர் இரைந்து கொட்டுவார் என்றபடியால் நான் வாய் திறக்கில்லை, நீங்கள் எங்களின் அன்பான சினேகிதர்கள் என்னைப் புரிந்துகொள்ளவேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறேன்.’ நித்யாவின் குரல் மிகவும் தெளிவாக இருந்தது. மற்றவர்கள் ஒன்றும் பேசவில்லை. அவள் அப்படிச் சொல்வாள் எனப்தை யாரும் எதிர்பார்க்காத அதிர்ச்சி அந்த இடத்தில் படர்ந்த மௌனத்தில் பளிச்சிட்டது.

‘நித்யா அந்தக் கிறின் ஹவுசுக்குப் பக்கத்தில் பக்கத்து வீட்டாரின் பெரியமரம் பிரமாண்டான கிளைகளுடன் காற்றில் அடிபடும்போது அதன் நிழல்களின் பிரதிபிம்பம் பல உருவங்களைக் காட்டுவதுபோன்ற பிரமையைத் தரும்’ மாதவன் நித்யாவின் பயத்தைப் போக்கும் தோரணையிற் சொன்னான்.
அவள் அவனை ஏறிட்டுப் பார்த்தாள். ‘நிழலுக்கும் நியத்துக்கும் எனக்கு வித்தியாசம் தெரியும்..நான் அமானுஷத்தை நம்புவள்’ என்று அவள் மிகவும் சாதாரணமாகச் சொன்னாள்.
‘நீங்கள் என்னைப் பற்றி என்ன நினைத்தாலும் எனக்கு அக்கறையில்லை’ என்ற தொனி அவள் குரலில் அப்பட்டமாகவிருந்தது.

சிவராம் நித்யா சொல்வதை மிகவும் அவதானமாகக் கேட்டான். அவள் மிகவும் தெளிவாகப் பேசுவதை அவன் உற்றுக் கவனித்தான். ஓருகாலத்தில், மாதவன் அமானுஷத்தை நம்பும் பெண்ணைப் பற்றிச் சொன்னதை ஞாபகப்படுத்திக் கொண்டான். அவனுக்குத் தன் நண்பனின் நிலை புரியத் தொடங்கியது. குழந்தை பிறந்தைவுடன் மாரடிக்கும் களைப்பில் அவள் அந்த வார்த்தைகளைக் கொட்டவில்லை என்பதும் அப்பட்டமாகப் புரிந்தது.

டேப்ரா நித்யாவின் பேச்சை மாற்றுவதற்காக, ‘நாங்கள் இனிச் சாப்பிடுவோமா,எனக்குப் பசிக்கிறது’ என்றாள்.
எல்லோரும் டைனிங் றூமுக்குப் போனதும் அவர்களின் பேச்சு எங்கேயெல்லாமோ சுற்றித் திரிந்தது.
மாதவனால் அந்த உப்புச் சப்பற்ற சம்பாஷணைகளைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை.

நித்யாவின் குடும்பம் அகாலமாக இறந்துபோன கதையை அவர்களுக்குச் சொன்னான். நித்யா அமானுஷத்தை நம்புவதற்கு அவளுக்கு அவளின் குடும்பத்தில் வைத்திருந்த அளப் பரிய ஈர்ப்பு என்பதைத் தன் சினேகிதனுக்கும் மனைவிக்கும் விளங்கப் படுத்தினான்.
நித்யாவுக்குத் துன்பம் வரும்போது அவள் தனது அம்மாவின் போட்டோவை வைத்துக் கொண்டு பேசிக் கொள்வதைப் பற்றிச் சொன்னான்.

நித்யாவுக்கு அவன் மனம் திறந்து தன்னைப் பற்றிச்சினேகிதர்களுக்குச் சொன்னது திருப்தியாகவிருந்தது;.
‘இதை வேடிக்கையாகத் தயவுசெய்து எடுக்கவேண்டாம்’ நித்யா அழுதுவிடுவாள் போலிருந்தது.
‘யாராவது என்னைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்’ என்ற தாபம் அவள் குரலிற் தொனித்தது.

‘உங்கள் அம்மாவை நீங்கள் மிகவும் நேசித்ததாக அடிக்கடி சொல்லியிருக்கிறீர்கள்..கிறீன் ஹவுஸிலிருந்து உங்களை அழைப்பது உங்கள் அம்மாவா?’
சிவராம் கேட்டான்.’இல்லை..’ அவள் சட்டென்று சொன்னாள்.
‘ பேய்க்கதைகளில் நம்பிக்கையுண்டா?’ டேப்ரா கேட்ட கேள்விக்கு நித்யா,’கிறிஸ்தவ மதத்தில் புனித தந்தை, புனித மகன்,புனித ஆவி என்றுதானே வழிபடுகிறார்கள். அவர்களெல்லாம் முட்டாள்களா?’ என்று கேட்டாள்

அதற்கு,டேப்ரா,’நித்யா நான் உன்னை ஒரு முட்டாள்ப் பெண் என்று நினைக்கவில்லை ஆனால் இந்தப் பிரதேசமும் ஒருகாலத்தில் நூற்றுக்கணக்கான பெண்களை அவர்கள் சூனியக்காரிகள் என்று கொலை செய்த பல இடங்களில் ஒரு இடம்.. உனக்குத் தெரியுமா, 1484ம் ஆண்டுக்கும் 1750க்குமிடையில் சமயவாதிகள் இங்கிலாந்திலும் ஐரோப்பிலும் இருநுர்றாயிரத்தற்கும் (200.000) மேற்பட்ட பெண்களைச் சூனியக்காரிகள் என்று, மிகவும் கொடுமையான சித்திரவதைகள் செய்தும் கொலை செய்தும் உயிருடன் கொழுத்தியும் முடித்தார்கள். அவர்களின் ஆவிகள் இந்தப் பிரதேசத்தில் முக்கியமாக உங்களுக்கு முன்னாற் பரந்து கிடக்கும் பார்க் போன்ற இடங்களில் அலைவதாக எத்தனையோ கதைகள் உண்டு. நீP இந்தப் பக்கம் வீடு வாங்கிக்கொண்டு வந்தபோது யாரோ உனக்கு அந்தப் பேய்க்கதைகளைச் சொல்லியிருக்கலாம்..’ டேப்ரா சொல்லி முடிக்கவில்லை.

நித்யா இடைமறித்தாள்.’ டேப்ரா என்னையழைப்பது எனக்குப் பயம் தரவேண்டு;மென்று நினைக்கும் பேய் என்று நான் நினைக்கவில்லை’ என்றாள். மற்றவர்களுக்கு,முக்கியமாக மாதவனுக்குத் தொடர்ந்து ‘பேய்கள்’ பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருக்க விருப்பமில்லை.அவன் பேச்சை மாற்றினான். கணவனின் குணம் அறிந்த நித்யா பவ்யமாகத் தனது ‘பேய்க்’கதையை நிறுத்தினாள்.

சில நாட்களின் பின்,சிவராம் போன் பண்ணி நித்யாவை ஒரு டாக்டரிடம் கொண்டுபோய்க் காட்டச் சொன்னான்.
அவள் வரமாட்டாள் என்று மாதவனுக்கத்; தெரியும்.
ஆனால் மாதவன் தனக்கு ஒரு அப்பாயின்ட்மென்ட எடுத்துக் கொண்டு டாக்டரிடம் சென்றான்.

‘ என்ன பிரச்சினை?’ நடுத்தரவயது ஆங்கில டாக்டர் மாதவனின் மெடிக்கல் நோட்ஸ்களை ஆராய்ந்தபடி அவனை வினவினார்.
‘ எங்களுக்குக் குழந்தை பிறந்த நாளிலிருந்து எனது மனைவியின் நடத்தையால் எனக்குச் சித்தம் கலங்குகிறது’ அவன் படபடவென்று சொன்னான்.
‘ ‘முதற் பிள்ளைதானே’ டாக்டரின் கேள்விக்கு,அவன் ‘உம்’ கொட்டினான்.
‘அது சாதாரணமான விடயம்..எனது மனைவியும் ஆறுமாதத்துக்கு நான் அந்த வீட்டில் இருக்கிறேனா என்றுகூடத் தெரியாமல் குழந்தையைக் கொஞ்சிக் கொண்டிருந்தாள்’ டாக்டரின் முகத்தில் அவரின் பழைய ஞாபகங்கள் வந்தபடியால் ஒரு அழகான புன்முறவல்.
‘ என்னுடைய கதை வேறு விதமானது..’ அவன் தயங்கினான்.

நடுச்சாமத்தில் இந்தக் குளிரில் குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டு கிறீன் ஹவுசுக்குள் எனது மனைவி போகிறாள் என்று டாக்டருக்குச் சொன்னால். என்ன நடக்கும்? அவன் சட்டென்று யோசித்தான்.
குழந்தையைச் சரியாகப் பார்க்கத் தெரியாத தாய்தகப்பன் என்று அரசாங்கம் அவர்களின் குழந்தையைப் பறித்தெடுக்குமா? அல்லது எனது மனைவி அமானுஷ சக்திகள் பற்றிப் பேசுகிறாள் என்றால் அவளைப் பைத்திக்கார வைத்தியசாலைக்கு அனுப்புவார்களா?
அவனுக்குப் பயம் வந்தது. தான் அங்கு வந்தது பிழை என்று புரிந்தது.
அவரிடம் கடைசிவரைக்கும் நித்யாவின் ‘பேய்க்’ கதைகளைச் சொல்லவேண்டாமென்று மனம் ஆணையிட்டது. நித்யாவை அவர் கேலி செய்வதை அவன் தாங்கமாட்டான்.

‘ஏன் செக்ஸ் லைவ் சரியில்லையா..கொஞ்சம் பொறுத்துக் கொள்..இன்னும் கொஞ்சநாளில் நீ அந்த வீடடிலிருப்பது அவளுக்கு ஞாபகம் வரும்’
அவர் மாதவன் மாதிரி, எத்தனையோ கணவர்கள் வந்து எனது மனைவியும் நானும் குழந்தை பிறந்தபின்,’நெருக்கமாயில்லை’ என்று ஒப்பாரி வைப்பதைக் கேட்டிருப்பார் என்பது அவனுக்குத் தெரியும்.

அவனின் முகத்தில் படரும் தர்மங்கடத்தைப் பார்த்த அவர்,கொஞசம் அவதானமாக அவனைப் பார்த்துக் கொண்டு,
‘உங்களுக்கு உங்கள் மனைவியின் மனநிலை பற்றிப் பயம் இருந்தால் அவளை ஒரு தரம் கூட்டிக்கொண்டுவாருங்கள்’ என்றார். மாதவன் அவரின் சொற்களைக் கிரகிக்க முதல் அவர் தொடர்ந்தார்..

‘குழந்தை பிறந்தபின் சில பெண்கள் அவர்களின் ,உடலில். உள்ளத்தில், வாழ்க்கைச் சூழ்நிலையில் சட்டென்று வந்த மாற்றத்தை முகம் கொடுக்க முடியாமற் தடுமாறுவார்கள்,அதனால் சிலவேளை மனஅழுத்தம் வருவதுண்டு. பெரும்பாலும் கூட்டுக் குடும்ப அமைப்பிலிருந்து வந்த பெண்கள் அவர்களுக்குத் தேவையான அன்பும் ஆதரவும் இல்லாதபோது இப்படியான நிலைக்குள்த் தள்ளப் படுவதை எனது அனுபவத்திற் கண்டிருக்கிறேன். ஆனால் அன்பான நல்ல பராமரிப்பான,,ஆதரவான சூழ்நிலையைத் தொடர்ந்தால் அவர்கள், ஒரு சில மாதங்களில் பெரும்பாலும் படிப்படியாகச் சரியாகிவிடுவார்கள்;. நீங்கள் இருவரும் ஒருத்தருடன் இணைந்து மிகவும் நெருக்கமான உறவைப் பேணுவது மிக மிக அத்தியாவசியமான விடயம். நான் எதைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறேன் என்று உங்களுக்குப் புரியும் என்று நினைக்கிறேன்.அப்படியிமில்லை என்றால்..’ தொடர்ந்து மேலே சொல்லாமல் அவர் அவனைப் பார்த்தார்.

என்ன சொல்லப் போகிறார்? அவளைப் பைத்திய வைத்திய சாலையில் அனுமதிக்கவேண்டும் என்று சொல்லப் போகிறாரா? மன அழுத்ததைத்; தவிர்க்க மாத்திரைகள் கொடுத்து,அவளின் உணர்வுகளின் சுயமையைப் பறித்துவிட்டு, நடமாடும் ஒரு வெற்றுப் பிணமாக வாழலாம் என்று சொல்லப் போகிறாரா?

அல்லது அவளுக்கு மன அழுத்தத்தைத் தரும்; குழந்தையிடமிருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் அவளைப் பிரித்து வைக்க வேண்டும் என்று சொல்லப் போகிறாரா?
அவளிடமிருந்து குழந்தையைப் பிரித்தால் அவளுக்குக் கட்டாயம் பைத்தியம் வருவதுமட்டுமல்ல அவள் தன்னைத்தானே மாய்த்துக்கொள்ளத் துணிந்தாலும் ஆச்சரியமில்லை. அந்தவிதமான நினைவுகள் அவன் மனதில் படரத் தொடங்கியதும் அவன் நடுங்கிவிட்டான்.

‘ அப்படி ஒரு தேவையுமில்லை..குழந்தை இரவில் அடிக்கடி எழும்புவதால் எனது நித்திரை குழம்புகிறது..அதுதான் நீங்கள் எனக்குக் கொஞ்சம் நித்திரை மாத்திரை தரமுடியுமா என்று கேட்க வந்தேன்’ என்று சாமர்த்தியமகச் சொன்னான்.

டாக்டர் கொடுத்த மாத்திரையை அவன் தொடவில்லை. நித்யா தற்செயலாகக் குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டு நடுச்சாமத்தில் கிறீன் ஹவுசுக்குப் போய்விடுவாளோ என்ற பயத்தில் கண்ணும் கருத்துமாக அவளைக் கவனித்தான். அவனின் உடலும் உள்ளமும் சோர்ந்து போயிருப்பதை அடுத்த வீட்டுக் கிழவனே அவதானித்து விட்டார்.பல கேள்விகள் கேட்கிறார். பாசமுள்ள கிழவனுக்கு எப்படி நித்யாவின் ,’பேய்க்’ கதைகளைச் சொல்வது என்று அவனுக்குத் தெரியவில்லை.

அவருடன் பேசிய அன்று பின்னேரம், வேலையால் வீடு திரும்பும்போது அவன் மனம் பலவற்றையம் யோசித்தது. பெரும்காற்ற மிக மோசமாக வீசிக்கொண்டிருந்தது. அத்திலாந்துக் கடலில் ஏற்பட்ட காலநிலை மாறுதலால்,இன்னும் சில நாட்கள் இங்கிலாந்தில்,இப்படியான பெருங்காற்று வீசும் என்றும் அதற்கேற்ற பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளைப் பொது மக்கள் கைக்கொள்ளவேண்டும் என்று பிரித்தானிய காலநிலை அவதானிப்பு நிலையம் அடிக்கடி அறிவித்திருத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

அடுத்த வீட்டுக் கிழவரை பியர் குடிக்கக் கூப்பிட்டது அவனுக்கு ஞாபகம் வந்தது. நித்யா இரவுச் சாப்பாடு சமைக்க முதல் கிழவருக்குச் சாப்பிடத் தக்கதான உறைப்புடன் கோழிக்கறி சமைக்கச் சொல்லவேண்டும் என்று போன்பண்ணினால் அவளிடமிருந்து ஒரு பதிலும் இல்லை.

அவள் குழந்தையுடன் பிசியாக இருக்கலாம் என்று நினைத்துக் கொண்டு கொஞ்ச நேரம் கழித்து,இன்னொருதரம் போன்பண்ணினான் அதற்கும் பதில் இல்லை. அவளுக்கு என்ன நடந்திருக்கும், மோபைல் டெலிபோனிலை வீட்டில் வைத்து விட்டு கிறீன்ஹவுஸில் குழந்தையுடன் போய்த் தூங்குகிறாளா?
இந்தக் காற்றும் குளிரிலும் குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டு வெளித் தோட்டத்தில் திரிகிறாளா?அவனுக்கு நித்யாவில் அளவுக்கு மீறிய கோபம் வந்தது.

அவளிடம் பேசமுடியாததால் அடுத்த வீட்டுக் கிழவனுக்குப் போன் பண்ணினான். அவரிடமிருந்தும் பதிலில்லை. அவர் பின்னேரங்களில்,பெரும்பாலும் லைப்ரரிக்குப் போகிறவர். போயிருப்பார் போலும்.

மாதவனுக்குப் பயம் பிடித்துக் கொண்டது. குழந்தையை அவள் இரவில் தூக்கிக் கொண்டு திரிவதால் குழந்தைக்கு இன்னும் தடிமலோ காய்ச்சலோ வரவில்லை என்று அவன் நிம்மதியாகப் பெருமூச்சு விட்டான். அவனுக்கு உடனடியாக வீட்டுக்கு ஓடவேண்டுமென்றால் முடியாத காரியம். பெரும் காற்று காரணமாகப் பெருமரம் ஒன்று தண்டவாளத்தில் வீழ்ந்ததால் அவன் போகவேண்டிய ட்ரெயின் ஒரு மணித்தியாலம் லேட்.

அட கடவுளே, தண்டவாளத்தில் முறிந்து விழுந்தகிளைபோல, கிறீன் ஹவுஸ் பக்கம் நித்யா,குழந்தையுடன் போயிருந்தபோது அடுத்த வீட்டுக் கிழவரின் பெருமரத்தின் கிளை எதும் அந்தப் பச்சை வீட்டுக் கண்ணாடிக் கூரையில் விழுந்திருந்தால்?

அப்படி நினைத்ததம்,அவன் மனம் பட்ட பாட்டை அவனைத் தவிர வேறு யாராலும் புரிந்து கொள்ள முடியாது.

ட்ரெயின் அவன் இறங்கவேண்டிய இடத்தில் நின்றதும்,அவன் எத்தனை மைல் வேகத்தில் தனது காரை ஓட்டிக் கொண்டு வீட்டுக்குப் போனான் என்று அவனுக்கே தெரியாது.
தெருவின் கடைசியில் அவன் திரும்பியபோது அவன் வீட்டுக்கு முன்னால் சிவப்பு வெளிச்சங்களை வீசியபடி போலிஸ்கார் நின்றிருந்தது. அவன் வாயுலர்ந்தத. மனம் படபடவென அடித்துக் கொண்டது.

நித்யாவுக்கோ அல்லது குழந்தைக்கோ ஏதும் நடந்து விட்டதா? வாயுலர, நா மேலண்ணத்தில் ஒட்டிக் கொள்ள,அவன் அலறாத குறையாக,’ நித்யா’ என்று இரைந்துகொண்டு ஓடினான். அவனைக் கண்டதும், ஒரு போலிசார்,’ நீங்கள் இந்த வீட்டுச் சொந்தக்காரனா?’ என்று கேட்டான்.

அப்போது மிஸ்டர் லிவிங்ஸ்டன் வெளியே வந்தார்.’ ஐ யாம் சாரி மாது’ என்றார்.
என்ன நடக்கிறது? நித்யா எங்கே போனாள்?
‘ மாது, உங்கள் கிறீன்ஹவுஸ்..’கிழவர் ஏதோ சொல்ல முனைவதையும் பொருட்படுத்தாது,அவன் கண்கள் அவளையும் குழந்தையையும் தேடின.
பக்கத்தில் யார் இருக்கிறார்கள் என்பதையும் மறந்து,’நித்யா’ என்று அலறினான்.

அவள் குழந்தையை அணைத்தபடி ஓடிவந்து அவனைக் கட்டிக்கொண்டாள். அவன் தனது குடும்பத்தை இறுக அணைத்து முத்தமிட்டான்.
‘ஏன் இந்தப் போலிசார்கள் எங்கள்; வீட்டில்?’ மனைவியை அணைத்தபடி கேட்டான்.

‘போலிசாரைக் கேளுங்கள்’ அவள் கணவனைப் போலிசார் பக்கம் காட்டினாள். போலிசாருக்கு முன் கிழவர் அவனிடம் சொன்னார்,

‘மாது, நீ என்னோட பேசிவிட்டுப் வேலைக்குப் போய்க் கொஞ்ச நேரத்தில் என் வீட்டுப் பெரியமரம் உன் வீட்டுக் கிறீன்ஹவுஸில் ஒரேயடியாகச் சரிந்து விட்டது. உனது கிறீன் ஹவுஸ் தரை மட்டமாகி விட்டது. நல்ல காலம் உனது வீடு ஒரு சேதமுமில்லாமற் தப்பி விட்டது. கிறீன் ஹவுசின் வீட்டின் அடித்தளமே பெருமரத்தின் வீழ்ச்சியால் உடைந்து சிதறி விட்டது.தோட்டம் முழுக்கக் கிளைகளும் கண்ணாடிகளுமாகச்; சிதறியது. பெரிய மரத்தை என்னால் ஒன்றும் பண்ண முடியாது, உதவிக்கு ஆட்களையழைத்தேன், நாங்கள்; உனது கிறீன் ஹவுசில் மரத்தையகற்ற வேலை செய்தபோது..கிழவர் மேலே கொண்டு பேசமுடியாமல் விம்மத்; தொடங்கிவிட்டார்.

நித்யாவுக்குப் பிரியமான கிறின் ஹவுஸ் தனது மரத்தால் அழிந்து விட்டது என்பதற்காக அவர் இவ்வளவு துன்பப் படுகிறாரா? அவனுக்கு அவரைப் பார்க்கப் பரிதாபமாகவிருந்தது.

‘கிறீன் ஹவுஸை உடைத்துக் கொண்டு விழுந்திருந்த பெருமரத்தின் பெரும் கிளையொன்றை அகற்ற முயன்றபோது.கிறீக் ஹவுசின் அடித்தளம் உடைந்திருப்பதும் அங்கு பிளவு பட்ட குழியில்,ஏதோ அசாதாரணமாகத் தெரிந்ததால், அந்தக் குழியைப் பார்த்தபோது..’ கிழவர் குழந்தை மாதிரி அழத் தொடங்கிவிட்டார்.
அந்த நேரம் இன்னும் பல போலிஸ் கார்கள் வீட்டை முற்றுகையிட்டன.

‘சாரி சார், நீங்கள் இந்த வீட்டிலிருந்து உங்கள் தோட்டத்திற்குக் கொஞ்சகாலம் போகமுடியாமல் தடைபோடப் போகிறோம்’ அதிகார பூர்வமாக ஒரு போலிஸ் அதிகாரி சொன்னான்.’ ‘எங்கள் தோட்டத்திற்கு நாங்கள் போகக்கூடாதா?’ மாதவன் குழம்பிப் போய்க் கேட்டான்.
‘ஆமாம் நீங்கள் அங்கு போகக் கூடாது’
‘ஏன்?’
‘அது ஒரு கொலைக் கூடம் அங்கு,உங்கள் கிறீன் ஹவுஸில் ஒரு பெண்ணின் சடலம் புதைக்கப் பட்டிருக்கிறது அதைத் தோண்டியெடுத்து விசாரணை முடியும் வரைக்கும்,நீங்கள் உங்கள் வீட்டில் மட்டும் உலாவலாம் அதுமட்டுமல்ல எங்கள் விசாரணைக்குத் தேவையானால் உங்கள் வீட்டையும் அக்குவேறாகப் பிரிக்கவேண்டி வரலாம்’
போலிஸார் அதிகாரமாகச் சொல்லி விட்டு நகர்ந்தார்கள். மாதவனின் வீடு தனியான வீடென்றபடியால்,அதைச்சுற்றி வர இருவழிகள் உண்டு அதில் ; வீட்டையண்டியிருந்து, தோட்டத்திற்குப் போவதான பாதையைப் போலிசார் அடைத்து விட்டார்கள்.

இரவு தொடர்ந்தது. போலிசார் விடாமல் கிறீன்ஹவுஸை அடுத்து எதை எதையெல்லாமொ தோண்டிக் கொண்டிருந்தார்கள். பக்கத்து வீடடுக்கிழவர் மிகவும் உடைந்துபோனார். நித்யாவும் மாதவனும் அவருக்குச் சாப்பாடு போட்டார்கள்.
கிழவருக்குச் சாப்பாடு இறங்கவில்லை.’ இஸபெல்லா நல்ல பெண்..’ கிழவர் ஒரு குழந்தைபோற் தேம்பினார்.

மாதவனுக்கு .இப்போது சில விடயங்கள் ஞாபகம் வந்தன.அவர்கள் வீடு பார்க்க வந்தபோது அந்த வீட்டுக்காரனான அல்பேர்ட் மட்டும்தானிருந்தான். அவனின் மனைவி வீட்டிலிருக்கவில்லை.
‘எனது மனைவிக்கும் இந்த கிறீன் ஹவுஸ் மிகவும் பிடிக்கும்’ என்று அல்பேர்ட் சொன்னான்
மகளின் பிரசவம் பார்க்கக் கனடாவுக்குச் செல்லமுன்னர் கிழவரின் மனைவி, ‘ இஸபெல்லாவும் நித்யா மாதிரித்தான் அந்தக் கிறின் ஹவுஸில் உயிராகவிருந்தாள்,எந்த நேரமும் அதற்குள்ளேயே நேரத்தைச் செலவளிப்பதாக அவள் கணவன் அல்பேர்ட் முணுமுணுப்பான். அவன் ஒரு முன்கோபி எதற்கெடுத்தாலும் பிழைபிடிப்பதாக இஸபெல்லா சொல்லியிருக்கிறாள்;’ என்று சொன்னாள்.

புதைக்கப் பட்டிருப்பது இசபெல்லாவா?
யாரோ அந்த கிறீன் ஹவுஸிலிருந்து என்னைப் பார்க்கிறார்கள், அழைக்கிறார்கள் என்று நித்யா சொன்னதெல்லாம் அவளின் அமானுஷ உள்ளுணர்வால் இறந்து விட்ட இசபெல்லாவைக் கண்ட விடயங்களா?

மாதவனுக்கு என்ன பேசுவது என்று தெரியவில்லை.
போலிசார் அவர்களிடம் வந்து,’ மேலதிக தேடுதலுக்காக இந்த வீட்டையும் நாங்கள் பரிசீலனை செய்யவேண்டும். அதுவரைக்கும் நீங்கள் இந்த வீட்டை விட்டுப் போவது நல்லது’ என்றார்கள். பக்கத்து நகரில் மாதவன் தம்பதிகளுக்க ஹோட்டேல் ஒன்று ஆயத்தம் செய்து கொடுத்தார்கள்.

அவசர அவசரமாகத் தங்களுக்குத் தேவையான சாமான்களை எடுத்துக் கொண்டு போலிஸ் பாதுகாப்புடன் மாதவனும் நித்யாவும் தங்கள் குழந்தையுடன் வீட்டை விட்டு வெளியேறினார்கள்.
அடுத்தடுத்த நாட்களில் போலிசாரின் விசாரணைகளின் செய்திகள் பத்திரிகைகளில் வரத் தொடங்கின.

‘அந்த வீட்டில் கண்டெடுத்த பிணம் இஸபெல்லா டேவிட்சன் என்ற பெண்ணின் சடலமென்றும், அவள் நான்குமாதக் கர்ப்பவதியாக இருக்கும்போது கழுத்தை நெரித்துக் கொலை செய்யப் பட்டுப் புதைக்கப் பட்டிருந்தாள் எனவும் அது தொடர்பாக அவள் கணவன் அல்பேர்ட் டேவிட்ஸனைப் போலிசார் தேடுவதாகவும்’ செய்திகள் வெளியிடப் பட்டிருந்தன.

செய்திகள் கேள்விப் பட்ட சிவராம் மாதவனுக்கு போன் பண்ணினான்.
‘அந்த கிறீன் ஹவுஸில் இஸபெல்லாவின் உடல் பதைக்கப் பட்டிருந்ததை நித்யாவின் உள்ளுணர்வு சொல்லியதா?’ மாதவன் நண்பனைக் கேட்டான்.
‘அப்படியொன்றுமில்லை. நீ அன்றைக்குச் சொன்னதுபோல் அந்த மரக்கிளைகளின் நிழல்கள் கிறீன்ஹவுசில் பட்டு ஆடும்போது, நித்யா அதை மனித உருவமாகக் கற்பனை செய்திருக்கலாம். இனி அவள் அந்தக் கிறீன் ஹவுஸ் பற்றிப் பேசுவாள் என்று நான் நினைக்கவில்லை’ என்றான் சிவராம்

‘அந்த வீட்டுக்குத் திரும்பிப் போவதா அல்லது வேறு வீடு பார்ப்போமா’ மாதவன் மனைவியைக் கேட்டான்.
‘அந்த வீட்டுக்குப் போவம்;, ஆனால் கிறீன் ஹவுஸ் திருத்தக் கட்டப் படவேண்டாம்.அது எதையோ எனக்குச் சொல்லத் தவித்ததாக நான் உணர்ந்தேன். இஸபெல்லா தனக்கும்; தன் குழந்தைக்கும் நீதி கிடைக்கவேண்டும் என்று என்னைப் பாவித்தாள் என்று நினைக்கிறேன்.அதன் கதை முடிந்து விட்டது.;. ஆனால் இஸபெல்லின் ஆவி நல்லது என்று எனக்குத் தெரியும் ‘ நித்யா அமைதியாகச் சொன்னாள். அவள் குரலில் ஒரு அசாதாரணமான தொனியிருந்தது.

இஸபெ;பலாவின் ஆவி, தன்னையும் தனது குழந்தையையும் கொடுமை செய்த தனது கொலைகாரக் கணவனை உலகத்துக்குக் காட்டிக்கொடுக்க, நித்யாவின் அமானுஷ சக்தியைப் பயன் படுத்தியதா? அப்படியென்றால் தங்கள் சொந்தங்களையிழந்த தமிழர்களுக்கு எந்த சக்தியும் ஏன் இதுவரை உதவவில்லை?

தனக்கு விடை தெரியாத கேள்விகளைக் கேடடுத் தன்னைச் குழப்பிக் கொள்ள மாதவன்; தயாராகவில்லை.

(யாவும் கர்ப்பனையே)

 

 

Posted in Tamil Articles | Leave a comment

‘மனிதாபிமானம் கொண்ட புதிய தலைமுறைக்காக’

தோழர் சுகுவின் (திருநாவுக்கரசு சிறிதரன்)
நூலை முன்வைத்து லண்டனில் நடந்த ஒரு உரையாடல்-22.07.17
இராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிரமணியம்
தோழமையின் பணியும் நினைவுகளும்;;:
திரு திருநாவுக்கரசு சிறிதரன் அவர்களின் நூலின் தலையங்கம்,’மனிதாபிமானம் கொண்ட புதிய தலைமுறைக்காக’ என்பது, எங்கள் தமிழச் சமுதாயத்தின் மிகப்பிரமாண்டமான மாற்றத்தை எதிர்பார்க்கும் ஒரு நம்பிக்கையில் பிறந்த கருத்துக்களின் தலையங்கம் என்று நினைக்கிறேன். கடந்த பல தசாப்தங்களாகத் தமிழ் மக்கள் தொடர்ந்து முகம் கொடுக்கும் அவலங்களுக்கு விடிவு கொடுக்க மனிதாபிமானம் கொண்ட புதிய தலைமுறையொன்று அத்தியாவசியம் என்பதை அவர் எதிர்பார்பதின் ஏக்கம் தலையங்கத்தில் பளிச்சிடுகிறது.
அவர் தனது முகநூலில் அடிக்கடி பதிவிடும் ‘யாழ்மையவாத தமிழ்த் தலைமை’ என்ற நான்கு வசனங்களுக்குள். இந்தத் தலைமையினால் இலங்கையின் ஒட்டு மொத்தத் தமிழ் மக்களும் இழந்து விட்டவற்றை சொல்லவொண்ணா துயர்களுக்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறார்.அந்தத் தலைமைக்கு மாற்றீடாக ஒரு புதிய முற்போக்கான தலைமுறையை எதிர்பார்ப்பது கடந்த பல தசாப்தங்களாகத் தமிழ் மக்களின் அரசியலுடன் தன்னைப் பிணைத்துக் கொண்ட தன்னலமற்றவரிடமிருந்து துளிர்வது யதார்த்மானது.
இபி.ஆர்.எல்.எவ்வைச்சேர்ந்த முற்போக்குவாதிகள்; இங்கிலாந்திலும் இலங்கையிலும் நடந்த அரசியல் மாற்றங்களுக்கு எவ்வளவுதூரம் மூலகாரணிகளாகவிருந்தார்கள் என்பது சரித்திரத்தில் எழுதப்படவேண்டியவை. இபி.ஆர் எல் எவ்வின் சமத்துவக் கருத்துக்கள்தான் தமிழ் மக்களின் அரசியலை.அவர்கள் பட்ட துயரை உலகம் அறிய முக்கிய காரணியாயிருந்தது என்பதை எனது பார்வையில் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்.
தோழர் சுகு சிறிதரனை நான் முதற்தரம் சந்தித்தது 2009ம் ஆண்டாகும். இலங்கையில் தொடர்ந்து நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்த போர் உச்ச கட்டத்தையடைந்திருந்தபோது, போரின் நடுவில் அகப்பட்டுக்கொண்டு மக்கள் படும் துயர்களைக் கேள்விப் பட்டு, அவர்களுக்காக நாங்கள் ஏதும் உதவிகள் செய்ய வேண்டும் என்ற நோக்கில் இலங்கை சென்ற புலம் பெயர்ந்த ஒன்பது நாடுகளைச் சேர்ந்த இருபத்தியொன்பது தமிழர்களில் நானும் ஒருத்தியாகும்.
போரின் நடுவில் புலிகளால் மனித கேடயங்களாக நடத்தப்பட்டுத் துயர்படும் தமிழ்மக்களுக்காக அரசுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி அந்த மக்களின் துயர் நீக்க எதுவும் செய்யவேண்டும் என்ற நோக்கில் சென்றபோது, புலிகளின் பிரசாரத்தால் கட்டுண்டிருந்த புலம் பெயர்ந்த தமிழர் பலர் எங்களைத் திட்டியபோதும், அரசுடன் ஏதும் பேச்சுவார்த்தைகள் வைத்துக்கொண்டால் எங்கள் உயிருக்கு ஆபத்தையுண்டாகு;கவதாகப் புலி சார்பில் பயமுறுததப்பட்டபோதும்,அங்கு நாங்கள் சென்றபோது,இலங்கையில் எங்கள் வருகையை ஆதரித்தவர்கள், சுகு சிறிதரன், சித்தார்த்தன்,ஆனந்த சங்கரி டக்லஸ் தேவானன்தா போன்ற தமிழ்த் தலைவர்களாகும்.
சுகு போன்ற நல்லுணர்வாளர்கள் தந்த பேராதாரவு எங்கள் போன்றேரின் சேவை தொடர்ந்து, இலங்கையில் இருக்கும் மேற்கத்திய தூதுரகங்கள், இலங்கை அரசியல்வாதிகள்,படைத் தலைவர்கள், மதத் தலைவர்கள்,மாகாண சபை அதிபர்கள், வெளிநாட்டு நிறுவனங்கள், அவற்றையும் தாண்டி இந்தியாவில் தமிழக அரசு போன்றவற்றுடன் தொடர்பு கொண்டு இலங்கையில் அல்லற்பட்ட தமிழ் மக்களுக்கு சேவை செய்ய உதவியது. எங்கள் கடும் உழைப்பால் இந்தியாவின் உதவியுடன் இலங்கையில் போரின் காரணமாக இடம் பெயர்ந்த மக்களுக்கு 50.000 வீடுகள் கட்டிக் கொடுக்கும் திட்டமும் வந்தது.இடம் பெயர்ந்த தமிழ் மக்களுக்கான இந்தத் திட்டம்,புலம் பெயர்ந்து வாழும் எங்களின் ஒருசிலரின் அயராத உழைப்பால் வந்த திட்டமாகும்.
அந்தக் காலகட்டத்தில், எங்களுடன் புலம் பெயர் நாடுகளிலிருந்து இலங்கை சென்று இடம் பெயர்ந்த தமிழர்களுக்கு உதவிய தமிழர்களில் பலர், இன்றும் தங்களின் நேரத்தையும் பணத்தையும் செலவு செய்து இலங்கையில் பல தரப்பட்ட சேவைகளையும் செய்கிறார்கள். உதாரணமாக, லண்டனிலிருந்து சூரியசேகரம்,கொன்ஸ்ரன்டைன், டாக்டர் பாலா, சச்சிதானந்தன், அவுஸ்திரேலியாவிருந்து டாக்டர் நடேசன், சிவநாதன், முருகபூபதி,கனடாவிலிருந்து மனோ போனறவர்கள் இன்றும் இலங்கைத் தமிழர்களுக்குத் தங்களாலான பல உதவிகளைச் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.
சுகு போன்றவர்கள் எங்களுடன் இணைந்து உதவ எங்களுக்கும் அவருக்கும் பொதுவாக இருந்தது அவரின் புத்தகத்தின் தலையங்கமான’ மனிதாபிமானம்’ என்ற பொன் மொழிதான். சுகு போன்றவர்கள் மேன்மையான அரசியற் கோட்பாடுகளால் அரசியலுக்கு உந்தப் பட்டவர்கள். சுகு 1970ம் ஆண்டுகளிலேயே அரசியலிற் குதித்தவர். இ;பி.ஆர்.எல். ஏவ் என்ற கட்சியில் நீண்டகாலமாக இருப்பவர். கம்யுனிசக் கட்சியின் சமத்துவக் கோட்பாடுகளில் ஈர்ப்புடையவர் சமத்துவத்தைக் கற்றலும்,கற்பித்தலும்,நடைமுறைப்படுத்தலும் என்ற சிந்தனையைச் செயற்படுத்துவதில் ஆர்வமுள்ளவர்.
எனக்கும் அந்தக் கட்சியினருக்கும் ஒரு நீண்ட வரலாறு உள்ளது.1970ம் ஆண்டுகளில்,லண்டனுக்கு வெளியில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்த எனக்கு அப்போது இலங்கையில் உருவாகிக்; கொண்டிருந்த போராட்ட அரசியற் கட்சிகள் பற்றி அதிக விபரங்கள் தெரியாது, ஈரோஸ் அமைப்பு லண்டனிலிருந்தது. ஈரோஸ் ராஜநாயகம் வீட்டில் இலக்கியக் கூட்டங்களை அவ்வப்போது நடத்திக்கொண்டிருந்தோம்.
1970 ம் ஆண்டின் நடுப்குதியில் லண்டனில். இலங்கையைச் சேர்ந்த முற்போக்கு மாணவர்கள் (புரநள) என்ற மாணவர்கள் அமைப்பை உண்டாக்கியிருந்தார்கள். நாங்கள் அக்காலத்தில் லண்டனுக்கு வெளியே வாழ்ந்து கொண்டிருந்தோம். அக்கால கட்டத்தில் லண்டன் வாழ் தமிழர்கள் பெரும்பாலோர், மேல்வர்க்கத்து. பழம் கொள்கையுள்ள பிற்போக்குவாதிகளாகவிருந்தார்கள்.வட்டுக்கோட்டை மகாநாட்டுக்கு முன் தமிழ் ஈழக் கொள்கைபற்றிய கூட்டங்கள் லண்டனில் நடந்தன. யுதார்த்தமற்ற அந்தக் கொள்கைக்குப் பல முற்போக்குவாதிகள் உடன்படவில்லை.
நான் ஒரு மனிதாபிமான எழுத்தாளி, யாழ்ப்;பாணத்தில் படிக்கும்போது நான் கண்ட கொடுரமான சாதியமைப்பு, சீதனக் கொடுமையால வந்த தாக்கங்கள் லண்டனிலும நடைமுறையிலிருப்பதைப பற்றி லண்டன் முரசு பத்திரிகையில் எழுதி வந்ததால் பிற்போக்குவாதிகளிடமிருந்து பல எதிர்ப்புக்களைச் சந்திக்க வேண்டி வந்தது. திரு பாலசுப்பிரமணியம் ஒரு இடதுசாரி,இபி;ஆர்.எல்எவ் ஆதரவாளர். நான் சமத்துவ சமுதாயத்தை எதிர்பார்த்து எழுதிக் கொண்டிருந்த லண்டன் முரசு பத்திரிகை ஆசிரியர் சதானந்தன் அவரின் நண்பர் ஆனால் இடது சாரியல்ல.அவர்கள் இருவரும் எனது எழுத்துக்கு ஆதரவு தந்தார்கள். எனது மைத்துனர்களும் முற்போக்குக் கருத்துக்கொண்ட அவர்களின் சினேகிதர்கள் சிலரும் எனது ஆதரவாளர் கூட்டத்தில் அடங்குவார்கள்.
அந்தக் காலகட்டத்தில். ‘இ.பி;.ஆர்.எல் எவ்’ இயக்கத்தைச் சேர்ந்த சில மாணவர்கள் எங்கள் வீடு தேடி வந்தார்கள். எங்களைத் தேடிவந்த இபி;ஆர்.எல்.எவ் மாணவர்கள், ஒரு’ சமத்துவ’சமுதாயத்தை’ உருவாக்கும் கொள்கைகளுடையவர்கள் என்று அவர்களின் பேச்சிலிருந்து புரிபட்டது.
இலங்கையிலிருந்து வரும்போது யாழ்ப்பாணத்தில் இப்படியான முற்போக்குக் கொள்கைகள் பரவலாக இருந்தாலும், லண்டனில் உள்ளவர்கள் எங்களைப் போன்ற சீர்சிருத்த ,முற்போக்குக் கொள்கைகளுடன் பலர் இருப்பது சந்தோசமாகவிருந்தது.
லண்டன் வாழ் இபி;ஆர்.எல்.எவ் குழவினரின் அரசியற் கருத்தான, தனி மனித ஆதாயம் தேடாத தமிழ் அரசியலுக்கப்பால் -மனிதாபிமானமுள்ள தேடலான ‘சமத்துவ சமுதாயம்’ என்ற கோட்பாட்டை முன்வைத்த கற்பனைக் கதாநாயகனுடன் எனது முதல் நாவலான ‘ உலகமெல்லாம் வியாபாரிகள்’ என்ற படைப்பை லண்டன் முரசில் எழுதினேன்.
அக்கால கட்டத்தில், லண்டனில் இபி.ஆர். எல் எவ் மாணவர்கள் அரசியலில் தன்னை ஒரு முற்போக்குவாத சிந்தனையாளராகக் காட்டிக்கொண்ட அன்ரன் பாலசிங்கத்தின் பேச்சிக்களில் ஈர்ப்பாகவிருந்தார்கள். இந்த மாணவர்களால் அன்ரன் பாலசிங்கம் ஒரு அரசியற் பிரமுகரானார் என்பது பலருக்குத் தெரியாது..எனது முற்போக்கு சிந்தனை எழுத்துக்களைவாசித்த பாலசிங்கம் அவர்கள்; தன்னைச் சந்திக்க எங்களையும்; தன்வீட்டுக்கு அழைத்தார்.
1981ம் ஆண்டுகளுக்குப் பின் இலங்கையில் தமிழ் மக்களுக்காக அவிழ்த்து விடப்பட்ட அரச பயங்கரங்களுக்கு எதிராக எனது எழுத்துக்களும் போராட்டங்களும் விரிந்தன. 1982ம் ஆண்டு இறுதிக்கால கால கட்டத்தில் இலங்கையில் பல தமிழ்ப் புத்திஜீவிகள் சிறைபிடிக்கப் பட்டார்கள்.
இலங்கைத் தமிழ் மக்கள் படும் அவலத்தை உலகுக்குச் சொல்ல’ இலங்கைத் தமிழ்ச் சமுகத்தால்; ஒரு முற்போக்குப் பெண்மணியாக எனக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டவரும் இலங்கை அரசால் சிறை பிடிக்கப்பட்டவருமான ‘நிர்மலாவை விடுதலை செய் என்ற கோஷத்ததை அடி;படையாக வைத்து தமிழ் மக்களின் சமத்துவத்திற்காக ‘தமிழ் மகளிர்’ அமைப்பின் போராட்டத்தை ஆரம்பித்தோம்.
அந்த போராட்டக்குரல்; உலகம் பரந்த முற்போக்குவாத பெண்கள் ஆணகளால் முன்னெடுக்கப்பட்டது. பிரித்தானியாவின் பிரமாண்டமான அரசியல்வாதிகளான ரோனி பென், திருமதி ஷேர்லி வில்லியம் என்போரும், ஜெரமி கோர்பின்,பேர்னி கிராண்ட, கிறிஸ் ஸ்மித் போன்றோர் எங்கள் போராட்டத்தைப் பிரிட்டிஷ் பொது மக்களிடம் கொண்டுசெல்ல உதவினர்.அதனால் நான் பிரிட்டிஷ் புலனாய்வுத் துறையினரால் பட்டபாடு மிகப் பெரிது.
என்னால் உருவாக்கப்பட்ட லண்டன் தமிழ் மகளிர் அமைப்பினரின் போராட்டத்தால், திரு ரோனி பென்,திரு ஜெரமி கோர்பின் போன்ற பல முற்போக்கு பாராளுமன்றவாதிகளால்;; 29.5.1985ம் ஆண்டு பிரித்தானியாவின் அகதிகளின் நன்மைக்கான சட்டம் பிரித்தானிய பாராளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டது.
இலங்கையிற் தொடரும் அவலத்தால் பல தமிழ் அகதிகள் லண்டனில் குவிந்தார்கள்.அவர்களுக்கு லேபர் பார்ட்டி மூலம் பல உதவிகளைந் செய்து கொண்டிருந்தேன். அவர்களுக்காக ஒரு ஸ்தாபனம் அமைக்கவும் அதற்கு நான் தலைவியாக இருக்கவேண்டும் என்று என்னை ஒட்டு மொத்தமான தமிழ் அகதிகளுக்கான வேலைக்குள் இழுத்து விட்டதில் லண்டன் இபி. ஆர். ஏல் எவ் குழவினருக்கும் முக்கிய பங்குண்டு.
இலங்கையில் இந்தியப் படை வந்ததும் அதைத் தொடர்ந்து இபி.ஆh.எல.;எவ் கட்சி ஆட்சியமைத்ததும் மனிதாபிமானக் கொள்கைகளுடன் இணைந்த சமத்துவ சிந்தனைக்குக்; கிடைத்த வெற்றி என்றுதான் லண்டன்வாழ் முற்போக்குவாதிகள்; அப்போது நினைத்தோம்;. ஆனால். சுயநலத்தால், மூர்க்கமான வர்க்க,சாதிய மேம்பாட்டுக் கோட்பாடுகளில் பின்னிப் பிணைந்து விட்ட யாழ் மையவாத அரசியல் தங்களை அடிமை கொள்ள நினைத்த சிங்கள பௌத்த பிறபோக்கு அரசியற் சக்திகளுடன் சேர்ந்து.இபி, ஆர் எல் எல் கட்சியின் ஆளுமையை அழித்தொழ்தார்கள். இன்று இலங்கைத் தமிழ்த் தலைமையின் பிடியில் தமிழ் மக்களின் வாழ்க்கை பல நூற்றாண்டுகள் பின் தள்ளிப் போய்விட்டிருக்கிறது.
ஓருகாலத்தில் சாதி,மத, பிராந்திய வேடுபாடற்றுத் தமிழ் மக்களிடையே ஆதரவு பெற்றிருந்த இபி.ஆர்.எல் எவ் கட்சியின் அமைப்பு இன்று சரியான வேலைப்பாடுகளை முன்னெடுக்க முடியாமற் கலைந்து சிதைந்து கிடக்கிறது. முற்போக்குத் தமிழர்களின் சமத்துவக் கொள்கை ஓரம் கட்டப் பட்டிருக்கிறது. வக்கிரமான தமிழ்த்தேசியத்தைத் தாண்டி இவர்களின் செயற்பாடுகள் முன்னடைவது சிரமமாகவிருக்கிறது.
சுகு சிறிதரன் போன்றோரின் மனிதாபிமானத்தை முன்னெடுக்கும் தார்மீகக்குரல்கள் பயங்கரமான தமிழத்தேசியக் கோட்பாட்டுக்கள் அடங்கிக் கிடக்கிறது.
சுகுவைச் சிலவேளைகளில் இலங்கைக்குப் போய்ச் சந்தித்து, அல்லது டெலிபோனிற் பேசும் போது, அரசியல் தெளிவற்றர்களால் சீர் குலைக்கப்பட்ட தமிழ்ச் சமுதாயத்தைப் பற்றிய அவர் துயர் தாங்கமுடியாததாகவிருப்புது தெளிவாகத் தெரியும்.
ஆனாலும், நான் இவர்களிடம் எதிர்பார்ப்பது என்ன வென்றால், இன்று தமிழ் அரசியலில் பிற்போக்குத் தனமான தமிழ்த் தேசிய சக்திகள் முன்னிலை எடுப்பதைத் தடுக்க, இலங்கையிலுள்ள முற்போக்க சக்திகள் ஒன்று பட்ட வேலைப்பாடுகளை முன்னெடுக்க வேண்டும் என்பதுதான்;.
இன்று, இலங்கைத் தமிழ் மக்களின் வாழ்வாதாரம்,பொருளாதாரம்,கல்வி முன்னேற்றம் என்பது போன்ற பன்முகப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க ஒரு திட்டவட்டமற்ற போக்கின்றிக்; காலம் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. காலம் காலமாக, ஒவ்வொருநாளும் சொல்ல முடியாத துயர் அனுபவித்துக்கொண்டிருந்த தமிழ் மக்களுக்காக தமிழ்த்தலைமை.எதையும் செய்யத் தயாராக இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.
இன்று, தமிழ்ப் பகுதிகளில் உள்ள தேவைகளிற் தலையானவை என்று பலர் நினைப்பவை பல.
-.வட பகுதியின் மக்களில் 40 விகிதமானவர்கள் சாதியின் பெயரால் ஒடுக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள்.அவர்களின் தேவைகள்.( தமிழர்களுக்காகப் போராடுகிறோம் என்று தம்பட்டமடிக்கும் தமிழத் தேசியத்தின் கண்களில் படாமலிருக்கிறது.)
– போரினால் மிகவும் துயர்களுக்காளான விதவைகளின் வாழ்வாதார முன்னேற்றம் பற்றிய வேலைப்பாடுகள்,
-அனாதைக் குழந்தைகளுக்கான கல்வி, சம்பந்தப்பட்ட அவசர ஏற்பாடுகள்,
முன்னாள்ப் போராளிகளின் வாழ்வாதாரம் பற்றிய புதிய தொழில் வசதி பற்றிய திட்டங்கள்,
-இந்திய மீனவர்களால் தங்கள் வாழ்வாதாரங்களையிழக்கும் வடபகுதி மீனவர்களின் பிரச்சினை,
-வடபகுதியை வரண்ட பிரதேசமாக்கிக்கொண்டிருக்கும் நீர்ப்பிரச்சினையை அகற்றும் திட்டங்கள்,
-வடபகுதியில் தங்கள் நிலங்களை பாதுகாப்பு வலயங்களிடமிருந்து மீட்கப் போராடும் மக்களின் தேவைகள்
இப்படிப் பல அரசியல். சமுக மேம்பாட்டு வேலைப்பாடுகளுக்கு இபி;ஆர்.எல்எவ். இலங்கை மக்களுடனும் புலம் பெயர்ந்த மக்களுடனும் இணைந்து போராடுதல் மிகவும் முக்கியம்.
சுகு போன்றவர்களுக்கு இலங்கையிலில்லாத வசதிகள், புலம் பெயர்ந்த தமிழ் மக்களுக்கு நிறைய இருக்கிறது. அந்த அடிப்படையில் இன்றைய முற்போக்குத் தமிழ்ச் சமூகநலவாதிகள்; இலங்கைவாழ் தமிழ் மக்களின் சமத்துவ வாழ்க்கைக்கும் முன்னேற்றத்திற்குமான ஆக்க பூர்வமான வேலைத்திட்டங்களை முன்னெடுப்பது இன்றியமையாத விடயங்களாகும்

 

 

Posted in Tamil Articles | Leave a comment